Chapter Title : എസ്റ്റേറ്റിലെ വേട്ടനായ്ക്കൾ [ഹസ്ന]

അപ്പോളേക്കും എന്റെ കാലിന്റെ ഇടയിലെ മോളും പാല് ചുരത്തി തുടങ്ങിയിരുന്നു. അപ്പച്ചൻ എന്നെ പിന്നില്‍ നിന്നും കെട്ടിപ്പിടിക്കും പോലെ ചേര്ന്ന് ഒട്ടി നിന്ന് എന്റെ കഴുത്തില്‍ അപച്ഛന്റെ മുഖം ചേര്ത്ത്ന വച്ചു. അപ്പോളേക്കും എന്റെ ഫോണ്‍ ബെല്ലടിച്ചു ഞാന്‍ പെട്ടന്ന് അപ്പച്ചനെ വിട്ടുമാറി നോക്കിയപ്പോള്‍ ഇച്ചായൻ ആയിരുന്നു. ഞാന്‍ ഇച്ചായനോട് സംസാരിക്കുന്നത് അപ്പച്ചൻ അടുത്ത് നിന്ന് കേള്ക്കു ന്നുണ്ടായിരുന്നു ഞാന്‍ ഇച്ചായന്റെ ചോദ്യത്തിന് മറുപടിയായി ഭക്ഷണം എല്ലാം കഴിച്ചു ഇച്ചായ. .. അപ്പച്ചനും കഴിച്ചു... വിഷമമോ അത് ഇല്ലാതിരിക്കോ ഇച്ചായ ഭയങ്കര വിഷമത്തിൽ ആയിരുന്നു അപ്പച്ചൻ ഇത് വരെ.. ഇച്ചായൻ : എന്നിട്ട് എവിടെ ഡാഡി ഞാൻ : കിടന്ന് എന്ന് തോന്നുന്നു.. കുറെ നേരം മദ്യപിക്കുന്ന കണ്ടു.. ഞാൻ അപ്പച്ചൻ അടുത്ത് തന്നെ ഉണ്ടായിട്ടും ഇച്ചായനോട് കള്ളം പറഞ്ഞപ്പോള്‍ അപ്പച്ചന്റെ മുഖത്ത് ഒരു കള്ളച്ചിരി വിരിയുന്നത് ഞാന്‍ കണ്ടു. എന്നിട്ട് മെല്ലെ എന്നെ പിന്നിലൂടെ കെട്ടിപിടിച്ചു.എന്നിട്ട് നാവിട്ടു എന്റെ കഴുത്തിൽ ഉരസി.ഞാൻ ശബ്ദം പുറത്തു വരാതിരിക്കതെ പരമാവധി ശ്രമിച്ചു കൊണ്ടിരിന്നു. ഇച്ചായൻ : അതൊക്കെ അങ്ങ് മാറിക്കൊള്ളും.....

ഞാൻ : എന്ന ശരി ഇച്ചായ... ഞാൻ കിടക്കട്ടെ.. എന്തോ ഒരു തലവേദന പോലെ ഒന്ന് കിടന്നാൽ അങ്ങ് മാറും.. ഇച്ചായനെ ഒഴിവാക്കാൻ വേണ്ടി ഞാൻ കള്ളം പറഞ്ഞു.. ഇതൊക്കെ കേട്ടിട്ട് പിന്നിൽ ഒരാൾ എന്റെ കുണ്ടിയിൽ കയറാൻ ശ്രമിക്കുന്നു.. ഞാൻ ഇച്ചായന്റെ മറുപടിക് കാത്തു നില്കാതെ ഫോൺ കട്ട് ചയ്തു ബെഡിലേക് ഫോൺ എറിഞ്ഞു.. അപ്പച്ചൻ എന്റെ മുടിയില്‍ തടവിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു " മോളുടെ മുടി നല്ല ഭംഗിയാണ് മോളെ സമ്മതിക്കണം ഇതിനെ ഇത്ര നല്ല പോലെ കെയര്‍ ചെയ്യുന്നതിന്." ഞാന്‍ ഒന്നുംമിണ്ടിയില്ല.. വീണ്ടും എന്നോട് ചോദിച്ചു "മോള്‍ എന്താ അവനോടു ഞാൻ കിടന്നു പിന്നെ നിനക്ക് തലവേദന ആണെന്ന് കള്ളം പറഞ്ഞത്... " "അല്ലേല്‍ എന്നോട് ശബ്ദം ഉണ്ടാക്കി പോകും ഇച്ചായൻ ഫോൺ വെച്ചില്ലങ്കിൽ അമ്മാതിരി കയറ്റൽ അല്ലെ പിന്നിൽ നിന്ന് നൈറ്റിയുടെ മുകളിൽ കൂടി ഇങ്ങനെ ആണെകിൽ എന്റെ അപ്പച്ചാ" ഞാൻ ശബ്ദം തയത്തി