Chapter Title : ഏട്ടത്തി [Achillies]

തന്റെ ഏട്ടത്തിയെ കണ്ടതും അവന്റെ ഹൃദയം തുടിക്കുന്നത് അവൻ അറിഞ്ഞു.

ലൈറ്റ് തെളിഞ്ഞപ്പോൾ ഞെട്ടിയത് നീരജയും കൂടി ആയിരുന്നു.

എന്നാൽ മുന്നിൽ നിൽക്കുന്ന കിച്ചുവിനെ കണ്ടതും അവളുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു തുളുമ്പി.

"കിച്ചു….!!!!"

കരഞ്ഞു വിളിച്ചു ഓടി വന്ന നീരജ കിച്ചുവിന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് വീണ് അവനെ മുറുക്കി കെട്ടിപ്പിടിച്ചു കരഞ്ഞു.

നെഞ്ചിൽ വീണു കരയുന്ന ഏട്ടത്തിയെ കണ്ടു ഒന്നു പകച്ചതും കിച്ചു അറിയാതെ അവളെ ചുറ്റിയത്

അവൻ പോലും ഓർക്കാതെ ആയിരുന്നു.

അർദ്ധനഗ്നയായ ഏട്ടത്തിയുടെ മാംസളമായ നടുവിൽ അവന്റെ കൈ പടർന്നു.

അവന്റെ നെഞ്ചിൽ ചാരി നിന്ന് വിഷമങ്ങൾ ഒഴുക്കുന്ന ഏട്ടത്തിയുടെ മുടിയിൽ തലോടി അവൻ നിന്ന് കൊടുത്തു.

കരച്ചിൽ ഒതുങ്ങും വരെ തഴുകി നിന്ന കിച്ചുവിനെ മുറുകെ പുണർന്നു നീരജ തേടി അലഞ്ഞ ചൂടിൽ ആശ്വാസം കൊണ്ടു.

ഏങ്ങലടി കുറഞ്ഞു കുറഞ്ഞു മനസ്സ് തണുത്തപ്പോഴും നീരജയ്ക്ക് അവന്റെ നെഞ്ചിലെ ചൂട് വിട്ടൊഴിയാൻ മനസ്സ് വന്നില്ല…

ആദ്യമായി സുരക്ഷിതത്വം അറിയുന്ന പെണ്ണിനെ പോലെ അവൾ നെഞ്ചിൽ മയങ്ങിയപോലെ നിന്നു.

നെറുകയിൽ കിച്ചുവിന്റെ ചുംബനം പതിഞ്ഞതും അവൾക്ക് സ്‌ഥലകാല ബോധം വന്നു.

പിടഞ്ഞു മാറി തിരിഞ്ഞു നോക്കാതെ തല കുനിച്ചു നടന്നു പോവുന്ന തന്റെ ഏട്ടത്തിയെ കണ്ട് അവനും ഒരു നിമിഷം അറിയാത്ത വികരത്തോടെ നിന്നു.

പിറ്റേന്ന് കാണുമ്പോഴെല്ലാം നീരജയും കിച്ചുവും കണ്ണ് തമ്മിൽ പെടാതെയും ഒരു വാക്ക് പോലും പറയാതെയും ഒഴിഞ്ഞു മാറിക്കൊണ്ടിരുന്നു.

തന്റെ ഏട്ടത്തിയോട് തോന്നാൻ പാടില്ലാത്ത ഒരു ഇഷ്ടം തനിക്കുള്ളിൽ ഉണ്ടെന്ന് കിച്ചു എന്നോ മനസിലാക്കിയ പോലെ അനിയനായി കാണുന്നവനോട് ഭർത്താവിനെക്കാളും ആത്മബന്ധം ഉണ്ടെന്ന് നീരജയും ഇന്നലത്തെ സംഭവത്തോടെ മനസിലാക്കിയിരുന്നു.

വഷളവാൻ വളർത്തി വലുതാക്കാതെ പരസ്പരം ഒരു അകലമാണ് ഇനി വേണ്ടത് എന്നു മനസിലാക്കിയ നീരജ കിച്ചുവിനെ മനപൂർവ്വം ഒഴിവാക്കി തുടങ്ങി…

പഠനം അവനില്ലാത്ത നേരം ആക്കി….

അവനോടൊപ്പം ഉള്ള സമയം ഒറ്റയ്ക്കാവാൻ സാധ്യത ഇല്ലാത്ത പോലെ അമ്മയെക്കൂടെ കൂടെക്കൂടി.

ഏട്ടത്തി കാട്ടുന്ന അകലം നെഞ്ചിൽ നീറുന്ന ഒരായിരം മുറിവുകൾ ഉണ്ടാക്കിയെങ്കിലും കിച്ചു മനപൂർവ്വം, എല്ലാം ഉള്ളിൽ തന്നെ അടക്കി.

തിരിച്ചറിവിന്റെ രാത്രിക്ക് ശേഷം വീണ്ടും