Chapter Title : എന്റെ ഡോക്ടറൂട്ടി 28 [അർജ്ജുൻ ദേവ്]

പിന്നെ കാശുംകൊടുത്ത് ഗിഫ്റ്റുമെടുത്ത് വണ്ടിയിലേയ്ക്കു കേറുമ്പോഴാണ് അടുത്തകിടു...

പെട്രോൾടാങ്കിനുമീതെ ഗിഫ്റ്റ്ബോക്സുവെച്ചാൽ അതിന്റെപിന്നില് ഞാനിരിയ്ക്കുന്നത് കാണാമ്പറ്റൂല...

എനിയ്ക്കാണേൽ റോഡുംകാണില്ല...

അതോടെയാ ഗിഫ്റ്റെനിയ്ക്കൊരു റീത്താവാൻ സാധ്യതയുണ്ടെന്നു മനസ്സിൽക്കണ്ടതും ആ കടയിൽത്തന്നെ തിരികെക്കേറി രണ്ടുമൂന്നുകഷ്ണം വള്ളിവാങ്ങി ബൈക്കിന്റെ പിന്നിൽവെച്ചുകെട്ടി...

എന്റെയാ ചെയ്തികളൊക്കെ കടയിലെചേച്ചി വല്ലാത്തൊരുഭാവത്തോടെ നോക്കിക്കൊണ്ടു നിന്നെങ്കിലും നമ്മള് പട്ടിവില കൊടുത്തില്ല...

...അല്ലേത്തന്നെ ഇവളല്ലല്ലോ എനിയ്ക്കുതിന്നാൻ തരുന്നെ...

പിന്നേ... തിന്നാൻതരുന്നവരെ മൈൻഡ്ചെയ്യുന്നില്ല...

അപ്പോഴായിവളെയൊക്കെ...
പോടീ മറ്റവളേന്നു മനസ്സിൽപറഞ്ഞുകൊണ്ട് ഞാൻ വണ്ടിയിലേയ്ക്കു കേറി...

എന്നാൽ വീടെത്താനാവുന്തോറും എന്തെന്നില്ലാത്തൊരു ടെൻഷൻ എന്റെമനസ്സിനെ ഉലയ്ക്കാനായിത്തുടങ്ങി...

...അല്ല, മീനാക്ഷിയ്ക്കീ ഗിഫ്റ്റിഷ്ടപ്പെടോ..??
ഫുൾബ്രാൻഡെഡ് സാനങ്ങൾമാത്രം ഉപയോഗിയ്ക്കാറുള്ള അവളിനി ഇതുവാങ്ങി മോന്തയ്ക്കിട്ടെറിഞ്ഞുതരോന്നാ..??

അല്ല, മോന്തയ്ക്കിട്ടെറിയാനാണെങ്കിലും കയ്യീന്നു മേടിയ്ക്കണ്ടേ..??

ഞാങ്കൊണ്ടോയ്ക്കൊടുത്താൽ അവളുവാങ്ങോ..??

ആലോചിയ്ക്കുന്തോറും ഒരാധി മനസ്സിനെക്കാർന്നു...

...ഒരുകാര്യംചെയ്യാം,
ആരുംകാണാതെ ഇതുങ്കൊണ്ട് റൂമിക്കേറാം...

പിന്നെ സമയമ്പോലെ അവൾടേൽക്കൊടുത്താൽ മതീലോ...

അതാവുമ്പോൾ എടുത്തെറിഞ്ഞാലും ഞാൻമാത്രമല്ലേ കാണുള്ളൂ...

ആരുടേംമുന്നിൽ നാണംകേടൂന്നുള്ള പേടീംവേണ്ട...

ആ ഐഡിയ നൈസായിത്തോന്നീപ്പോൾ അതുമതിയെന്നും ഉറപ്പിച്ചുഞാൻ വീട്ടിലേയ്ക്കു പായുവായ്രുന്നു...

പക്ഷേ, വണ്ടി വീട്ടിലേയ്ക്കു കേറ്റുമ്പോളാണ് ഞാനാസത്യം മനസ്സിലാക്കുന്നത്, ഞാൻവീണ്ടും മൂഞ്ചുവായ്രുന്നു...

സാധാരണ ഇതുപോലുള്ള ഫങ്ഷൻസൊക്കെ രാത്രിയേ നടക്കുള്ളൂന്നുള്ള ധാരണയിൽക്കേറിവന്ന ഞാൻ, വീട്ടിനുമുന്നിലായി നിരന്നുകിടന്ന വണ്ടികൾകണ്ടു ഞെട്ടി...

...കോപ്പ്.! ഈ കാലൻ രണ്ടുംകൽപ്പിച്ചാണോ..??

