Chapter Title : ഫിദ [Anamika]

കഴിക്കണ്ടേ..ഇത് വച്ചോ വീട്ടിൽനിന്നാ.. ഉച്ചത്തേക്കുള്ളതും കൂടെ ഉണ്ട്..“

വേണ്ടെന്നു പറയാൻ തുടങ്ങിയതും അവളെ ഓർത്തപ്പോൾ ചിരിയോടെ വാങ്ങിവെച്ചു…

”ഞാനെന്ന ഇറങ്ങട്ടെ സാറെ..റബ്ബർ പാലിന് ഉറ  ഒഴിക്കാനുണ്ടെന്നും പറഞ്ഞയാൾ ഇറങ്ങിനടന്നു..

കാസറോൾ തുറന്ന് നോക്കിയതും ഒരുത്തി അടുത്തുനിന്നും തലനീട്ടി…ഇതെപ്പോ വന്നുനിന്ന്….

“വിശക്കുന്നുണ്ടോ”

“മ്മ് ”

പാത്രത്തിലേക്ക് നോക്കിക്കൊണ്ടവൾ മൂളിയതും അവൻ അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നു പ്ലേറ്റുമായി തിരികെയെത്തി..അപ്പവും കടലക്കറിയും ഒരു പ്ലേറ്റ് ലേക്ക് വിളമ്പി..

“കഴിക്കുന്നില്ലേ”

“ആര് ”

“ഹ്മ്മ് ” അവൾ അവന്റെ മുഖത്തേക്ക് ചൂണ്ടി…

“പേരറിയില്ലേ ”

“മ്ച്ചും”

“പിന്നെന്താ വിളിക്കാ”

“ഇക്കാക്കാന്ന് വിളിക്കട്ടെ”

“ആ കൊക്കാ…ഒന്നുപൊയെടി…നീയെന്നെ ഒന്നും വിളിക്കണ്ട”

ഹാ ഇതെന്ത് കൂത്ത്..ഇങ്ങേരല്ലേ വിളിക്കാത്തതിന് ചോദിച്ചത് എന്നിട്ടിപ്പോ എന്റെ കുറ്റമായോ..അപ്പം മുറിച്ചെടുത്തുവായിൽ വച്ചു കൊണ്ടവൾ ഓർത്തു…ഉള്ളിൽ പറയാനുള്ള ധൈര്യമേ ഉള്ളു ഉറക്കെപ്പറയാൻ മുട്ടിടിക്കും പെണ്ണിന്…

“ശബരി”

ടേബിളിലേക്ക് വെള്ളം നിറച്ചൊരു ഗ്ലാസ്‌ വച്ചു കൊണ്ടവൻ പറഞ്ഞു.

“എന്ത്”

“ശബരീനാഥ്…എന്റെ പേരാ…”

“അപ്പൊ ശബരിക്കാന്ന് വിളിക്കണോ” ഒരു ചിരിയൊളിപ്പിച്ചവൾ ചോദിച്ചു

“അല്ലേടി ലൗലോലിക്ക..നീയൊരു കോപ്പും വിളിക്കണ്ട…പോരെ”

ചിറഞ്ഞുകൊണ്ടവൻ സിറ്റൗട്ടിലേക്ക് വന്നിരുന്നു…

അവളോടടുത്തു തുടങ്ങിയോ മനസ്…അവൻ സ്വയം ചോദിച്ചു..ഹേയ്…ഇന്നലെ കണ്ട പെണ്ണിനോടോ…എവിടെയോ ബന്ധിക്കപ്പെട്ടതുപോലൊരു ഫീൽ അവനുള്ളിൽ നാമ്പിട്ടു…

കയ്യും വായും കഴുകി വന്നതും വല്ലാത്തൊരു ക്ഷീണം പോലെ..അവൻ സിറൗട്ടിൽ ഇരിക്കുന്നത് കണ്ടതും അവൾ

റൂമിലേക്ക് നടന്നു.. അവൻ ബാഗിൽ നിന്നും ബെഡ് ഷീറ്റെടുത്ത വിരിച്ചിരുന്നു..അവളതിലേക്ക് കിടന്നു..കണ്ണുകളടച്ചതും യാത്രക്ഷീണം കൊണ്ടാകും മയങ്ങിപ്പോയി..

ശബരി വന്നു നോക്കുമ്പോൾ ചെരിഞ്ഞു കിടന്നുറുങ്ങുണ്ടവൾ..കാൽപാദത്തിനടിയിൽ പിൽലോ വച്ചാണ് കിടപ്പ്..പാദം നീര് വച്ച വീർതിരിക്കുന്നു…നോവുന്നുണ്ടാകുമോ…അവനതിലൊന്നു  തലോടാൻ തോന്നി…കണ്ണുകൾ മാറ്റി ബാഗിൽ നിന്നും ഒരു ടീഷർട്ടും മുണ്ടുമെടുത്തു പുറത്തേക്ക്