Chapter Title : ശക്തിയുടെയും നിഴലിന്റെയും നിത്യസാക്ഷി [Manny Kumar]

ഒരുമിച്ചിരുന്നു. വിളക്കിന്റെ വെളിച്ചം യന്ത്രത്തിന്മേൽ വീണുകൊണ്ടിരുന്നു. പുറത്ത് മഴ മേൽക്കൂരയിൽ അടിച്ചു. അകത്ത് അതൊഴിച്ച് വലിയ ശബ്ദമില്ലായിരുന്നു.

ലളിത ശാന്തമായി പറഞ്ഞു,

“നമ്മൾ ഒരുമിച്ചാണ്. ഗന്ധർവൻ വരട്ടെ. ഞാൻ തയ്യാറാണ്. ഇനി ഭയപ്പെടാനില്ല.”

അവനി തല താഴ്ത്തി. ശബ്ദം മന്ദമായിരുന്നു.

“അമ്മേ… എന്റെ വിവാഹം ബുദ്ധിമുട്ടായിരിക്കും. ഞാൻ ഭയക്കുന്നു. ഈ ദോഷം എന്റെ ജീവിതത്തെ പിന്തുടരുമോ?”

ലളിത മകളുടെ കൈ പിടിച്ചു.

“നമ്മൾ നാല് പൂജകൾ ചെയ്യും. ശക്തമായ ഉച്ചാടനവും ശാന്തിയും. നീ സ്വതന്ത്രയാകും. ഞാൻ ജീവനോടിരിക്കുമ്പോൾ ഈ ദോഷം നിന്നെ ബന്ധിക്കാൻ ഞാൻ അനുവദിക്കില്ല.”

ശ്രീദേവി അമ്മയുടെ മറുവശത്ത് ഇരുന്നു.

“അമ്മേ, ഞാനും അമ്മയോടൊപ്പം നിൽക്കും. അമ്മ ഒറ്റയ്ക്കല്ല. നമ്മൾ മൂവരും ഒരുമിച്ചാണ്.”

ലളിത ഒരു ചെറിയ ചിരി ചിരിച്ചു. അതിൽ ക്ഷീണവുമുണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷേ അതിനേക്കാൾ ഉറപ്പായിരുന്നു.

“നമ്മുടെ രക്തം ശക്തമാണ്. ഭദ്രന്റെ രക്തവും എന്റെ ഇച്ഛയും നിങ്ങളുടെ യൗവനവും ഒരുമിച്ച് നിൽക്കുമ്പോൾ ഗന്ധർവൻ തോൽക്കും. ഈ മനയിൽ ഇനി അവന് സ്ഥാനമില്ല.”

പുറത്ത് മഴ തുടർന്നു. നാലുകെട്ടിന്റെ പഴയ മേൽക്കൂരയ്ക്ക് കീഴിൽ മൂന്ന് സ്ത്രീകൾ ഒരുമിച്ചിരുന്നു — ഒരു അമ്മയും രണ്ട് മക്കളും. ഇരുപത് വർഷത്തെ ഭയത്തിനും നിശബ്ദ യുദ്ധത്തിനും ശേഷം അവർ ഒടുവിൽ ഒരു കാര്യം ഉറപ്പിച്ചു.

ഇനി ഒറ്റയ്ക്കല്ല. ഈ മനയെ അവർ ഒരുമിച്ച് നിലനിർത്തും.

അവർ ഒരുമിച്ചാണ്. അവർ തയ്യാറാണ്.

ഈ ഇരുപത് വർഷം ലളിതയുടെ ജീവിതം സ്നേഹത്തിന്റെയും യുദ്ധത്തിന്റെയും കഥയായിരുന്നു. അവൾ മക്കളോട് സംസാരിച്ചു, അവരെ സംരക്ഷിച്ചു, ശക്തമായി നിന്നു. ഗന്ധർവൻ രക്തവും വിത്തും ആവശ്യപ്പെട്ടു.

ലളിത അത് നൽകിയില്ല. മക്കളുടെ ഭാവി അവൾ വിട്ടുകൊടുത്തില്ല.

ഗന്ധർവക്കാട്ട് മനയുടെ പൂജാമുറിയിൽ വിളക്കുകളുടെ മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ മൂന്ന് സ്ത്രീകൾ ഒരുമിച്ചിരുന്നു. ഇരുപത് വർഷം

മുമ്പത്തെ സംഭവത്തിന് ശേഷം ലളിതയുടെ രണ്ട് മക്കളും വളർന്നിരുന്നു.

അവനി വിവരസാങ്കേതിക