Chapter Title : ഏഴു വർണങ്ങളും വിരിയട്ടെ 2 [സ്പൾബർ]

വാതിൽ കുറ്റിയെടുത്ത് തുറന്നു..
മുന്നിൽ ചിരിയോടെ വരദ..

പല്ലവിയെ തള്ളി മാറ്റി അകത്ത് കയറിയ വരദ, കാല് കൊണ്ട് വാതിൽ ചവിട്ടിയടച്ച് മുന്നിൽ നിൽക്കുകയായിരുന്ന പല്ലവിയെ കെട്ടിപ്പിടിച്ച് അവളുടെ ചുണ്ടുകൾ വായിലാക്കി ഊമ്പി..

എന്താണിത് എന്ന് പല്ലവിക്ക് മനസിലായില്ല..
നേർത്ത നൈറ്റിയിൽ പിന്നിലേക്ക് തള്ളി നിൽക്കുന്ന പല്ലവിയുടെ ഉരുണ്ട ചന്തിയിൽ ഞെക്കിപ്പിടിച്ച് കൊണ്ട് വരദ,പല്ലവിയുടെ ചുവന്ന ചുണ്ടുകൾ കടിച്ചീമ്പി..

ആദ്യമൊന്ന് പതറിപ്പോയെങ്കിലും, പല്ലവിക്ക് സംഗതി കത്തി..
ഇനിയൊന്നും നോക്കാനില്ലെന്നും അവൾക്ക് തോന്നി..
തിരിച്ച് വരദയുടെ ചുണ്ട് അവൾ ഊമ്പിയില്ലെങ്കിലും വരദയെ അവൾ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു..

വരദക്കത് മതിയായിരുന്നു..
അവൾ പല്ലവിയെ വാരിപ്പുണർന്ന് അവളുടെ ചുണ്ടുകൾ കടിച്ച് കുടഞ്ഞു..
പല്ലവിയുടെ ഉമിനീർ വലിച്ച് കുടിച്ചും,തന്റെ ഉമിനീർ അവളുടെ വായിലേക്ക് തള്ളിക്കൊടുത്തും വരദ അവളുടെ കൊതി തീർത്തു..

ജീവിതത്തിലിത് വരെ അനുഭവിച്ചിട്ടില്ലാത്ത,
സങ്കൽപ്പിച്ചിട്ട് പോലുമില്ലാത്ത സുഖം ശരീരത്തെ കോരിത്തരിപ്പിച്ചപ്പോ പല്ലവിക്ക്,വരദയുടെ ചുണ്ട് തിരിച്ചീമ്പാതിരിക്കാനായില്ല..

വരദയുടെ കീഴ്ചുണ്ടവൾ വായിലേക്കെടുത്തു..
ഒരു സ്ത്രീയുടെ എന്നല്ല, ഒരു പുരുഷന്റെ ചുണ്ട് പോലും ശരിക്കീമ്പിയിട്ടില്ലാത്ത പല്ലവി,വരദയുടെ ചുണ്ട് ആസ്വദിച്ചീമ്പി..
സാരിക്കുള്ളിൽ വിടർന്ന് നിൽക്കുന്ന വരദയുടെ ചന്തിയിൽ അമർത്തിപ്പിടിച്ച് പല്ലവി ചുണ്ടുകൾ കടിച്ച് തിന്നു..

പരിസരമറിയാതെ, നേരവും കാലവുമറിയാതെ,
നാൽപത്തഞ്ചിലെത്തിയ ആ മാദകച്ചരക്കുകൾ അധരം അധരത്തോടൊട്ടിച്ച് വെച്ച് അങ്ങിനെ നിന്നു..
താഴോട്ട് തുറന്നിരിക്കുന്ന രണ്ടാളുടേയും പൂറ്റിൽ നിന്ന് കൊഴുത്ത വെളളം കിനിഞ്ഞിറങ്ങി.

ശ്വാസമെടുക്കാതെ ഇനി പറ്റില്ല എന്ന് തോന്നിയപ്പോഴാണ് ഒരു മെയ്യായി നിന്ന അവർ വേർപെട്ടത്..
വരദ,പല്ലവിയെ പിടിച്ച് സെറ്റിയിലേക്കിരുന്നു..

“” പല്ലൂ… എന്റെ പൊന്നുമോളേ…
ഞാനിതെത്ര കൊതിച്ചതാന്ന് നിനക്കറിയോടീ…
എന്റീശ്വരാ…
എനിക്കിനി ഒന്നും വേണ്ട…
എന്റെ പൊന്നേ…