Chapter Title : ഏട്ടത്തിയമ്മയും കുഞ്ഞേച്ചിയും 7 [യോനീ പ്രകാശ്‌]
പൊക്കിത്തുടങ്ങി.
ഞാനവളെ മെല്ലെ നെഞ്ചില്‍ നിന്നും ഇറക്കിക്കിടത്തി. ശേഷം ഒരു കുസൃതിച്ചിരിയോടെ ആ ഓമനമുലകളിലൊന്നില്‍ കൈവച്ചു.
"ങ്ഹും...എന്താണ്..?!”
കുഞ്ഞേച്ചിയുടെ മുഖത്തൊരു കള്ളച്ചിരി വിരിഞ്ഞു.
"അത്...ഏതായാലും പതിനൊന്നല്ലേ ആയുള്ളൂ…!”
"അതിന്..?!”
കാര്യം മനസ്സിലായെങ്കിലും അവളതു പ്രകടിപ്പിക്കുന്നതേയില്ല.
"നമുക്ക്…!”
"ആഹ്..നമുക്ക്??”
"നമുക്ക് ഒരെണ്ണം കൂടങ്ങ്‌ കാച്ചിയാലോ..!!”
പറഞ്ഞു കഴിഞ്ഞതും ഞാന്‍ കണ്ണുകള്‍ ഇറുക്കിയടച്ച് കളഞ്ഞു. ഞാനൊരു ആക്രാന്തക്കാരനാണെന്ന് അവള്‍ മനസ്സിലാക്കിയതിന്റെ ഒരു ചമ്മല്‍ നന്നായുണ്ടായിരുന്നു.
"ആഹാ..!”
അവളുടെ സ്വരത്തില്‍ കളിയാക്കല്‍ പ്രകടമായിരുന്നു.ഞാന്‍ വീണ്ടും ചമ്മി. എന്നാല്‍ അവളുടെ വായില്‍ നിന്ന് ബാക്കി കൂടെ കേട്ടപ്പോള്‍ ഞാന്‍ ഉച്ചത്തില്‍ ചിരിച്ചു പോയി.
"ഒന്നൂടെ കാച്ചാന്നോ...നമുക്കേ..ഒരു രണ്ടെണ്ണം കൂടങ്ങ്‌ കാച്ചാം..!’”
"എടീ ഭയങ്കരീ…!”
ഞാന്‍ ഒരു കുതിപ്പില്‍ അവളുടെ ദേഹത്തേക്ക് കയറിക്കിടന്നു. കിലുക്കാംപെട്ടി പോലെ കിലുങ്ങിച്ചിരിച്ചു കൊണ്ട് അവളെന്നെ വരിഞ്ഞു മുറുക്കി.
(തുടരും)
💬 Comments
View all comments