Chapter Title : ഫിദ [Anamika]

ചോദിച്ചുപോയി….അവന്റെ പേരിലുള്ള താലി കഴുത്തിലണിയാൻ,ആ അധികാരത്തോടെ നെഞ്ചോട് ചേരാൻ……നെഞ്ച് നിറഞ്ഞ പ്രണയം കൊണ്ട് അറിയാതെ പറഞ്ഞുപോയതാണ്……നിറവയറുമായി നിന്നപ്പോ അഭയം തന്നവനോട്,സംരക്ഷിച്ചവനോട്, അവന്റെ താലികൂടി, ജീവിതംകൂടി ചോദിക്കാൻ മടിയായിരുന്നു…..ഇന്നറിയാതെ പുറത്തേക്ക് വന്നുപോയതാണ്………

പക്ഷെ…..ഇങ്ങനെയൊരു തിരസ്കരണം…..അതു പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നില്ല…….

കരഞ്ഞു കരഞ്ഞുറങ്ങിപോയി….മേരിയമ്മച്ചി വന്നു വിളിച്ചപ്പോളാണ് എണീക്കുന്നത്…..അടുത്തു കുഞ്ഞിനെ നോക്കിയതും

“ കുഞ്ഞിപ്പെണ് അച്ഛയുടെ കൂടെ മുറീലാ….”

അവൾ എണീറ്റവന്റെ മുറിവാതിൽക്കലേക്ക് നടന്നു…..നേരെ നോക്കുന്നില്ല താൻ വന്നതറിഞ്ഞിട്ടുണ്ട് എന്നിട്ടും…..പൊട്ടി വന്ന കരച്ചിൽ ചുണ്ടുകടിച്ചു പിടിച്ചടക്കികൊണ്ട് അവൾ തിരിഞ്ഞു നടന്നു……

രണ്ടു ദിവസം ശബരിയവൾക് മുഖം കൊടുത്തില്ല…..വരും കുഞ്ഞിനെയെടുത്ത് ഹാളിലേക്കോ മുറിയിലേക്കോ ചെന്നിരിക്കും കളിപ്പിക്കും ചിലപ്പോ കുഞ്ഞിനൊപ്പം കിടന്നുറങ്ങും……

കുഞ്ഞിന് സ്വർണം എടുക്കാനായി അമ്മച്ചിയേം ചാച്ഛനേം കൂട്ടിയാണ് പോയത്…..അരഞ്ഞാണവും 2 കുഞ്ഞു വളയും ഒരു ജോഡി പാദസരവും അവൻ എടുത്തു…..മാല വാങ്ങാൻ തുടങ്ങുമ്പോൾ അത് പെൺവീട്ടുകാരുടെ വകയാണെന്നും ഞങ്ങടെ അവകാശമാന്നും പറഞ്ഞു അമ്മച്ചിയും ചാച്ചനും കൂടെ മേടിച്ചു അവരുടെ വീതമായി……

വീട്ടിൽ കൊണ്ടുവന്നതെല്ലാം അവളെ കാണിച്ചുകൊടുത്തു മേരിയമ്മച്ചി……

എല്ലാം കണ്ടും തൊട്ടും നോക്കുമ്പോളും അവളുടെ മുഖത്തെ വെട്ടമില്ലായ്മയും സങ്കടവും ശ്രദ്ധിച്ചവർ…..രണ്ടു ദിവസമായി ഇങ്ങനെ…..നാളെ കൂടെ നോക്കട്ടെ എന്നിട്ട് ചോദിക്കാം…….

രാത്രി എപ്പോളോ കരഞ്ഞു കരഞ്ഞവളുറങ്ങി……

രാവിലെ എണീറ്റു കുഞ്ഞിന് പാല് കൊടുത്തു അമ്മച്ചിയവളെ നേരെ ബാത്‌റൂമിൽ കയറ്റി….സുഹറത്ത പറഞ്ഞുകൊടുത്ത പ്രകാരമാവൾ കുളിച്ചു……കഴിയാറായതും ഒരു നോവ്…..അവനെ കണ്ടു കൊണ്ടിറങ്ങണ്ടേ……തലത്തുവർത്തി പുതുവസ്ത്രമണിഞ്ഞു…..പുറത്തേക്കിറങ്ങുമ്പോൾ മുന്നിലവൻ നിൽപ്പുണ്ട്….സന്തോഷം കൊണ്ട് കണ്ണ് നിറഞ്ഞു…ഒന്നു നോട്ടം ഉടക്കി ……അവൻ ബാത്‌റൂമിലേക്ക് കയറി…..കുളിക്കാനാവും കുഞ്ഞിന് നൂലുകെട്ടേണ്ടതല്ലേ……….

നിസ്കരിച്ചഴുന്നേറ്റപ്പോൾ മേരിയമ്മച്ചി കുഞ്ഞിനും അവൾക്കും ഇടാനുള്ളതുമായി മുറിയിലേക്ക് വന്നു…..ഒരു സിമ്പിൾ സെറ്റ് സാരിയും മറൂൺ കളർ ബ്ലൗസും