Chapter Title : എസ്റ്റേറ്റിലെ വേട്ടനായ്ക്കൾ [ഹസ്ന]

പോകുന്നത് വരെ നിന്റെ കൂടെ " "എന്റെ അപ്പച്ചാ ആൽബിച്ചായൻ വരുമ്പോൾ നേരം ഒരുപാട് കൈയ്യും പിന്നെ വന്നു ബെഡിൽ കിടന്നു ഉറങ്ങും " എന്നോട് പെട്ടന്ന് പറഞ്ഞു പോയി.. പറഞ്ഞപോൾ ആണ് എനിക്കു ബോധം വന്നത്... "അപ്പോൾ മോളെ പിന്നെ ഒന്നും " ഷെയ്യ്യ്യ് ... ഞാൻ ആകെ ചൂളി പോയി... അപ്പച്ചൻ മെല്ലെ എണിറ്റു എന്റെ അടുത്ത് വന്നു എന്നിട്ട് ചോദിച്ചു " മോളെ അപ്പോൾ കാര്യങ്ങൾ എല്ലാം എങ്ങനെ " ഞാൻ തല കുനിഞ്ഞു നിന്നു... അമ്മായിച്ഛൻ മെല്ലെ എന്റെ തോളിൽ കൈ വെച്ച് കൊണ്ട് എന്റെ മുഖം രണ്ടു കൈ കൊണ്ടും പോക്കി എന്നിട്ട് വീണ്ടും ചോദിച്ചു "നിങ്ങൾ തമ്മിൽ എന്തങ്കിലും പ്രശ്നം.. " "നമ്മൾ തമ്മിൽ പ്രശ്നങ്ങൾ ഒന്നുമില്ല അപ്പച്ചാ " "പിന്നെ എന്താ ഇത്ര മാസങ്ങൾ ആയിട്ടും ഒന്നും ആവാത്തത്.. നിനക്കോ അവനോ എന്തങ്കിലും " "അറിയില്ല... " "ഡോക്റ്ററെ കണ്ടോ " "ഹ്മ്മ്മ് " "എന്നിട്ട് ഡോക്ടർ എന്തു പറഞ്ഞു " "പ്രശ്നം ഒന്നുമില്ല എന്ന് പറഞ്ഞു " അപ്പോയും അമ്മായിപ്പാന്റെ കൈ എന്റെ തോളിൽ ആയിരുന്നു... "എന്നാ മക്കൾ ടെൻഷൻ അടിക്കണ്ട അത് അങ്ങ് ആയിക്കോളും "

എന്ന് പറഞ്ഞു എന്റെ തോളിൽ നിന്നും കൈ എടുത്തു തിരിഞ്ഞു നിന്ന് കുപ്പിയിൽ നിന്നു കള്ള് ഒഴിച്ചു കുടിച്ചു... "ഇത് എന്തിനാ ഇങ്ങനെ കള്ള് കുടിച്ചു നശിക്കുന്നത് " "മോളെ ഈ അപ്പച്ചന് ആരാ ഉള്ളത് സ്നേഹിക്കാൻ " എന്ന് പറഞ്ഞു അടുത്ത ഗ്ലാസും ഒഴിച്ചു കാലിയാക്കി..