Chapter Title : മഡോണ കാണ്ഡം 2 [Pluckist]

തോന്നൂ..."

"ആം.. കൂടെ ആ കാലിലെ രോമം കൂടി കളഞ്ഞേക്ക്... അന്ന് കുറ്റി രോമം കൊണ്ട് കേറുന്നുണ്ടായിരുന്നു.. " ഞാൻ പിന്നെയും ചൊറിഞ്ഞു.

"പോടാ... അതൊക്ക ഞാൻ കളഞ്ഞു "

"ആഹാ.. ഇതിൽ കാണാൻ പറ്റുന്നില്ലലോ അതാ പറഞ്ഞത്... അതൂടി ചേർത്ത് അയച്ചാൽ പറയില്ലാരുന്നു "

" അയ്യടാ.. വേറെ എന്തൊക്കെ വേണം മോന്.. " അവൾ കളിയാക്കും പോലെ ചോദിച്ചു.

ഞാൻ കണ്ണ് പൊത്തുന്ന ഒരു സ്മൈലി മാത്രം അയച്ചു. കുറച്ചു നേരം കഴിഞ്ഞ് അവൾ ഒരു ഫോട്ടോ കൂടി അയച്ചു. അതിൽ കാൽ മുട്ടിന്റെ താഴെ വരെ കാണാം. പാട് ഒക്കെ പോയിട്ടുണ്ട്.. നല്ല വെണ്ണക്കൽ കടഞ്ഞപോലെ എന്ന് സാഹിത്യകാരന്മാർ പറയുന്നത് ഇതൊക്കെ ആവും.

" എന്ത് ഭംഗിയാടി... അജി ചേട്ടന്റെ ഭാഗ്യം..."

"ഓ പിന്നെ..."

"ശെരിക്കും.. എനിക്ക് അസൂയ തോന്നുന്നുണ്ട്.."

"എന്തിന് "

"പുള്ളിക്ക് എപ്പഴും കാണാലോ "

"പുള്ളി അത്‌ ശ്രദ്ധിക്കാറ് പോലും ഇല്ല.."

"ഇല്ലേ.. ഇത്രയും ഭംഗി ഉണ്ടായിട്ട് നോക്കാതെ ഇരിക്കാൻ പറ്റുവോ.."

"ആ.. അങ്ങനെ നല്ലതാന്നോ ചീത്തയാന്നോ പറഞ്ഞിട്ടില്ല.. ഞാൻ എന്റെ ഇഷ്ടം കൊണ്ട് നന്നായി നോക്കുന്നതാ.."

"ഇപ്പോൾ എന്റെയും..."

അത്‌ കേട്ട് അവൾ ചിരിച്ചു. അപ്പോൾ ഞാൻ കുറച്ച് കൂടി മുന്നോട്ട് പോകാൻ തീരുമാനിച്ചു.

"ഞാൻ ഒരു കാര്യം ചോദിച്ചാൽ ദേഷ്യപ്പെടുവോ?"

"ദേഷ്യപ്പെടണ്ട കാര്യമാണോ?"

"എങ്കിൽ വേണ്ട... ചോദിക്കുന്നില്ല "

"ചോദിച്ചോ... ദേഷ്യപ്പെടില്ല "

" അല്ല പുള്ളി കാലൊന്നും ശ്രദ്ധിക്കില്ല എന്ന് പറഞ്ഞില്ലേ.. അപ്പോൾ നിങ്ങൾ സ്നേഹിക്കുമ്പോൾ ഒന്നും അവിടെ ഉമ്മ വക്കില്ലേ... "

"മോൻ പോയെ... " അവൾ കെറുവിച്ചത് പോലെ പറഞ്ഞു. പക്ഷെ അവൾ എന്റെ അടുത്തു കൊഞ്ചുമ്പോൾ ആണ് മോൻ എന്നൊക്കെ വിളിക്കാറ്. സീരിയസ് ആണെകിൽ ചേട്ടായി എന്നാണ് വിളിക്കാറ്. അത്‌ അറിയാവുന്ന ഞാൻ വീട്ടില്ല.

"ഞാൻ ആണെങ്കിൽ അവിടുന്നെ തുടങ്ങൂ.. അത്‌ കൊണ്ട് ചോദിച്ചതാ.. "

"പിന്നെ ആ സമയത്ത് വേറെ എന്തൊക്ക ചെയ്യാൻ ഉണ്ട്.. അപ്പോൾ ഇതിനു എവിടെയാ നേരം..." അവൾ പറഞ്ഞത് കേട്ട് എന്റെ മനസ്സിൽ ലഡു പൊട്ടി.