Chapter Title : ഫിദ [Anamika]

കണ്ടപ്പോൾ അതൊക്കെ ഓർമ വന്നു……അതാ വഴിയിൽ വിട്ടിട്ടു പോകാതിരുന്നത്…..“

”പിന്നീടൊരിക്കലും അന്വേഷിച്ചില്ലേ….“

”വേണ്ടെന്നു വച്ചു….എല്ലാം മറന്ന് നല്ലൊരു ജീവിതം ജീവിക്കുന്നുണ്ടേൽ എന്തിനാ അതിനിടയിലേക്ക്…..ആ പ്രായത്തിൽ പറ്റിപ്പോയൊരു തെറ്റല്ലേ……“

അവളവന്റെ മുഖത്തേക്ക് തന്നെ നോക്കി.

”ഇനിയെന്തിനാടി എനിക്കവരൊക്കെ…..നീയില്ലേ…നമ്മുടെ കുഞ്ഞില്ലേ….ഒരിക്കലുമൊരു പെണ്ണുകെട്ടണമെന്നോ കുടുംബം വേണമെന്നോ തോന്നിയിട്ടില്ലെനിക്ക്…അവിടെക്കാ നീ ഇടിച്ചു കയറി വന്നത്…..“

”അപ്പൊ ഞാൻ ഇല്ലാരുന്നെങ്കിലോ…..“

”നീയില്ലെങ്കിൽ……….അവനുയർന്നു അവളുടെ മുഖം ഉള്ളം കയ്യിലെടുത്തു……കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി..

അവൾ എന്തേയെന്നു പുരികം ഉയർത്തി…..

“നീയില്ലെങ്കിൽ ഇന്നെൻ ജന്മം

വേനൽ കനവായ് പൊയ്പോയേനെ

നീയില്ലെങ്കിൽ സ്വപ്നം പോലും

മിന്നൽക്കതിരുകളായ് പോയേനേ………………”

ഫിദ കണ്ണുമിഴിച്ചു നോക്കി……

“എന്ത് രസാ പാടണ കേൾക്കാൻ……”

അവൻ ഒന്നു ചിരിച്ചു.

“ഇത്ര നാളും ഉണ്ടായിട്ടും ഒരു മൂളിപ്പാട്ടുപോലും പാടിതന്നില്ലെനിക്ക്……” അവൾ ചുണ്ടുചുളുക്കി…..

അവനതിനുമൊന്നു ചിരിച്ചു………

ഫിദ ചിന്തയിൽ നിന്നും ഉണർന്നു…….ഈ കിടപ്പു കിടന്നാൽ ശെരിയാകില്ല….കുഞ്ഞേഴുന്നേൽക്കാറായി…അമ്മച്ചിയെപ്പോൾ വേണേലും എത്തും….അവനെ ഉണർത്താതെ മുഖം എടുത്തുമാറ്റി തലയിണ വച്ചു….പതിയെ എണീറ്റു…….ഡ്രസ്സ്‌ മാറ്റി അടുക്കളയിലേക്ക് ഇറങ്ങി…..

ദിവസങ്ങൾ നീങ്ങി…..ഹാളിൽ റീലും കണ്ടിരിക്കുന്നതിനിടയിൽ ആണ് പൂക്കളമിടാനായി മുറ്റം ഒരുക്കുന്ന ഒരു റീൽ അവൾ കാണുന്നത്………

“ഓണം ആയോ”

അവനൊന്നും പറഞ്ഞും കേട്ടില്ലല്ലോ. ….കോളേജിൽ പൊക്കൊന്നും ഇല്ലാത്തതുകൊണ്ട് ഇതൊന്നും താനും ശ്രദ്ധിച്ചില്ല…….അവൻ വരുമ്പോൾ ചോദിക്കാം……

ആദ്യത്തെ ഓണമല്ലേ……കാര്യമായിട്ടെന്തെങ്കിലും ചെയ്യണം…….

രാത്രിയവൻ വന്നപ്പോൾ കാര്യം പറഞ്ഞു…….വല്യ പ്ലാനിങ് ഒന്നും വേണ്ട ലീവ് കിട്ടിയില്ലെങ്കിലോ എന്നു പറഞ്ഞവൻ നിർത്തി…….

അവർക്കു മൂന്നിനും ഉള്ള ഡ്രസ്സ്‌ അവൾ ഇൻസ്റ്റാഗ്രാം ഇൽ ഒരു പേജിൽ ഓർഡർ കൊടുത്തു…….

ഓണമായാൽ എന്തൊക്കെയാണ് ചെയ്യേണ്ടതെന്ന് യൂട്യൂബിൽ വീഡിയോസ് തപ്പി……….

പിറ്റേന്ന് അമ്മച്ചി പറഞ്ഞിട്ട് ചാച്ചനവൾക് മുറ്റത്തെ വെള്ളാരം