Chapter Title : European Dreams 3 [P B]

എന്നൊരു തോന്നൽ

അതെന്താ നിനക്ക് വീട്ടിൽ പറയാൻ മടി? അവൾ ചോദിച്ചു.

ഡി, സത്യം പറഞ്ഞാൽ ഞാൻ അതല്ല ആലോചിച്ചേ. നമ്മൾ സംസാരിച്ചാൽ ഞാൻ പോകുന്ന കാര്യം ഡിസ്‌കസ് ചെയ്ത് നിനക്ക് വിഷമമാവുമോ എന്നൊക്കെ ആലോചിച്ചാ. നിന്റെ വിഷമം എനിക്ക് കാണാൻ വയ്യ.

പിന്നെ നീ എന്തിനാ കള്ളം പറഞ്ഞെ?

അറിയില്ല, ചിലപ്പോ സത്യം പറഞ്ഞാരുന്നേൽ നമ്മൾ ആ വിഷയത്തെപ്പറ്റി സംസാരിക്കേണ്ടി വരത്തില്ല, അതുകൊണ്ടായിരിക്കും.

എന്നിട്ട് ഇപ്പൊ എന്തിനാ സത്യം പറഞ്ഞെ?

നിന്നോട് കള്ളം പറഞ്ഞപ്പോൾ വല്ലാത്തൊരു വിഷമം, അതുകൊണ്ടാ.

അല്ല, നീയെന്താ വീട്ടിൽ പറയാത്തെ ജോലി കിട്ടിയ കാര്യം?

വീട്ടിൽ പറഞ്ഞാൽ. നല്ല ജോലി ഓക്കെ ആയില്ലേ, ഇത്രയും ശമ്പളവും ഉണ്ട്. അപ്പോൾ ഇനി കല്യാണം വല്ലതും ആലോചിച്ചു കൊണ്ടുവന്നാലോ എന്ന് ഓർത്തിട്ടാ.

അപ്പോ വേണ്ടാ എന്ന് പറയണം. എന്നെ കണ്ടില്ലേ? പറഞ്ഞ് മടുക്കുമ്പോൾ പിന്നെ ചോദിക്കത്തില്ല.

നിന്റെ വീട്ടിലെ പോലെ അല്ലല്ലോ നിമ്മി ഞങ്ങടെ അവിടെ.
അത് പറഞ്ഞ് കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, പറഞ്ഞതിൽ എന്തോ അപാകത പോലെ എനിക്ക് തോന്നി.
അവൾ അതിന് മറുപടിയൊന്നും പറഞ്ഞില്ല. പെട്ടെന്ന് തന്നെ വിഷയം മാറ്റി.

ഒരു ഏഴ് എട്ട് മണിക്കൂർ യാത്ര കാണില്ലേ?
അവൾ ചോദിച്ചു.

കാണും. ട്രെയിൻ വല്ലതും നോക്കണം.

കുറെ സാധനങ്ങൾ ഇല്ലേ? ട്രെയിൻ വേണ്ട, വണ്ടി വിളിച്ച് പോയാൽ മതി.

ഞാൻ അത്യാവശ്യമുള്ള സാധനങ്ങൾ മാത്രമേ കൊണ്ടുപോകുന്നുള്ളൂ.

ആഹാ. അപ്പൊ വീട് ഒഴിയുമ്പോൾ ബാക്കിയുള്ളതൊക്കെ ഞാൻ തല ചോമടായി  കൊണ്ടുവരണമാരിക്കും അല്ലെ?
അതോ നിനക്ക് ആവശ്യമുള്ളത് മാത്രം എടുത്തോണ്ട് പോയിട്ട്  എന്നേം ബാക്കി സാധനങ്ങളും ഇവിടെ ഇട്ടിട്ടു പോവാനാന്നോ?

പോടീ, ചുമ്മാ ചങ്കിൽ കൊള്ളുന്ന വർത്തമാനം പറയാതെ.

കുറച്ചു കൊള്ളട്ടെ. അങ്ങനെ ഞാൻ മാത്രം ദണ്ണപ്പെട്ടാൽ പോരല്ലോ.

നിനക്ക് എന്നാത്തിന്റെ ദെണ്ണമാ ഇപ്പൊ?

അറിയാൻ മേലായോ? എന്റെ കെട്ടിയോൻ പെർഷ്യക് പോവാ. അതിന്റെ ദേണ്ണം.

ഞാൻ വണ്ടി വിളിച്ച് പൊക്കോളാം. നിനക്ക് അധികം ലഗേജ് ഒന്നും ഇവിടെ വെക്കുന്നില്ല പോരെ.

എന്റേം കുറെ സാധനങ്ങൾ കൂടി നീ വണ്ടിയിൽ കൊണ്ട് പൊക്കോ. അതാകുമ്പോൾ എനിക്ക് കയ്യും വീശി അങ്ങ് വന്നാൽ മതിയല്ലോ.

ഓ ശെരി അമ്പ്രാട്ടി...

നിമ്മി തമ്പുരാട്ടി മോനെ, നിമ്മിത്തമ്പുരാട്ടി.
അവൾ പറഞ്ഞിട്ട് ഓടിവന്ന് എന്റെ മടിയിൽ കയറിയിരുന്നു. ഞാൻ അവളെ ചേർത്ത് കെട്ടിപ്പിടിച്ചു, ഞങ്ങൾ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല പക്ഷേ രണ്ടുപേരുടെയും വിഷമം ശ്വാസഗതിയിൽ അറിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
ഞങ്ങൾ