Chapter Title : എന്റെ പെണ്ണ് [ടിന്റുമോൻ]

നീല ചുരിദാറും ഹിജബുമൊക്കെ ആയിരുന്നു ഐഷ റോസ് ചുരിദാറും ഷാൾ തലയിലൂടെ ഇട്ടിട്ടുണ്ടായിരുന്നു..
അപ്പോഴാണ് ഞാൻ മനസ്സിലാക്കുന്നത് സ്കൂളിലെ ഏറ്റവും സുന്ദരികളാണ് എന്റെ ചുറ്റും നിൽക്കുന്നതെന്ന്...

അവരോട് ഒരുപാട് സംസാരിക്കണം എന്നുണ്ടായിരുന്നു എങ്കിലും കൊറേ നാള് കൂടി ആദ്യമായത് കൊണ്ട് എനിക്ക് പറ്റീല..

ഞാൻ ഗ്രൗണ്ടിന്റെ ഭാഗത്തേക്ക്‌ നടന്നതും ദാ അവിടെ നിൽക്കുന്നു മനോജ്‌.. എനിക്കെന്തേലും ചെയ്യാൻ ആകുന്നതിനു മുൻപ് തന്നെ അവന്റെ കയ്യിലിരുന്ന കത്തി അവൻ എന്റെ നേർക്ക് വീശി.. ഇടത്തെ കൈ കൊണ്ട് നേരെ തടയുക മാത്രമേ എനിക്ക് വഴി ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ.. അതെന്റെ ഇടത്തെ കയ്യിൽ നല്ലൊരു മുറിവുണ്ടാക്കി..

അവന്റെ വയറ്റത് ആഞ്ഞു ചവിട്ടി ഞാൻ കത്തി പിടിച്ചു വാങ്ങി അവന്റെ കഴുത്തിൽ വച്ചു..

പൊലയാടി മോനെ അവസാനമായിട്ട് പറയുവാണ് ഇനി എന്റെ നേരെ കേറി വന്നാൽ തീർത്തു കളയും ഞാൻ...

മനോജ്‌ പേടിച്ചു വിറച്ചു.. ഞാൻ കത്തി മാറ്റിയത്തും അവനോടി..

ചോര ഒലിച്ചു കൊണ്ട് വന്ന എന്നെ കണ്ടത് അശ്വതിയും.. അവള് ഓടി വന്നു കൈയിൽ പിടിച്ചു..

ഞാൻ ടീച്ചറെ വിളിക്കാമെ...

വേണ്ട വേണ്ട.. നിൽക്ക്.. ആരോടും പറയാൻ നിൽക്കണ്ട..

ഞാൻ ഒഴിഞ്ഞ ക്ലാസ്സ്‌ റൂമിലേക്ക് കേറി.. അവള് അവിടാകെ നോക്കി ഒന്നും കണ്ടില്ല..

എന്നെ ഞെട്ടിച്ചു കൊണ്ട് അവള് പാവാട പൊക്കി അടിപാവാട കീറിയെടുത്ത് എന്റെ കയ്യിൽ കെട്ടി തന്നു...

അശ്വതീ നീ..

അടങ്ങിയിരിക്ക് ചെറുക്കാ.. ഞാൻ ഇപ്പോ വരാം..

അവള് ഐഷായും ഫാത്തിമയുമായിട്ട് വന്നു.. അവര് മുറിവ് അഴിച് മരുന്ന് വച്ചു കെട്ടി തന്നു..

അശ്വതി എന്റെ മുന്നിൽ കുനിഞ്ഞു നിന്ന് കൈയിൽ കെട്ടവേ അവളുടെ ഉടുപ്പിനടിയിലെ വെള്ള ബ്രായിൽ നിറഞ്ഞ മുയൽകുഞ്ഞുങ്ങളെ ഞാൻ കണ്ടു.. എന്റെ സാധനം പൊങ്ങാൻ തുടങ്ങി അപ്പോൾ ഞാൻ മനസ്സിലാക്കി എന്റെ കുണ്ണ താഴ്ന്നിട്ടില്ല... അത് പൊങ്ങും...

എന്റെ കണ്ണ് നേരെ ഐഷാടെ മാറിലേക്ക് പോയി കുനിഞ്ഞു നിന്ന അവളുടെ ഷാൾ മാറി ചെറുതായി അവളുടെ മുലകളും കാണാമായിരുന്നു അതുമെന്നേ കമ്പിയാക്കി..

അന്ന് ഞാൻ നാളുകൾക്ക് ശേഷം വാണമടിച്ചു..
ഞങ്ങൾ നാല് പേരും വല്ലാണ്ട് അടുത്തു..

കുണ്ടൻ എന്നൊരു പേര് ഉളളത് കൊണ്ട് തന്നെ ആർക്കും പെൺപിള്ളേരോടൊപ്പം നടക്കുന്നോണ്ട് ഒന്നും പറയാനില്ലായിരുന്നു മാത്രമല്ല കളിയാക്കൽ ഒന്നുമില്ലായിരുന്നു..

ഞങ്ങൾ ഇടയ്ക്കിടെ ഓരോരുത്തരുടെ വീട്ടിൽ കൂടുമായിരുന്നു ഒരുമിച്ച് പഠിക്കാനൊക്കെ അവരെ മൂന്ന് പേരെയും എന്നോടൊപ്പം എവിടെയും വിടുമായിരുന്നു കാരണം അവർക്കെന്നെ വിശ്വാസമായിരുന്നു