Chapter Title : ഗൗരിയും ശ്യാമും [Sojan]

പറയുകയാണ്, "അടിച്ചു തന്നാൽ ഞാൻ പോകാം.." എന്ന്.

ഇതെന്തു സാധനമാണപ്പാ?!! ഏതായാലും അടിക്കാൻ പറ്റില്ല, അതിനാൽ ശ്യാം അവരുടെ അടുത്തിരുന്ന് വിരലിടാൻ തുടങ്ങി.

ആദ്യമൊക്കെ അവർ അതിനോട് സഹകരിച്ചില്ല. കുറെ നേരം ആയപ്പോൾ പതിയെ നനവു പടരാൻ തുടങ്ങി.

മാസിക മാറ്റിവച്ച് അവർ ശ്യാമിന്റെ സാധനത്തിൽ പിടുത്തമിട്ടു. അവൻ എഴുന്നേറ്റ് നിന്ന് കിടക്കുന്ന അവരുടെ വായിലേയ്ക്ക് സംഭവം തൊലിമാറ്റി വച്ചുകൊടുത്തു.

“ഈ ജന്തു കടിക്കുകയോ മറ്റോ ചെയ്യുമോ?” എന്ന നല്ല പേടി അവനുണ്ടായിരുന്നു.

അങ്ങനൊന്നും ഉണ്ടായില്ല. കുറച്ചു സമയത്തിനുള്ളിൽ അവർക്ക് പോയി, അത്ര ഗംഭീര പോക്ക് എന്നൊന്നും പറയാനൊക്കില്ല. അത്ര തന്നെ.

നല്ല പരിഭവത്തോടേയും, തീരെ ഇഷ്ടപ്പെടാതേയും പലതവണയായി പകർച്ച കൊണ്ടുവന്ന അവരുടെ പാത്രങ്ങളും മറ്റ് നിരവധി സാധനങ്ങളും ഒരു കൂടിനകത്താക്കി അവർ പോയി.

അതാണ് അവരെ അവസാനമായി ശ്യാം കാണുന്നത്. ഇന്നും അത് കൺമുന്നിലുണ്ട്. വായനക്കാർക്ക് ഒരു സ്ത്രീ ഇതുപോലെ ഇടപെടുമോ എന്ന് സംശയം ഉണ്ടാകാം. എന്നാൽ അത് സംഭവ്യമാണ് എന്നതാണ് സത്യം!!

അധികം താമസിയാതെ തന്നെ ഓർത്തതു പോലെ ഗൗരി വന്നു. മനോഹരൻ തുണി വിരിച്ചിടാൻ മുറ്റത്ത് വന്നപ്പോൾ ഗൗരിയെ കണ്ടു. പോകുന്ന കാര്യവും മറ്റും അവരിരുവരും സംസാരിച്ചു.

ഇടക്ക് ശ്യാമിനെ നോക്കിയപ്പോൾ ശ്യാമിന്റെ മുഖം കണ്ടതേ മനോഹരന് കാര്യം മനസിലായി. അവൻ പറഞ്ഞു

“ഞാൻ ഹോട്ടലിൽ പോയി ഗൗരി ചേച്ചിക്കു കൂടി ഉള്ളത് മേടിച്ചു കൊണ്ടു വരാം” അവൻ അറിഞ്ഞുകൊണ്ട് രംഗത്തു നിന്ന് ഒഴിഞ്ഞു തന്നതാണ്. അവന് മുടിവെട്ടിക്കാനും ഉണ്ടായിരുന്നു.

അല്ലെങ്കിലും അന്ന് അവർ ആ വീട്ടിൽ ഒന്നും ഉണ്ടാക്കാൻ പ്ലാനില്ലായിരുന്നു.

അങ്ങനെ