Chapter Title : എന്റെ മാവും പൂക്കുമ്പോൾ 8 [R K]

വണ്ടിയിൽ കയറി സ്റ്റാർട്ട്‌ ചെയ്ത്

വീണ : വന്നില്ലേ?

അവളുടെ പുറകിൽ കേറാൻ പോവുന്നേരം

വീണ : തനിക്ക് വണ്ടിയില്ലേ?

ഞാൻ : എനിക്കേത് വണ്ടി?

വീണ : എന്റെ വണ്ടിയിൽ കൊണ്ടുപോവാനോ ആരെങ്കിലും കാണും

ഞാൻ : ഹമ്...എന്നാ താൻ പൊക്കോ ഞാൻ നടന്നു വന്നോളാം

വീണ : ഡോ.. ശോ ആരെങ്കിലും കണ്ടാൽ

ഞാൻ : താൻ പൊക്കോടോ ഞാൻ നടന്നോളാം

മുന്നിലേക്ക് നടന്ന എന്റെ അടുത്ത് വണ്ടി നിറുത്തി

വീണ : വാ.. വന്ന് കേറാൻ നോക്ക്

ഞാൻ : അപ്പൊ ആരെങ്കിലും കാണില്ലേ?

വീണ : വേഗം കേറടോ

ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പുറകിൽ കേറിയതും വണ്ടി വലതു വശത്തേക്ക് ചരിഞ്ഞു വണ്ടിയുടെ സൈഡിൽ പിടിച്ച് പുറകിൽ നിന്നും കാല് താഴെകുത്തി

ഞാൻ : താഴെയിടോ?

വണ്ടി നേരെയാക്കി

വീണ : തനിക്കെന്തൊരു വെയിറ്റാ

ഞാൻ : പിന്നെ ഉണ്ടയാണ് കാല് നിലത്തെത്തണില്ല എന്നിട്ട് എനിക്ക് വെയിറ്റാണെന്ന്

വണ്ടി മുന്നോട്ടെടുത്

വീണ : ആവിശ്യത്തിനൊക്കെ എത്തുന്നുണ്ട് അതുമതിയട്ടോ കളിയാക്കണ്ട

ഞാൻ : ഹ ഹ ഹ അപ്പോഴേക്കും പിണങ്ങിയാ ഞാൻ ചുമ്മാ പറഞ്ഞതാ

വീണ : മം..

ഞാൻ : തന്റെ ക്ലാസ്സ്‌ തുടങ്ങിയോ?

വീണ : ആ.. തന്റെയോ?

ഞാൻ : തുടങ്ങി.. അല്ല എനിക്ക് ചെലവ് തരാൻ വേണ്ടിയാണോ ഇത്രയും ദൂരം വന്നത്

വീണ : പിന്നേ എനിക്ക് വേറെ പണിയില്ല ഈ വഴി വന്നത് കൊണ്ട് കേറിയെന്ന് മാത്രം

ഞാൻ : ഹമ്..

അസ്തമന സൂര്യന്റെ വെളിച്ചത്തിൽ ഒരു ഗ്യാപ്പിട്ടിരുന്ന് അവളുടെ പുറംമോഡി ഞാൻ ആസ്വദിച്ചു, കാറ്റത്ത് പറന്ന് നടന്ന മുടിയിഴകൾ എന്റെ മുഖത്ത് വീണുകൊണ്ടിരുന്നു. പാലം എത്താറായപ്പോൾ

വീണ : അവിടെയാണോ?

ഞാൻ : ആ കുറച്ചൂടെ മുന്നോട്ട്

തട്ടുകടയുടെ എതിർവശം വണ്ടി നിറുത്തി

വീണ : താൻ പോയി മേടിച്ചു കൊണ്ടുവാ

ഞാൻ : അപ്പൊ അങ്ങോട്ട്‌ വരുന്നില്ലേ

വീണ : വേണ്ടടോ നിറയെ ആളുകളല്ലേ താൻ ഇങ്ങോട്ട് കൊണ്ടുവാ

ഞാൻ : മം എന്നാ ശരി