Chapter Title : ഗന്ധർവ്വദാസന്റെ അത്ഭുതജീവിതം 2 [Abarijithan]
അധ്യായം 2
ചികിത്സ ആരംഭിച്ച് രണ്ടാഴ്ച കഴിഞ്ഞു.
ഒരു ശനിയാഴ്ച രാവിലെ ലത അമ്പലത്തിലേക്ക് പോകാൻ തയ്യാറായി.
"മനൂ, നീയും എന്റെ കൂടെ വാ."
"എന്തിനാ അമ്മേ?"
"ഇന്ന് അമ്പലത്തിൽ അന്നദാനമുണ്ട്. അവിടെ കുറച്ചുപേരെ സഹായിക്കണം."
മനു അമ്മയോടൊപ്പം പോയി.
അമ്പലത്തിൽ നല്ല തിരക്കായിരുന്നു. ഭക്ഷണം വിതരണം ചെയ്യാനുള്ള ഒരുക്കങ്ങൾ നടക്കുന്നു.
ലത ഭക്ഷണപ്പൊതികൾ എടുത്ത് മകനു നൽകി.
"മോനേ, അവിടെ ഇരിക്കുന്നവർക്കൊക്കെ കൊടുത്തേക്കൂ."
മനു ഓരോരുത്തരുടെയും അടുത്തെത്തി ഭക്ഷണം നൽകി.
അവസാനം അമ്പലത്തിന്റെ പടിക്കരികിൽ ഒരു വൃദ്ധൻ ഇരിക്കുന്നത് കണ്ടു.
നീണ്ട താടി. വെളുത്ത മുടി. മുഷിഞ്ഞ വസ്ത്രങ്ങൾ. ക്ഷീണിച്ച ശരീരം.
മനു അയാളുടെ അടുത്തെത്തി.
"അപ്പൂപ്പാ, ഭക്ഷണം വേണോ?"
വൃദ്ധൻ അവനെ നോക്കി.
"രാവിലെ മുതൽ ഇവിടെ ഇരിക്കുകയാണ് മോനേ. ആരും ചോദിച്ചില്ല."
മനു ഭക്ഷണപ്പൊതി നൽകി. കൂടെ ഒരു കുപ്പി വെള്ളവും കൊടുത്തു.
വൃദ്ധൻ ഭക്ഷണം കഴിച്ചശേഷം മനുവിനെ അടുത്തേക്ക് വിളിച്ചു.
"മോനേ, നിന്റെ പേരെന്താണ്?"
"മനു."
"നീ നല്ലൊരു കുട്ടിയാണ്. നിന്റെ അമ്മ നിന്നെ നന്നായി വളർത്തിയിട്ടുണ്ട്."
അയാൾ തന്റെ പഴയ സഞ്ചി തുറന്നു.
അതിൽനിന്ന് ചെറുതെങ്കിലും മനോഹരമായ
ഒരു പ്രതിമ പുറത്തെടുത്തു.
പ്രതിമയ്ക്ക് മനുഷ്യരൂപമായിരുന്നു. കൈയിൽ വീണയും തലയിൽ മനോഹരമായ കിരീടവും. അടിഭാഗത്ത് ചെമ്പകപ്പൂവിന്റെ രൂപത്തിലുള്ള കൊത്തുപണിയും.
"ഇത് നീ എടുത്തോളൂ."
മനു അത്ഭുതത്തോടെ ചോദിച്ചു:
"എന്തിനാ അപ്പൂപ്പാ?"
"നീ എനിക്ക് ഭക്ഷണം നൽകി. അതിനുള്ള ഒരു ചെറിയ സമ്മാനമാണ്."
"ഇത് വിലപിടിപ്പുള്ളതാണെന്ന് തോന്നുന്നു. എനിക്ക് വേണ്ട."
വൃദ്ധൻ പുഞ്ചിരിച്ചു.
"ഇതിന് പണത്തിന്റെ വിലയില്ല. ഇത് നിന്റെ കൈയിൽ ഇരിക്കേണ്ടതാണ്."
💬 Comments
View all comments