Chapter Title : എന്റെ മുതലാളി [Aswin]

ഞെരുങ്ങും. ദൈവമേ ഇയ്യാൾ എന്തൊക്കെയാ ഈ പറയുന്നേ? അസഹ്യതയും അപമാനവും തോന്നി, തിരിഞ്ഞു ഞാൻ ജോലിക്കാരൻ മാമനെ നോക്കി, മുതലാളി പറയുന്നതെല്ലാം ആസ്വദിച്ചു ഒരു വൃത്തികെട്ട ചിരിയോട് കൂടി നിൽക്കുകയാണ് അയാൾ.

"സർ ഞാൻ പാന്റ്സ് ഇട്ടോളാം വീട്ടിൽ, ഇല്ലെങ്കിൽ ഒരു ലുങ്കി തന്നാലും മതി.”

ഒരുവിധം ധൈര്യം സംഭരിച്ചു പറഞ്ഞു.

"നോ ബോയ്, റൂൾ ഈസ് എ റൂൾ, സൊ ഈ ഷർട്ടും പാന്റ്സും ഒക്കെ അഴിച്ചു ഈ നീല നിക്കറും ഷർട്ടും ഇടുക. മുരുഗേശൻ നിന്നെ കൊണ്ടുപോയി മുടി നഖം ഒക്കെ വെട്ടി കൊണ്ടുവരും, പിന്നെ ഒരു കുളി. ഇന്ന് ജോലിയൊന്നും ഇല്ല, വൈകിട്ട് ഫാം ഒക്കെ ചുറ്റിനടന്നു കാണാം, പിന്നെ ജോലിയൊക്കെ പറഞ്ഞു തരും. എന്റെ ജീപ്പ് ഉണ്ട് ഇവിടെ, അത് നീ ഓടിക്കണം ഇനി മുതൽ. മനസിലായോടാ"

ഇയ്യാൾ എന്ത് തേങ്ങായാ ഈ പറയുന്നേ. ഇവിടെ വച്ച് ഡ്രസ്സ് മാറാനോ. നിക്കർ ഇടണം പോലും. നാറി, ഒരു ഷഡി പോലും അതിന്റെ അടിയിൽ ഇടാൻ സമ്മതിക്കുന്നുമില്ല. ഏയ് ഇത് ശരിയാവില്ല, എത്ര ക്യാഷ് കിട്ടിയാലും സ്വാതന്ത്ര്യം ഇല്ലാത്ത ജീവിതം പറ്റില്ല. ഇവിടെ OKKE വന്നു അടിച്ചു പൊളിച്ചു ജീവിക്കാം എന്ന് കരുതിയതാ. ഒരു പുരുഷൻ ആണ് ഞാൻ, ആരോഗ്യം ഉണ്ട്, എനിക്ക് അഭിമാനം ഒന്നും പണയം വച്ച് ജീവിക്കേണ്ട ആവശ്യം ഇല്ല; ധൈര്യം ആയി പറയാനുള്ളത് മുഖത്തു നോക്കി പറഞ്ഞിട്ട് സ്ഥലം വിടാം. ഉള്ള ശക്തി മുഴുവൻ സംഭരിച്ചു ഞാൻ മുതലാളിയുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി.

"എന്താടാ പ്രശ്നം?" - മുതലാളിയുടെ ചോദ്യം

"സർ ഇതൊക്കെ എനിക്ക് ബുദ്ധിമുട്ടാ, ഞാൻ പോയിക്കൊള്ളാം"

എന്റെ ശബ്ദത്തിനു ചെറിയ വിറയൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. ഷർട്ടിന്റെ കോളർ ഒന്ന് പിടിച്ചു പിന്നിലേക്ക് വലിച്ചിട്ട് തൂണിൽ വിരൽ ഓടിച്ചു കൊണ്ട് ഞാൻ ദൂരേക്ക് നോക്കി നിന്നു.

"നീ ഇവിടെ ജോലി ചെയ്തെ പറ്റൂ. നിന്നെ ഡിസ്‌സിപ്ലിൻ പഠിപ്പിക്കാൻ നിന്റെ അച്ഛൻ തന്നെയാ ഇങ്ങോട്ട് പറഞ്ഞു വിട്ടത്. നാട്ടിൽ പെൺപിള്ളേരെ പിന്നിൽ ചെന്ന് തെറി കമന്റ് അടിച്ചു എന്ന പരാതി നിന്നെ കുറിച്ച് ഉണ്ട്. ആ പെൺകുട്ടിയുടെ അച്ഛൻ പോലീസിൽ പരാതി പെടാതെ ഇരുന്നത് നിന്റെ അച്ഛൻ ചെന്ന് കാലു പിടിച്ചിട്ടാ. ഇപ്പൊ നിന്നെ മര്യാദക്കാരൻ ആക്കിയില്ലെങ്കിൽ നാട്ടിൽ പെണ്ണുങ്ങൾക്ക് പുറത്തിറങ്ങി നടക്കാൻ പറ്റാതെ ആവും. ഞാൻ ആർമിയിൽ നിന്ന് റിട്ടയർ ചെയിത ആളാ. എനിക്കറിയാം