Chapter Title : ശക്തിയുടെയും നിഴലിന്റെയും നിത്യസാക്ഷി [Manny Kumar]

വിദഗ്ധയായി നഗരത്തിലേക്ക് പോയി. ജോലിയും ഫ്ലാറ്റും വേറെ ജീവിതവും. എന്നിട്ടും വാരാന്ത്യങ്ങളിൽ മനയിലേക്ക് തിരിച്ചുവന്നു.

ശ്രീദേവി വ്യത്യസ്തയായിരുന്നു. ഇപ്പോൾ ഇരുപത്തിരണ്ട്. ലോക്കൽ കോളേജിൽ നിന്ന് ബി.എ. ഹിസ്റ്ററി കഴിഞ്ഞു. പഠനകാലത്ത് മനയിൽ തന്നെ താമസിച്ചു. ലളിതയോടൊപ്പം തുടർന്നു.

കോളേജ് ദിവസങ്ങളിൽ അവൾ ശാന്തയായിരുന്നു, പഠനപ്രിയയും. ക്ലാസിന് പോകും. തിരിച്ചുവന്ന് മനയിലെ പഴയ ഗ്രന്ഥങ്ങൾ എടുത്ത് വായിക്കും.

“അമ്മേ, ഞാൻ ഹിസ്റ്ററി പഠിക്കുന്നത് നമ്മുടെ മനയുടെ കഥകൾ മനസ്സിലാക്കാൻ വേണ്ടിയാണ്,” അവൾ പറയുമായിരുന്നു.

ലളിത ചിരിച്ചു.

“നല്ലത് മോളേ. പക്ഷേ ഗന്ധർവദോഷം മറക്കരുത്. നീ മനയിൽ തന്നെ താമസിക്കണം.”

ബി.എ. കഴിഞ്ഞിട്ടും ശ്രീദേവി ജോലി തിരഞ്ഞില്ല. മനയിൽ തന്നെ നിന്നു.

“അമ്മേ, ഞാൻ നിന്നോടൊപ്പം തന്നെ. മനയുടെ പൂജകളും താന്ത്രികവിദ്യകളും പഠിക്കണം.”

ലളിത സന്തോഷിച്ചു.

“നല്ല തീരുമാനം. നീയും അവനിയും എന്റെ ശക്തിയാണ്.”

ഇപ്പോൾ ശ്രീദേവി അമ്മയോടൊപ്പം മനയിൽ തുടരുന്നു. ഗ്രാമത്തിലെ ഗ്രന്ഥശാലയിൽ സഹായിക്കുന്നു. രാത്രികളിൽ അമ്മയോടൊപ്പം മന്ത്രങ്ങൾ പഠിക്കുന്നു. പുറത്ത് പോകേണ്ട ജീവിതം അവൾ തിരഞ്ഞെടുത്തില്ല. മനയുടെ ജീവിതമാണ് അവൾ തിരഞ്ഞെടുത്തത്.

ലളിതയ്ക്ക് ഇപ്പോൾ നാല്പത്തഞ്ച്. ശരീരം നിറഞ്ഞുനിന്നു. മുഴുത്തതും പൂർണവുമായിരുന്നു. മാതൃത്വത്തിന്റെയും അനുഭവത്തിന്റെയും അടയാളങ്ങൾ വ്യക്തമായിരുന്നു. സ്തനങ്ങൾ വലുതും ഭാരമുള്ളതുമായിരുന്നു. നടക്കുമ്പോൾ സൗമ്യമായി ആടും.

ഇടയിൽ ആഴമുള്ള വിടവ് കാണാം. മുലക്കണ്ണുകൾ ഇരുണ്ട നിറത്തിലായിരുന്നു. തൊട്ടാൽ ഉടൻ കഠിനമാവും.

വയർ മൃദുവായിരുന്നു. അല്പം ഉയർന്ന രൂപത്തിൽ. പ്രസവങ്ങളുടെ ലഘുവായ അടയാളങ്ങൾ അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു. അത് അവളെ കുറച്ചില്ല. ഇടുപ്പുകൾ വീതിയുള്ളതായിരുന്നു. പിന്നിലെ നിതംബങ്ങൾ നിറഞ്ഞും മൃദുവുമായിരുന്നു.

തൊട്ട് അമർത്തിയാൽ വിരലുകൾ അകത്തേക്ക് താഴും. തുടകൾ കട്ടിയുള്ളവ. ഒന്നിച്ച് ഉരസുമ്പോൾ ചൂട് അനുഭവപ്പെടും. ആവേശം കൂടുമ്പോൾ യോനിയിൽ നനവ് തുടങ്ങും.

എണ്ണ തേച്ചാൽ ചർമ്മം തിളങ്ങും. വിയർപ്പ് സ്തനങ്ങൾക്കിടയിലൂടെ ഒഴുകുമ്പോൾ ശ്വാസം കനക്കും.

അവനിക്ക് ഇരുപത്തിനാല്. യൗവനത്തിന്റെ മൃദുവായ തിളക്കം അവളുടെ ശരീരത്തിൽ