പ്രീമിയംകാറുകൾടെ ഷോറൂംപോലെ നിരന്നുകിടന്ന വണ്ടികൾക്കിടയിലൂടെ ബൈക്കു ഞാൻ പോർച്ചിലേയ്ക്കുകേറ്റുമ്പോൾ എന്റെവണ്ടിയുടെ ശബ്ദംകേട്ടിട്ടെന്നോണം മുന്നിലെ ഡോറുതുറക്കപ്പെട്ടു...

അങ്ങോട്ടേയ്ക്കൊന്നു പാളിനോക്കുമ്പോൾ തന്തപ്പടിയാണ്...

കോട്ടുംസ്യൂട്ടുമൊക്കെ വലിച്ചുകേറ്റി തനി അൽപ്പന്റെകൂട്ട് നിൽക്കുവാ...

എടുത്തിട്ടുപോയി പാടത്തുവെച്ചാൽ കാക്ക ചിലപ്പോൾ വരില്ലായ്രിയ്ക്കും, പക്ഷേ വവ്വാലുവന്ന് ഇണചേരാൻ സാധ്യതയുണ്ട്...

...ഇയാൾക്കിതിന്റെയൊക്കെ
വല്ല കാര്യോമുണ്ടോ..?? നാട്ടുകാരെക്കൊണ്ട് പറയിപ്പിയ്ക്കാനായ്ട്ട്.!

മനസ്സിൽ പുച്ഛിച്ചുകൊണ്ട് ബൈക്കിൽനിന്നുമിറങ്ങുമ്പോൾ കോട്ടിട്ട മൂന്നുനാല് തെണ്ടികൾകൂടിവന്നു...

...ഏഹ്.! ഇതെന്താ റെയ്മണ്ടിന്റെ ആഡോ..??

ആഡിലഭിനയ്ക്കാൻ
പറ്റിയ സ്ട്രക്ച്ചറെല്ലാത്തിനും ഉള്ളതുകൊണ്ടുപിന്നെ കുഴപ്പമില്ല...

വയറേലൊന്നുകുത്തിയാൽ മൂട്ടിക്കൂടെ കാറ്റുപോയിത്തീരാൻ കുറഞ്ഞത് മൂന്നു ദിവസമെങ്കിലുമെടുക്കും.!

അപ്പോഴേയ്ക്കും അമ്മയും മീനാക്ഷിയും ശ്രീയുമെല്ലാം വാതിൽക്കലേയ്ക്കെത്തിയിരുന്നു...

""...ദേ... നിങ്ങളൊക്കെ
തിരക്കീലേ... ഇതാണെന്റെ ഇളേസന്തതി... ഇവൾടെ കെട്ടിയോൻ..!!"""_ പുച്ഛത്തോടുള്ള കാർന്നോരുടെ ആക്കുകേട്ടെങ്കിലും തിരിഞ്ഞുനോക്കാതെ ഞാനാ ഗിഫ്റ്റ്ബോക്സ് അഴിയ്ക്കാനായിത്തുടങ്ങി...

""...അല്ല, എന്തുചെയ്യുവാ പുള്ളി..??"""_ ന്ന് കൂടെനിന്ന ആരോചോദിച്ചതിന്,

""...ഓ.! എന്തുചെയ്യാൻ..?? നാടിനുംവീടിനും കൊള്ളാതിങ്ങനെ നടക്കുന്നു... ഇങ്ങനൊരു മോനുള്ളതുകൊണ്ട് ഞങ്ങൾക്കോ, ഭർത്താവുള്ളതുകൊണ്ട് ഇവൾക്കോ ഒരുപയോഗോമില്ലന്നേ... ചുമ്മാതൊരെണ്ണം... ഇപ്പത്തന്നെ കെട്ടിയോളുടെ ബെഡ്ഡേപാർട്ടിയ്ക്കുവന്ന സമയംകണ്ടില്ലേ..?? അത്രയ്ക്കു തിരക്കാ..!!"""_ എന്നെ നല്ല വൃത്തിയ്ക്കു പുച്ഛിച്ചുകൊണ്ടുള്ള എന്റച്ഛന്റെമറുപടി...

...അതിനിന്നിങ്ങനൊരു സെറ്റപ്പുണ്ടെന്ന് താനെന്നോടു പറഞ്ഞാരുന്നോടോ ഊളേന്ന് ചോദിക്കാനൊരുങ്ങീതാണ്...

പിന്നെ വേണ്ടെന്നുവെച്ചു...

ഒരുപക്ഷേ കേട്ടുതഴമ്പിച്ചതിനാലാവും അതൊന്നുമെനിയ്ക്കൊരു വിഷയമാകാതിരുന്നത്...

""...വല്യച്ഛാ... മതി... ഇതു കുറച്ചോവറാവുന്നുണ്ട്..!!"""_
ഗിഫ്‌റ്റഴിച്ചു കയ്യിലെടുക്കുമ്പോൾ ശ്രീയുടെസ്വരം ഞാൻകേട്ടു...

തിരിഞ്ഞുനോക്കുമ്പോൾ