Chapter Title : ഫിദ [Anamika]

ഇറങ്ങി……അവർ ഒന്നു ചിരിച്ചു..തിരികെയവനും……

സോഫയിലിരിക്കുന്നവൾ എന്തോ ആലോചനയിലാണ്…..അടുത്തു വന്നതൊന്നും അറിഞ്ഞിട്ടില്ല…….

“ഉമ്മിക്കുഞ്ഞെന്താ കണ്ണേ ആലോചിക്കുന്നെ….അച്ചയെ മൈൻഡ്പോലും ഇല്ല…” അവൻ കുഞ്ഞിയെ എടുത്തു കൊണ്ടാ ഉണ്ണിവയറിൽ മൂക്കുരുമ്മി…..

ഫിദയവന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി…… എന്താ എന്നവൻ പുരികം പൊക്കി…ഒന്നുമില്ലെന്ന് തലയനക്കി അവൾ എണീറ്റ് മുറിയിലേക്ക് പോയി….

ഇങ്ങനെയൊരു ഭാവം പതിവില്ലാത്തതുകൊണ്ട് കുഞ്ഞിനേയും കൊണ്ടവൻ പിറകെ ചെന്നു….

“എന്ത് പറ്റിയെടീ…..എന്താ മുഖമൊക്കെ വല്ലാതെ…”കട്ടിലിൽ കിടക്കുന്നവളുടെ അടുത്തായി ഇരുന്നു……

“എന്താണേലും പറയ്……”

എന്നിട്ടും അവൾ ഒന്നും മിണ്ടുന്നില്ല…കുഞ്ഞിനെ ഭിത്തിയോട് ചേർത്തുകിടത്തി…. യൂണിഫോം ഷർട്ടിന്റെ മുകളികെ രണ്ട് ബട്ടൺ അഴിച്ചു ബെൽറ്റും ഊരി ടേബിളിലേക്ക് വച്ചിട്ട് അവൾക് നേരെ വന്നു പിടിച്ചെഴുന്നേൽപ്പിച്ചു നേരെ ഇരുത്തി….

“പറയ്…..എന്താ പറ്റിയെ നിനക്ക്….”

അവൾ അവനെ കെട്ടിപിടിച്ചു…തോളിലേക്ക് മുഖം ചായ്ച്ചു……

“സുഹറത്ത വന്നിരുന്നു…..എന്തൊക്കെയാ ചെയ്യണ്ടെന്നും ഒക്കെ പറഞ്ഞു തന്നു…..ഇനി 3,4  ദിവസം കൂടെയല്ലേ ഉള്ളൂ…..”

“ഉമ്മയെ ഓർമ വന്നോ നിനക്ക്….” അവൻ ചോദിച്ചു….

“മ്മ്മ്ഹും….” അവൾ വിലങ്ങനെ തലയാട്ടി……

ഉമ്മയെ മറന്നിട്ടു വേണ്ടേ ഓർമ്മിക്കാൻ……

“പിന്നെ……”

“അവർ പറഞ്ഞു…..കുളി കഴിഞ്ഞിറങ്ങിയാൽ ആദ്യം കാണേണ്ടത് ഭർത്താവിനെയാന്ന്…..”

അതിനെന്താ താനിവിടുണ്ടല്ലോ..അന്നെങ്ങോടും പോകുന്നില്ലല്ലോ എന്നവൻ ഉള്ളിലോർത്തു…….

“ഞാൻ ഒരു കാര്യം ചോദിച്ചോട്ടെ…..”

“മ്മ്മ്…ചോദിക്ക്…..” അവൾ എന്താണ് ചോദിക്കാൻ പോകുന്നതെന്ന ആകാംക്ഷയോടെ അവൻ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി………

“എനിക്ക്….എനിക്കൊരു താലി കെട്ടിത്തരുവോ……”

“ശബരീനാഥിന്റെ താലിയണിയാനുള്ള അർഹതയൊന്നുമില്ലെന്നറിയാം…..എന്നാലും കൊതിച്ചുപോയി……എന്റെ കുഞ്ഞിന്റെ അച്ഛനല്ലേ……എന്റെയല്ലേ…….എനിക്ക് തന്നൂടെ അത്………”

അവന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കിയവൾ കെഞ്ചി……..

ഒന്നും മിണ്ടാതെ എണീറ്റവൻ മുറിക്ക് പുറത്തിറങ്ങി…….

അവളുടെ കണ്ണ് നിറഞ്ഞു……ഉള്ളൂ വെന്തുരുകി കണ്ണുനീരായി ഒഴുകിയിറങ്ങി…….

തട്ടത്തിന്റെ തുമ്പ് കടിച്ചുപിടിച്ചവൾ പുറത്തേക്ക് വന്ന എങ്ങലൊതുക്കി…….

അറിയാമതിനുള്ള യോഗ്യതയില്ലെന്ന്……എങ്കിലും