Chapter Title : ഫിദ [Anamika]

മറന്നിട്ടു ഞാൻ ആ തീരുമാനം എടുത്തു..”

ഉള്ളിലൊരു തണുപ്പ് വീഴുന്നതറിഞ്ഞു ശബരി…

“പക്ഷെ പടച്ചോൻ എന്നെ കൈവിട്ടു…ഞാൻ ivf വഴി അവരുടെ കുഞ്ഞിനെ concieve ആയി 2ആം മാസം എന്റെ ഉപ്പയും ഉമ്മയും ഈ ലോകംവിട്ടുപോയി…അറിഞ്ഞതും നാട്ടിൽ പോണമെന്നു പറഞ്ഞു ബഹളം വച്ച എന്നെ അവർ വിട്ടില്ല..പുറത്തറിയുമെന്ന് ഭയന്ന്…ഒരു മകളെപ്പോലെ കൂടെ നിർത്തി അവരെന്നെ നോക്കി…എനിക്ക് ബാധ്യത ആകാതിരിക്കാൻ എന്റെ ജീവിതം നന്നായികാണാൻ ജീവിതം അവസാനിപ്പിച്ചവരെ ഓർക്കേ രാത്രികളിൽ കരയാനെ എനിക്ക്പറ്റിയുള്ളൂ...”

അവളുടെ കണ്ണുനീർ വീണവന്റെ നെഞ്ച് നനഞ്ഞു..അവനൊന്നു മുറുകെപിടിച്ചവളെ…പതിയെ പുറത്തായി തട്ടികൊടുത്തു…എങ്ങലുകൾ ഉച്ചതിലായി..

“കഴിഞ്ഞ മാസം ഒരു ആക്‌സിഡന്റ് ഇൽ സാറും മാഡവും ഒരുമിച്ച് പോയി…”

അവനൊന്നു നടുങ്ങി…അപ്പോ ഈ കുഞ്ഞു..ഇതിനെയവൾ………

“എന്റെ കുഞ്ഞിനിപ്പോ ഞാൻ മാത്രമേയുള്ളു…റെന്റട് ഫ്ലാറ്റ് ആയതിനാൽ ഇറങ്ങേണ്ടിവരുമെന്ന് എനിക്കറിയാമായിരുന്നു…അതാ ഇവിടെക്ക് പോന്നത്…പക്ഷെ എന്നെ കണ്ടതും കുടുംബക്കാർ എന്റെ വീട്ടിൽ കയറ്റിയില്ല…അതാണ് മെമ്പറും മറ്റും എന്നെക്കൂട്ടി സ്റ്റേഷനിലെത്തിയത്…അവിടെ നിന്ന് വീട്ടിലെത്തിയ എന്നെക്കാണാൻ അയാൾ എത്തി..മൂത്താപ്പയുടെ മകളുടെ ഭർത്താവ്…സഹീർ…അയാളുടെ മോഹം തീർക്കാൻ കൂടെ കിടക്കാൻ…പണ്ടേ  നോട്ടമിട്ടതാ പോലും ”

കേട്ടതും അവന്റെ കൈ മുഷ്ടിയൊന്നു ചുരുണ്ടു….

“അല്ലെങ്കിലെന്നെ കൊന്നുകളയുമെന്ന് പറഞ്ഞുകൊണ്ടെന്റെ വയറിനു നേരെ ചവിട്ടാനഞ്ഞതും കയ്യിൽ കിട്ടിയ ചിരവ കൊണ്ടയാളെ എറിഞ്ഞിട്ട് ഞാൻ ഇറങ്ങി ഓടി…എന്നെകൊണ്ട് പറ്റാവുന്ന പോലെയൊക്കെ..ജീവിക്കണോ മരിക്കണോന്നറിയാത്ത ഓട്ടമായിരുന്നു…അപ്പോള നിങ്ങളെ കാണുന്നത്…പടച്ചവനെ പോലെ എന്റെ മുന്നില്…”

“അയാളിനി ഇവിടെയും വരുമോ എന്നെ തേടി….”

രാത്രിയുടെ മറവു പറ്റിയിവളുടെ ശരീരം നോക്കി വന്നയാ നായ അവളെയും കുഞ്ഞിനേയും കൊല്ലാനായിട്ടൊന്നും പിന്തുടരില്ലെന്ന് മനസിലായെങ്കിലും ഒറ്റപ്പെട്ടുപോയവളുടെ അരക്ഷിതാവസ്ഥ യിൽ നിന്നുടലെടുത്ത ഭയത്തെ അവൻ കുറച്ചു കണ്ടില്ല…