Chapter Title : ഗീതാഗോവിന്ദം 5 [കാളിയൻ]

മാത്രം ... ബാക്കി എല്ലാം മാറ്റണം ...." "ഓമ്പ്രാ...." എന്താണെന്നറിയില്ല അത് കേട്ട് ഞാനവളെ കൈകൂപ്പി പോയി.... ഞാൻ ഷർട്ടഴിച്ച് ... അകത്തിട്ടിരുന്ന ബനിയനും ഊരി മാറ്റി. മുണ്ട് മടക്കി കുത്തി മാവിനരുകിലേക്ക് നീങ്ങി. "അതേയ് ......എവിടാ ......?" "മ്........?" "ഒന്നൂടെ ഒണ്ടല്ലോ അഴിക്കാൻ .... അവളുടെ കൊഞ്ചൽ സ്വരമാക്കെ മാറിയിരുന്നു. " "റാഗ്ഗിംഗ് പോലെ ഒണ്ട്. " "ഓ...... ഊര് ഊര് " ചുണ്ടിന്റെ കോണിൽ ചിരി ഒളിപ്പിച്ച് അവൾ പറഞ്ഞു "ഇതാണല്ലേ നിന്റെ തന്ത എന്റെ മോളെ മേയ്ക്കാൻ അല്പം പാടാണെന്ന് പറഞ്ഞത് ....." "ഓ ഞാനിങ്ങനാ .... അല്ലാതെ നിങ്ങളെ പോലെ അവാർഡ് സിനിമ അല്ല കേട്ടോ ...." "എങ്ങന ആണുങ്ങളെ തുണി ഉരിയുന്നതോ ....? " ഞാൻ മുണ്ടിനകത്തു ടെ ജട്ടി ഊരി കൊണ്ട് ചോദിച്ചു.... "നീ പോടാ പട്ടീ......" വേണ്ടായിരുന്നു. ഞാൻ വെറുമൊരു മുണ്ടിന്റെ ബലത്തിൽ മാവിന്റെ അടുത്ത് പോയി. അഴിഞ്ഞ് പോവാതിരിക്കാൻ മുണ്ട് അഴിച്ച് മുറുക്കി ഉടുത്ത് മടക്കി കുത്തി . പൊക്കത്തിന് ബാഗിന്റെ മണ്ടേല് നിന്ന് മരത്തിലേയ്ക്ക് വലിഞ്ഞ് കേറി. എന്റെ കൂടെ വന്ന സൈക്കോയ്ക്ക് ഇതിൽ നിന്നെല്ലാം എന്ത് സന്തോഷമാണ് കിട്ടുന്നതെന്നറിയാനൊന്ന് തിരിഞ്ഞ് നോക്കി. മൃഗശാലയിൽ കുരങ്ങൻമ്മാരെ കാണുന്ന കൗതുകത്തിൽ ചിരിച്ച് കൊണ്ട് അവൾ എന്നെ നോക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. എങ്ങനെയൊക്കെയെ വലിഞ്ഞ് കയറി മുകളിലെത്തി. താഴെ നിന്നും കയ്യടി. ഞാനൊരു ഒളിംപിക്സ് നേടിയ മട്ടാണ് ഗീതൂന് .... "ടീ പെണ്ണെ ഒച്ച വച്ച് നാട്ടുകാരെ ഉണർത്തല്ലേ....." ഞാൻ മെല്ലെ മാങ്ങ നിന്ന ശിഖരത്തിൽ എണിറ്റ് നിന്ന് ബാലൻസിന് നാൽകാലിൽ നടന്നു. "ഡീ ഇത് പറിക്കട്ടെ നല്ല പഴുത്തതാ ........" ഒരു പഴുത്ത മാങ്ങ പിടിച്ച് ഞാൻ താഴോട്ട് നോക്കിയതും എന്റെ നേർക്ക് താഴെ നിന്ന് ചിരിക്കുന്ന ഗീതൂനെ ആണ് കണ്ടത്. പെട്ടന്നാണ് ജട്ടി ഇല്ലാത്ത കാര്യവും ഇവൾ അങ്ങോട്ടാണ് നോക്കുന്നതെന്നും മനസിലായത്. ആദ്യമൊന്ന് നാണക്കേട് തോന്നിയെങ്കിലും ഞാൻ സ്വയം എന്നെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു. അവള് കണ്ടിട്ടില്ലാത്തതൊന്നുമല്ലല്ലോ...അല്ലേൽ തന്നെ ഈ ഇരുട്ടത്ത് എന്ത് കാണാനാ . ആകെ ഉള്ള വെളിച്ചം നിലാവെളിച്ചം