Chapter Title : ഫിദ [Anamika]

കെട്ടിപിടിച്ചു……

അവളവനെ മാറോട് അടക്കിപിടിച്ചു…….

“എന്റെ കുഞ്ഞാ….എന്റേത് മാത്രം………”

അവളവന്റെ മനസ്സറിഞ്ഞെന്ന വണ്ണം മന്ത്രിച്ചു….അവന്റെ കണ്ണീരവളുടെ മാറിൽ പടർന്നു.

തന്റെ മാറിൽ മുഖം വച്ചു സുഖമായുറങ്ങുന്നവൻ…..ആ വലിയ ശരീരമവളുടെ ദേഹത്തു പാതി കയറ്റിവെച്ചിരിക്കുന്നു……

ഇടതു മാറിന് മുകളിൽ കവിൾ ചെരിച്ചു വച്ചു ഒരു കൈ കൊണ്ട് അടുത്തതിനെ പൊതിഞ്ഞു പിടിച്ചാണ് കിടപ്പ്……അവളുടെ തട്ടം രണ്ടുപേരുടെയും ദേഹത്തായി കിടക്കുന്നു….

“ഉറങ്ങുമ്പോ പോലും കൈ വേണ്ടാത്തിടത്താ……..”

ചിരിച്ചു കൊണ്ടവന്റെ നെറ്റിയിൽ ഒന്നു മുകർന്നു വിട്ടു…..ഈ കിടപ്പു തുടങ്ങിയിട്ടിപ്പോ നൂറാമത്തെ ഉമ്മയാകും……

ഉള്ളിൽ ഒരു സങ്കടകടൽ ഒളിപ്പിച്ചവൻ……….അവളോർത്തു.

“അന്വേഷിച്ചു പോയിരുന്നോ………”താൻ ചോദിച്ചു….

“ഇല്ല…….”

“അതെന്തേ……..”

“ഉപേക്ഷിച്ചതെന്തു കൊണ്ടാണെന്നു അറിഞ്ഞതുകൊണ്ട്……..”

“ ഒരു സന്യാസസമൂഹം നടത്തിയിരുന്ന ഓർഫാനെജിലായിരുന്നു വളർന്നത്……..18 വയസുവരെ അവിടെ നിന്നു……..പിന്നെ അവരുടെ കീഴിൽ തന്നെയുള്ള കോളേജിൽ ചേർന്നു കോളേജ് ലേക്ക്  ആശ്രമത്തിൽ നിന്നും പോകുന്നതിനു മുന്നെയായി സ്വാമിയേ കണ്ടു ഞാൻ…ഒരുമുത്തശ്ശൻറെ സ്നേഹംതന്നമനുഷ്യൻ. ……..എനിക്കറിയാനുള്ളത് എന്താണെന്നു മനസിലാക്കിയാവും അദ്ദേഹം ഞാനവിടെ വളരാനുള്ള സാഹചര്യം പറഞ്ഞുതന്നു…

“ പതിനഞ്ചു വയസേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളുന്ന്…..പ്രണയിച്ചവൻ കൊടുത്തതാ……അറിഞ്ഞപ്പോളേക്ക് കളയാൻ പറ്റാത്ത അവസ്ഥ ആയിരുന്നു……കാശിന്റെ ബലം കൊണ്ട് ആശ്രമത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുവന്നു…..ആരും അറിയാതെ പ്രസവിപ്പിച്ചു……കുഞ്ഞു മരിച്ചുപോയെന്ന് പറഞ്ഞു ആ കൗമാരം വിടാത്ത കുഞ്ഞിനെ പറഞ്ഞു വിശ്വസിപ്പിക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ടുണ്ടായിരുന്നില്ല……എന്നെ അവിടെ ഏല്പിച്ചു അവർ തിരികെപോയി………”

അവൾ അവന്റെ പുറത്ത് പതിയെ തട്ടിക്കൊണ്ടിരുന്നു…….

“ അത് കേൾക്കും വരെ എന്നെങ്കിലും തന്നെത്തേടി ആരെങ്കിലും വരുമെന്ന പ്രതീക്ഷ ഉണ്ടായിരുന്നു…..അത് അതോടെ തീർന്നു…..”

“ജോലി കിട്ടിയ ശേഷം സ്വാമിയേ കാണാൻ ചെന്നു….പ്രായത്തിന്റെഅവശതകൾ കൊണ്ട് ഉഡുപ്പിഅടുത്തൊരു ആശ്രമത്തിലേക്ക് മാറിയിരുന്നു അദ്ദേഹം….ഇടയ്ക്കു ചെന്നു കാണാനായി വിളിക്കും…“

”അന്ന് നിന്നെ