Chapter Title : എന്റെ പാൽകുടങ്ങൾ [നാന്നൂരാൻ]

എന്റെ ശ്രദ്ധ മുഴുവൻ പാൽക്കുടങ്ങളിൽ ആയതിനാൽ ഞാൻ എന്നെ നോക്കുന്നുണ്ടോ എന്ന് ശ്രദ്ധിക്കാൻ ഒന്നും പോയില്ല.

ദിവസങ്ങൾ മെല്ലെ കടന്നു പോയി , ഓരോ ദിവസവും വേറെ വേറെ കളർ നെറ്റി ഇട്ടു വരും ഞാൻ അറിയാത്ത പോലെ ആ പാൽക്കുടങ്ങൾ തുള്ളി തുളുമ്പുന്നത് നോക്കും , ശരവേഗം ആ ആഴ്ച കഴിഞ്ഞു ഇനി വീക്കെൻഡ് ആണ്. ശനിയും ഞായറും ആ വില്ലയുടെ മുൻപിൽ കൂടി പല പ്രാവശ്യം നടന്നെങ്കിലും അവരെ ഒരു നോക്ക് പോലും കണ്ടില്ല..

മറ്റുള്ളവരോട് പറഞ്ഞു മനസ്സിലാക്കാൻ പറ്റാത്ത എന്തോ ഒരു വികാരം എനിക്ക് ആ പാൽക്കുടങ്ങൾ മാത്രം കാണുമ്പോൾ തോന്നിത്തുടങ്ങി.

അതുകൊണ്ട് തന്നെ തിങ്കളാഴ്ചയ്ക്ക് വേണ്ടിയുള്ള കാത്തിരിപ്പ് എന്നെ ഭ്രാന്തനാക്കി , പതിവ് പോലെ എല്ലാ പരിപാടിയും തീർത്തു ഹോട്ടലിൽ നിന്ന് ഫുഡ്ഉം കഴിച്ചു ചായയുമായി പുറത്തിറങ്ങി . അവരുടെ ആ വരവിനായി കാത്തിരുന്നു . മെല്ലെ ആ ഗേറ്റ് തുറക്കുന്ന ശബ്ദം എന്റെ ചെവിയിൽ മുഴങ്ങി ,

എന്തോ, കാലങ്ങളായി തന്റെ പ്രണയിനിയുടെ വരവിനെ കാത്തിരിക്കുന്ന പോലെ എന്റെ ഹൃദയം തുടിച്ചു . ഒരു ചുവന്ന നൈറ്റിയും ഇട്ടു അതാ അവർ പുറത്തേക്ക് വരുന്നു എന്റെ കാന്ത കണ്ണുകൾ ആ നിമിഷം തന്നെ ആ പാൽകുടങ്ങളിലേക്ക് ലക്ഷ്യമാക്കി ദൃഷ്ടി പായിച്ചു.
എന്നാൽ താനിനി ആ പാൽക്കുടങ്ങളെ കാണില്ല എന്ന് വെല്ലുവിളിച്ചു എന്റെ കാന്ത ദൃഷ്ടിയെ തടഞ്ഞുകൊണ്ട് ഒരു ചുവന്ന ഷാൾ ആ മാറിന് മുകളിൽ ഇരുന്നു പല്ലിളിച്ചു കാണിക്കുന്നു .

പ്രതീക്ഷയുടെ എവറസ്റ്റ് കൊടുമുടിയിൽ നിന്ന് മരിയനാ ട്രെഞ്ചിലെ പടുകുഴിയിലേക് ഞാൻ നിരാശയോടെ വീണു . ഒരു തരി പോലും പുറത്തുകാണാത്ത രീതിയിൽ നന്നായി ആ പാൽക്കുടങ്ങളെ മറച്ചിരിക്കുന്നു. എവിടെയെങ്കിലും ഒരു മിന്നായം പോലെ എങ്കിലും എന്തെങ്കിലും കാണാൻ വേണ്ടി കൂട്ടിലിട്ട വെരുകിനെ പോലെ അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും ഞാൻ നടന്നു .

അവരുടെ വലതു വശത്തു നിന്നും ഇടതു വശത്തുനിന്നും ഞാൻ ദൃഷ്ടികൾ പായിച്ചു. ഒരു ഇരുമ്പു കോട്ട പോലെ ആ ഷാൾ എന്റെ ദൃഷ്ടികളെ തടഞ്ഞു നിർത്തി . 2 ദിവസം കാത്തിരിന്നിട്ട് ഒന്നും കിട്ടാതാവുമ്പോളുള്ള അമർഷം ഞാൻ റോഡിൽ ചവിട്ടി തീർത്തു .

അവരുടെ മുഖത്തു എന്തൊക്കെയോ ഭാവം ഉള്ളത് പോലെ തോന്നി. ഞാൻ അത് മൈൻഡ് ചെയ്യാൻ പൊയില്ല . ഇവിടെ പട്ടിണി കിടക്കുമ്പോൾ ആണ് അവരുടെ നവരസം .