Chapter Title : ഗീതാഗോവിന്ദം 5 [കാളിയൻ]
പോലും നിരത്തിലില്ല. പിന്നെ തറവാട്ടിൽ പോകുന്ന കാര്യം കാൻസൽ ചെയ്ത് നേരെ വീട്ടിലേയ്ക്ക് വിട്ടു. അതിന്റെ പകയ്ക്ക് അവളുടെ ബാഗും കൂടി അവൾ എന്നെ കൊണ്ട് ചുമപ്പിച്ചു. അമ്മയുടെ വീടാണ് ഈ തറവാട്. തറവാടെന്ന് പറയുമ്പോഴേ മനസിലാവുമല്ലോ വല്യ ഒരു കുടുംബമാണ് അമ്മേടത്. ഇവിടുന്ന് ഒരു 15 Km ഒള്ളൂ. ഉൾനാടാണ്. ഗ്രാമപ്രദേശം. കൊച്ചിലെ ഏതാണ്ട് 15 വയസ്സ് വരെയൊക്കെ ഞാനവിടെ നിന്നിട്ടുണ്ട്. അതിന് ശേഷം തറവാട് പൂട്ടി പലരും പല വഴിക്ക് പിരിഞ്ഞു. പിന്നെ ഞാനങ്ങോട്ട് പോയിട്ടേ ഇല്ല. അന്നൊക്കെ വല്ല്യ രസമാണ്. കൊറെ കുട്ടികളും കളിയും ചിരിയും കഥപറച്ചിലുമൊക്കെ ആയിട്ട് വല്ലാത്തൊരു കാലഘട്ടമായിരുന്നു അത്. ഒന്ന് ആലോചിക്കുമ്പോൾ കുറേ കുട്ടികൾക്ക് സ്വപ്നം മാത്രമായിരുന്ന ഒരു കുട്ടിക്കാലമായിരുന്നു എനിക്ക് ലഭിച്ചത്. കഷ്ടപ്പാടിന്റെ കൈപ്പ് നിറഞ്ഞ ജീവിതത്തിൽ ഇന്ന് കുട്ടിക്കാലത്തെ കുറിച്ചോർക്കുമ്പോൾ അതൊരു മായാലോകമായാണ് തോന്നാറ് . ഇന്നത്തെ ജീവിതവും അന്നത്തെ ജീവിതവും തമ്മിൽ താരതമ്യം ചെയ്യുമ്പോൾ അതൊരു സ്വർഗമായിരുന്നു ഗീതൂനെ കണ്ടാൽ എന്നെകാളും ആരോഗ്യം തോന്നും.എന്നിട്ടുമവൾ കൈയ്യും വീശിയാണ് വന്നത്. എന്തിന് പാഷനായി അവൾ കൊണ്ട് നടക്കാറുള്ള ആ കൊച്ച് ഹാൻഡ് ബാഗ് പോലും ഈ താടക എന്റെ കഴുത്തിൽ തൂക്കി . 3 ബാഗും തൂക്കി നടന്ന എന്റെ കഴുത്തിൽ മംഗല്യ ഹാരം തൂക്കുന്ന പോലെയാണ് അവൾ ആ ബാഗ് ചാർത്തിയത്. "അത്രയ്ക്ക് പാടാണെങ്കി ആ ഉടുതുണി കൂടി അഴിച്ച് എന്റെ മണ്ടേല് വയ്ക്കെടീ...." സംഗതി ശരിക്കും ദേഷ്യം വന്നിട്ടാണ് ഞാനത് പറഞ്ഞത്. "ദേ മനുഷ്യാ രാവിലത്തെ പോലെ എന്നോട് വൃത്തികേട് പറഞ്ഞ് വന്നാലുണ്ടല്ലോ,
💬 Comments
View all comments