Chapter Title : ഏട്ടത്തി 2 [Achillies]

നിർത്തിയ ടെംപോയിൽ നിന്നും കയ്യും തിരുമ്മി ചൂട് കൂട്ടി ഇറങ്ങിയ കിച്ചുവിന്റെ മുൻപിൽ നോർത്തിൽ നിന്നും ഇറങ്ങിയ ഒരു ലോഡ് പെണ്ണുങ്ങളെ ദൈവം ഇറക്കി വിട്ട പോലെ ആയിരുന്നു, തക്കാളിപ്പെട്ടി മറിഞ്ഞ പോലെ ചായക്കടയ്ക്ക് ചുറ്റും ഉരുണ്ടു നടന്ന പത്തിരുപത് തക്കാളികളിൽ നിന്നു ഏറ്റവും ഭംഗിയുള്ള മുഴുത്ത തക്കാളിയുടെ അംഗലാവണ്യം കണ്ണിലേക്ക് പതിപ്പിക്കുകയായിരുന്നു കിച്ചു കൂടെ നീരജയുടെ കൂടെ ജോലി ചെയ്യുന്ന നിവിനും ഉണ്ടായിരുന്നു. കിച്ചുവിന്റെ കമെന്റിന് മൂളിക്കൊടുത്ത നിവിൻ ചുമ്മ ആ പെണ്ണിനെ ഒന്നു പാളി നോക്കി, ജീൻസിൽ കൊള്ളാതെ ഇടുപ്പിൽ തുടങ്ങി ഇരുവശത്തേക്കും തെറിച്ചു ചാടിക്കിടന്ന അരയും പിൻഭാഗവും ഓരോ അടി വെക്കുമ്പോഴും ഇളകിത്തെറിക്കുന്നുണ്ട്. ഇടുപ്പിന്റെയും ചാടി ചളുങ്ങിയ പൊക്കിളിനെയും കാറ്റുകൊള്ളിക്കാനായി എത്താത്ത ഒരു ചെറിയ റൗണ്ടനെക്ക് ടി ഷർട്ട് ആയിരുന്നു ആ പെണ്ണ് ഇട്ടിരുന്നത്. ആകെ മൊത്തം ഉഴിഞ്ഞു നോക്കി കിച്ചുവും നിവിനും തിരിഞ്ഞത് കയ്യിൽ ചോളവുമായി തങ്ങളെ തേടി വന്ന നീരജയുടെയും അഡ്മിനിസ്ട്രേറ്റർ ആയ ദീപ്തിയുടെയും നേരെ ആയിരുന്നു. കിച്ചുവിനെ കടിച്ചു കീറാൻ എന്ന ഭാവത്തിൽ നിൽക്കുന്ന നീരജയെ കണ്ടതും ന്യായീകരിക്കാൻ നിൽക്കാതെ ഒരു നാണംകെട്ട ചിരി ചിരിച്ചു കിച്ചു കണ്ണു കൊണ്ടും ചുണ്ടനക്കിയും അവളോട് സോറി പറഞ്ഞു. ചവിട്ടിത്തുള്ളി വന്ന നീരജ അവന്റെ കൈമുട്ടിൽ പിച്ചിയാണ് ദേഷ്യം തീർത്തത്. ചോദിച്ചു വാങ്ങിയത് ആയതുകൊണ്ട് കിച്ചു കടിച്ചു പിടിച്ചു നിന്നതെ ഉള്ളൂ. എന്നാൽ പാളി നോക്കിയപ്പോഴാണ് ദീപ്തിയുടെ കണ്ണും ദേഷ്യം കൊണ്ടു ചുവന്നതും കവിളുകൾ ചെറുതായി വിറക്കുന്നതും അവൻ കണ്ടത്.

നീരജയെ അവിടെ ജോലിക്ക് എടുക്കാൻ താല്പര്യം കാണിച്ചതും ഏറെക്കുറെ ഒരേ പ്രായം ആയതുകൊണ്ട് നീരജയോട് കൂടുതൽ കൂട്ടു കൂടുന്നതും അവളെക്കാൾ ഉയർന്ന പൊസിഷനിൽ ഉള്ള ദീപ്തി ആണെന്ന് നീരജ ഒത്തിരി പറഞ്ഞു കിച്ചുവിന് അറിയാമായിരുന്നു. താൻ കാരണം നീരജയ്ക്കും നാണക്കേടായോ എന്നോർത്തു കിച്ചു വല്ലാതെ ആയിരുന്നു.

"ദേ….കൂടുതൽ നിന്നു കണ്ട പെണ്ണുങ്ങളെ നോക്കാതെ കേറി പൊക്കോണം, എനിക്ക് ദേഷ്യം വന്നിട്ട് പാടില്ല…"

ചെവിയിൽ അത്രയും പല്ലു കടിച്ചു പിടിച്ചു മുരണ്ടിട്ട് നീരജ കിച്ചുവിന്റെ കൈ വലിച്ചുകൊണ്ട് നടന്നു നീങ്ങി. അപ്പോഴും ദീപ്തി