Chapter Title : ഗൗരിയും ശ്യാമും [Sojan]

വീട്ടിൽ കുറെ പണികൾ ഉണ്ട്, അത് തീർക്കാൻ കുറച്ച് ദിവസത്തേക്ക് അവിടേയ്ക്ക് പോകുകയാണ്” എന്നാണ്. അവര് അത് പൂർണ്ണമായും വിശ്വസിച്ചോ എന്തോ? ഏതായാലും അത് അറിയാൻ പിന്നെ അവരെ കാണേണ്ടിവന്നില്ല!!

ആരും വീട്ടിലില്ല എന്ന് അറിയാവുന്ന അവർ പറഞ്ഞു, “ഒന്ന് കളിച്ചു താടാ” എന്ന്. അവരോട് ഇപ്പോൾ കളിക്കാൻ പോയാൽ ഗൗരിയോട് കളിക്കാൻ സുഖം കാണില്ല. മാത്രവുമല്ല ശ്യാമിന് അവരോട് മാനസീകമായി തന്നെ ഒരു വിദ്വേഷവും – "എന്തു വന്നാലും ഈ സാധനത്തിനെ ഇനി സുഖിപ്പിച്ച് കൊടുക്കില്ല"- എന്ന വാശിയും ഉണ്ടായിരുന്നു.

ശ്യാമിനെ അവർ ഒരു തരം ബ്ലാക്ക്‌മെയിൽ ചെയ്യുന്നതു പോലെ അവന് തോന്നി. അതിനാൽ അവൻ പറഞ്ഞു, “മനോഹരൻ ഉണ്ടിവിടെ എപ്പോൾ വേണമെങ്കിലും വരും.”

“ഒന്ന് ഇട്ടു താ..”

അവർ പിന്നെയും കെഞ്ചുകയാണ്.

താനിന്ന് പോകുകയാണ് എന്ന് അറിയാവുന്ന ശ്യാമിന് അവരോട് സഹതാപം തോന്നി. മറ്റൊരു സമയത്തായിരുന്നെങ്കിൽ അവൻ വഴങ്ങിയേനെ, പക്ഷേ ഗൗരിയെ അവസാനമായി നന്നായി ഒന്ന് കളിക്കാതെ പോയാൽ അത് എന്നും ഒരു നഷ്ടമായിരിക്കും. അതിനാൽ അവൻ പറഞ്ഞു,

“ചിലപ്പോൾ ഗൗരി ഇപ്പോൾ വരും, അവൾ ചേച്ചിയെ കാണണ്ട.”

അതോടെ ചേച്ചിക്ക് ഏതാണ്ട് കാര്യം പിടികിട്ടി.

“ഓഹോ, നിനക്ക് അവളെ കളിക്കണം, അതിനാണ് എന്നെ ഒഴിവാക്കുന്നത്. ഞാൻ പോകില്ല” എന്നതായി അവരുടെ സംസാര രീതി. ഇത്രയും വലിയ മണ്ടത്തരം വായിൽ നിന്നും വീണല്ലോ എന്നോർത്ത് ശ്യാം ദു:ഖിച്ചു.

അവർ കട്ടിലിൽ കിടന്നുകൊണ്ടുതന്നെ നൈറ്റിയും, അടീപ്പാവാടയും ഉയർത്തി അവരുടെ പാന്റീസ് ഊരിമാറ്റി, എന്നിട്ട് കാലുകൾ കുറച്ച് അകത്തി അവരുടെ സംഭവം മുഴുവൻ കാണിച്ചു കിടന്നു. പിന്നെയും