Chapter Title : ഏട്ടത്തിയുടെ അനികുട്ടൻ [Achuabhi]

മാരേജിൽ ഒതുക്കിയെങ്കിലും ഇപ്പോൾ സന്തുഷ്ടകുടുംബമായി കണ്ണെത്താദൂരത്തു കിടക്കുന്ന പറമ്പിലെ കൃഷികളും മറ്റുമൊക്കെ നോക്കി ജീവിക്കുന്നു.

റബ്ബറും ഏലവും കുരുമുളകും....

മലകളും താഴ്വരകളും. പ്രകൃതി മനസറിഞ്ഞു അനുഗ്രഹിച്ച സ്ഥലമായിരുന്നു അവിടം. ദൂരെ നിന്ന് ബസ്സിന്റെ ഹോൺ മുഴങ്ങിയതും കാലിഗ്ലാസ് മേശപ്പുറത്തേക്കു വെച്ച രവി വെപ്രാളത്തോടെ തന്നെ പൈസയും നൽകി പുറത്തേക്കിറങ്ങി.

"ഹ്മ്മ്മ് …………

എന്താ രവി നിനക്കിന്നു വല്ലാത്ത സന്തോഷം ആണല്ലോ."  ചായ അടിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു സേവ്യർ അച്ചായൻ തിരക്കി.

"ഇന്ന് അനിയന്റെ പഠിത്തമൊക്കെ കഴിഞ്ഞു വരുന്ന ദിവസമല്ലേ അച്ചായാ....""

""ആഹ്ഹ ……… വെറുതെയല്ല ഈ വെപ്രാളം.""

അയാൾ പറഞ്ഞുകൊണ്ട് ജോലി തുടർന്നതും രവി ബ്രെക്ക് ചവിട്ടി നിർത്തിയ മുന്നിലേക്ക് എത്തി.

നിമിഷങ്ങൾക്കുള്ളിൽ ഡോറും തുറന്നു തന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട അനിയൻ രാജീവ് പുറത്തേക്കിറങ്ങി...

അവൻ മുന്നിൽ ചേട്ടനെ കണ്ടതും ഓടിവന്നു കെട്ടിപിടിച്ചു.

""എടാ അനികുട്ടാ ……………

നീയങ്ങു ഷീണിച്ചു പോയല്ലോ. അവിടെ സമയത്തു കഴിക്കാനും കുടിക്കാനുമൊന്നും കിട്ടില്ലേ ??""  തന്റെ തോളിലേക്ക് ചാഞ്ഞ അവന്റെ നിവർത്തികൊണ്ട് തിരക്കി. പേര് രാജീവ് എന്നാണെങ്കിലും എല്ലാവരും വിളിക്കുന്നത് അനികുട്ടാ എന്നാണ്.

""ഹ്മ്മ്മ് ……… വന്നിറങ്ങിയതേ ഉള്ളൂ ഞാൻ

അതിനു മുൻപേ തുടങ്ങിയോ പരിഭവം പറച്ചിൽ."" അനി ചോദിച്ചു.

""പരിഭവം ഒന്നുമല്ലടാ…………

നീ ശരിക്കും ഷീണിച്ചപോലെയുണ്ട്.""

""ഹ്മ്മ്മ്... ഇനി മുതൽ ഇവിടെ ഉണ്ടല്ലോ ഞാൻ

വാ നമ്മുക്ക് വല്ലതും കഴിക്കാം എനിക്ക് നല്ല വിശപ്പുണ്ട്.""

""കടയിൽ നിന്ന് കഴിച്ചാൽ നിന്റെ ചേട്ടത്തി നമ്മളെ കൊല്ലും ചെറുക്കാ...

നീ വരുമെന്ന് അറിഞ്ഞു വെളുപ്പിനെ തുടങ്ങിയ പാചകം ആണ് അവിടെ.""

""ആണോ..?

എങ്കിൽ വീട്ടിൽ നിന്ന് കഴിച്ചേക്കാം.