Chapter Title : ഏറ്റവും വലിയ ശരി [Shanu]

ഓഫ്‌ ആക്കി കിടന്നിരുന്നു. ഞാൻ പോയി ഉമ്മയെ വിളിച്ചു. എനിക്ക് വേണ്ട എന്ന് മറുപടി കിട്ടി. അത് ചെറിയൊരു ആശ്വാസം ആയിരുന്നു. ഞാൻ നിർബന്ധിച്ചില്ല. ഞാനും കഴിക്കാതെ സോഫയിൽ കിടന്നു.. ഉറക്കം വരാതെ തിരിഞ്ഞും മറിഞ്ഞും കിടന്ന ഞാൻ അവസാനം ഉമ്മയുടെ റൂമിൽ പോയി കാലിൽ തലവെച്ചു കരഞ്ഞു. ഉമ്മ എഴുന്നേറ്റ് കാൽ വലിച്ചു, ഞാൻ എഴുന്നേറ്റില്ല. കരഞ്ഞു.അവസാനം ഉമ്മ ലേറ്റ് ഇട്ട് എഴുന്നേറ്റ്. എന്നോട് പോയി കിടക്കാൻ പറഞ്ഞു. ഭക്ഷണം കഴിച്ചോ എന്ന് ചോദിച്ചു. ഇല്ല എന്ന് പറഞ്ഞപ്പോ പോയി എടുത്ത് കഴിക്കാൻ പറഞ്ഞു. ഞാൻ എഴുന്നേറ്റില്ല. ഉമ്മ കൊറച്ചു ദേഷ്യത്തിൽ പോയി കഴിക്കാൻ പറഞ്ഞു. അപ്പോ ഞാൻ ഉമ്മയും കഴിക്കണം എന്ന് പറഞ്ഞു. 'എനിക്ക് വിശപ്പില്ല, വേണേൽ പോയി കഴിക്ക് ' 'എനിക്കും ഇല്ല ' 'എന്നാ എണീറ്റു പോയി കിടക്കാൻ നോക്ക് ' ഞാൻ പയ്യെ എഴുന്നേറ്റ് സോഫയിൽ പോയി കിടന്നു. കുറച്ച് നേരം കഴിഞ്ഞപ്പോ ഹാളിൽ ലൈറ്റ് ഇട്ടു ഉമ്മ വന്നു രണ്ട് പ്ലേറ്റിൽ ഭക്ഷണം വിളമ്പി. ഒന്നും മിണ്ടാതെ ഞങ്ങൾ കഴിച്ചു. അടുത്ത ദിവസം രാവിലെയും ഉമ്മ ഒന്നും ഉണ്ടാക്കുകയോ കഴിക്കുകയോ ചെയ്തില്ല. ഞാൻ ഓഫീസിൽ പോയി വരുന്ന വഴി പാർസൽ വാങ്ങി. റമീസ് വിളിച്ചപ്പോ കാര്യങ്ങൾ പറഞ്ഞു അവൻ ആശ്വസിപ്പിച്ചു. വീട്ടിൽ ശ്മാശാന മൂകമായിരുന്നു കാര്യങ്ങൾ. പറയേണ്ടി ഇരുന്നില്ല എന്ന് തോന്നി. ഉമ്മയും ഞാനും അപരിചിതരെ പോലെ ആയി. രണ്ട് ദിവസം കഴിഞ്ഞു, എനിക്കു ഓഫീസ് അവധി ആയിരുന്നു. സോഫയിൽ ഇരിക്കുമ്പോൾ ഉമ്മ വന്നു, 'എനിക്കു നാട്ടിൽ പോണം, ടിക്കറ്റ് ബുക്ക്‌ ചെയ്യണം ' ഞാൻ ഇടി വെട്ടിയത് പോലെ ഇരുന്നു പോയി, ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല വൈകുന്നേരം ഉമ്മ ബാൽക്കണിയിൽ ഇരുന്നപ്പോ ഞാൻ പോയി കസേരയുടെ കാലിൽ താഴെ ഇരുന്നു. 'ഉമ്മ ഞാൻ പറഞ്ഞത് തെറ്റായി പോയി എന്നെനിക്കറിയാം, ഒരുമ്മയും കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കാത്ത കാര്യം ആണെന്നും അറിയാം, പക്ഷേ ആ ആഗ്രഹങ്ങൾ ആണ് ഞാൻ. അത് ഇന്നും ഇന്നലെയും തുടങ്ങിയതല്ല, ഓർമ വെച്ച നാൾ മുതൽ, എന്റെ മനസ്സിൽ ഞാൻ