Chapter Title : ഏട്ടത്തിയമ്മയും കുഞ്ഞേച്ചിയും 6 [യോനീ പ്രകാശ്‌]

എടുക്കാന്‍ പോയതാ അച്ഛനും അമ്മേം...ഇവിടുന്നു കൊറേ മോളിലോട്ട് പോയാ ഒരു സ്കൂളുണ്ട് അവിടാ...അഞ്ചു മിനിട്ടായേള്ളൂ….നിങ്ങള്‍ കണ്ടു കാണും..ഒരു ഓട്ടോയിലാ പോയെ..!”

വരുന്ന വഴിയ്ക്ക് ഒരു ഓട്ടോ കടന്നു പോയത് എനിക്ക് ഓര്‍മ്മ വന്നു.

മുത്തശ്ശി കിടപ്പിലായിരുന്നു. അകത്തു കയറി അല്‍പസമയം അവരോടൊപ്പം ചിലവഴിച്ചു. നല്ല മരുന്ന് മണമായിരുന്നു മുറിയില്‍..അത് കൊണ്ട് വേഗം തന്നെ പുറത്തിറങ്ങി. ശേഷം കുഞ്ഞേച്ചിയും ശ്രീലക്ഷ്മിയും കൂടെ അവരുടെ വിശേഷങ്ങളിലേക്ക് കടന്നു.

"രണ്ടുപേര്‍ക്കും നല്ലപോലെ വിശക്കുന്നുണ്ടാവും ല്ലേ...ഞാന്‍ പെട്ടെന്ന് കൊറച്ച് പപ്പടമെടുത്തു വറക്കെട്ടെ...ഇവിടുണ്ടാക്കിയ പാവക്ക കൊണ്ടാട്ടമുണ്ട്...വരുന്നതറിഞ്ഞിരുന്നേല്‍ വായയ്ക്ക് രുചിയായി വല്ലതും ഉണ്ടാക്കിയേനെ ഏടത്തി..!”

"അതൊന്നും വേണ്ട ഏടത്തീ...ഉള്ളതൊക്കെ മതി...അച്ഛനും അമ്മേം കൂടെ വരട്ടെ.. ഞങ്ങള്‍ ഒന്നിച്ചു കഴിച്ചോളാം..പോരേ അമ്പൂസേ..!”

കുഞ്ഞേച്ചി എന്നെ നോക്കി.

"മതി..വിശപ്പാവുന്നേയുള്ളൂ ഏടത്തീ...എനിക്ക് കുറച്ചു വെള്ളം തന്നാ മതി…!”

ഞാന്‍ മെല്ലെ എഴുന്നേറ്റു. ഇപ്പൊ കൊണ്ടുവരാമെന്ന് പറഞ്ഞ് ഏട്ടത്തിയമ്മ തിടുക്കത്തില്‍ അടുക്കളയുടെ നേരെ നടന്നു.

ശ്രീലക്ഷ്മിയുടെ ശ്രദ്ധയില്‍പ്പെടാതെ ഞാനും അവര്‍ക്ക് പിന്നാലെ ചെന്നു.അടുക്കളയിലെ മേശപ്പുറത്തിരുന്ന ജഗ്ഗില്‍ നിന്നും ഗ്ലാസിലേക്ക് വെള്ളം പകരുകയാണ് ഏട്ടത്തിയമ്മ.

എന്‍റെ ഉള്ളം വല്ലാതെ തുടിച്ചുപോയി.അതുവരെ പിടിച്ചു നിര്‍ത്തിയ മനസ്സിനെ കെട്ടഴിച്ചു വിട്ടുകൊണ്ട് ഒരു കുതിപ്പില്‍ ഞാനവരുടെ പിന്നിലെത്തി. വയറിലൂടെ കൈ ചുറ്റി ആ പിന്‍കഴുത്തിലേക്ക്‌ കവിള്‍ ചേര്‍ത്ത് വച്ചുകൊണ്ട് ഞാനാ മേനിയിലേക്ക് പറ്റിച്ചേര്‍ന്നു.

"എന്‍റെ ഏടത്തീ..!”

അണപൊട്ടിയൊഴുകിയ പ്രേമത്തോടെ ഞാന്‍ പുലമ്പി.

"മോനൂ...ഏടത്തീടെ പൊന്നേ…!”

ഒരു കൊടുങ്കാറ്റ് പോലെ വെട്ടിത്തിരിഞ്ഞു കൊണ്ട് അവരെന്നെ വാരിപ്പുണര്‍ന്നു. ഭ്രാന്തമായ ആവേശത്തോടെ എന്‍റെ മുഖമാകെ ഉമ്മകള്‍ കൊണ്ട് മൂടി. ആ കണ്ണുകള്‍ പൊടുന്നനെ നിറഞ്ഞു പോയിരുന്നു.

ആ ശരീരം എന്നിലേക്ക് ചേര്‍ത്തു പിടിച്ചു കൊണ്ട് ഞാനതൊക്കെ ഏറ്റുവാങ്ങി. എന്നാല്‍ സെക്കന്‍റുകള്‍ മാത്രമേ അത് ആസ്വദിക്കാന്‍കഴിഞ്ഞുള്ളു.. അപ്പോഴേക്കും ഉമ്മറത്ത് നിന്നും കുഞ്ഞേച്ചിയുടെ വിളി കേട്ടു.

ഞങ്ങള്‍ പെട്ടെന്ന് ഞെട്ടിപ്പിടഞ്ഞു മാറി. ഏട്ടത്തിയമ്മ നേര്യതിന്‍റെ തുമ്പുയര്‍ത്തി വേഗത്തില്‍ കണ്ണ് തുടച്ചു. ഞാന്‍ ഗ്ലാസിലേ വെള്ളമെടുത്തു കുടിക്കാന്‍ തുടങ്ങി.

"ഏടത്തീ...ഞാന്‍ ഒന്ന് ശ്രീലക്ഷ്മീടെ വീട് വരെ പോയെച്ചും വരാട്ടോ..!”

കുഞ്ഞേച്ചിയുടെ മുഖം വാതില്‍ക്കല്‍ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.

"കഴിച്ചിട്ട് പോയാപ്പോരെ മോളെ…!”

ഏട്ടത്തിയമ്മ വാത്സല്യത്തോടെ ചോദിച്ചു.

"വേണ്ടേടത്തീ...അവരൊക്കെ വരട്ടെ..അപ്പോഴേക്കും ഞാനെത്തിക്കൊള്ളാം..!”