Chapter Title : ഏട്ടത്തിയമ്മയും കുഞ്ഞേച്ചിയും 6 [യോനീ പ്രകാശ്‌]

ചിരി വിടര്‍ന്നു. ചമ്മല്‍ മറച്ചു പിടിക്കാന്‍ കഴിയാതെ വന്നപ്പോള്‍ അവള്‍ പെട്ടെന്ന് എന്‍റെ നേരെ തിരിഞ്ഞു.

"എന്താ ഈ നോക്കണേ...ഇവിടെന്താ ചക്ക മുറിച്ച്…!”

പറഞ്ഞു മുഴുവനാക്കുന്നതിനു മുന്നേ തന്നെ സ്വയം നിയന്ത്രിച്ചു നിര്‍ത്താനാവാതെ അവള്‍ പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു പോയി.

"എന്‍റമ്മോ..എന്തൊരു അഭിനയം...നമിച്ചു..!”

ഞാനും ആ ചിരിയില്‍ പങ്കു ചേര്‍ന്നു.

"ഇനി അവര്‍ രാത്രീലെങ്ങാന്‍ വന്നു കയറ്വോ..!”

ചിരി അല്പമൊന്നടങ്ങിയപ്പോള്‍ കുഞ്ഞേച്ചിയുടെ ചിന്ത ആ വഴിയ്ക്ക് തിരിഞ്ഞു.

"അങ്ങനാണേല്‍ അവര്‍ മുറ്റത്തു കിടന്നുറങ്ങേണ്ടിവരും...നമ്മള്‍ ആ സമയത്ത് ഭയങ്കര ബിസി ആയിരിക്കില്ലേ…!”

ഗൂഢമായൊരു ചിരിയോടെ ഞാനവളുടെ നേരെ കണ്ണിറുക്കി. എന്താണ് ഉദ്ദേശിച്ചതെന്ന് അവള്‍ക്ക് എളുപ്പം മനസ്സിലായെങ്കിലും ചമ്മല്‍ കാരണം അത് പുറത്തു കാണിക്കാതെ അവളെന്നെ നോക്കി കോക്രി കാണിച്ചു.

"പക്ഷെ, വേറൊരു പ്രശ്നമുണ്ട്....ഉണ്ണിയേട്ടന് പനി കുറഞ്ഞാ രാത്രി ശ്യാമേച്ചിയും പിള്ളേരും ഇങ്ങോട്ട് വരാന്‍ ചാന്‍സുണ്ട്…ചിലപ്പോ അച്ഛന്‍ അവരെ വിളിക്കാനും മതി..!”

"പിന്നേ...കോമേച്ചി..!”

അവളുടെ മുഖം പെട്ടെന്ന് കറുത്തു.

"കണ്ടു കൂടാ ആ സാധനത്തിനെ...ജന്തു..!”

എനിക്ക് വല്ലാതെ അത്ഭുതമായി. ഇന്നലെവരെ നല്ല കൂട്ടായിരുന്നു രണ്ടുപേരും‍. പിന്നെ പെട്ടെന്നെന്തു സംഭവിച്ചു. ഈശ്വരാ..ഇനി വല്ലതും അറിഞ്ഞു കാണുമോ.! എന്‍റെ ഉള്ളൊന്നു കിടുങ്ങി.

"കാലത്തെ വന്നപ്പോ തൊട്ട് ചോദിക്ക്യാ...അമ്പുട്ടനെവിടെ..അമ്പുട്ടനുണര്‍ന്നില്ലേ ..അമ്പുട്ടന്‍ കഴിച്ചില്ലേ...അമ്പുട്ടന്‍ അതാക്കീല്ലേ...അമ്പുട്ടന്‍ ഇതാക്കീല്ലേ..!”

ദേഷ്യം കൊണ്ട് ആ മുഖം ചുവന്നു. കലിപ്പ് തീര്‍ക്കുന്നത് പോലെ പാത്രത്തിലിരുന്ന പത്തിരി മൊത്തം ഞവടിക്കുഴച്ചു.

"അമ്പുട്ടന്‍...അമ്പുട്ടന്‍...അമ്പുട്ടന്‍..അവളാരാ അമ്പൂസിനെ അങ്ങനെ വിളിക്കാന്‍..പണ്ടേ എളക്കക്കാരിയാണെന്ന്‍ ഏടത്തി പറേണ‍ത് കേട്ടിട്ടുണ്ട്.. ഇവിടെങ്ങാന്‍ ആ എളക്കോം കൊണ്ട് വന്നാ അവള്‍ടെ കണ്ണ് ഞാന്‍ കുത്തിപ്പൊട്ടിക്കും..!”

എന്‍റെ ഉള്ളിലൊരു തീ മഴ പെയ്തു. ഇന്നലെ തോപ്പില്‍ വച്ച്