Chapter Title : ഗീതാഗോവിന്ദം 5 [കാളിയൻ]

എല്ലാ ആഗ്രഹോം നടത്തി തരാൻ പോവുന്ന മനുഷ്യൻ. നല്ല ബെസ്റ്റ് ആളാ ......" "ഓ...... എനിക്കും ഒണ്ട് ആഗ്രഹങ്ങള് .... " "ച്ചൊടാ .....എന്താ ന്റ ചക്കരേന്റെ ആശ ...." ഗീതു കളിയാക്കി കൊണ്ട് ചോദിച്ചു..... "അതോ ....." "അത്? " "മുഖം പൂഴ്ത്താൻ ........." എനിക്കത് പറയാതിരിക്കാനായില്ല. തറവാട്ടിലോട്ട് വിട്ടാൽ അവിടുത്തെ തിരക്കിൽ എല്ലാം എനിക്ക് മിസ്സ് ആവും .അതോണ്ടാവാം മനസ്സിനൊരു ധൃതി.... വായിൽ നിന്ന് വീണ് പോയി. "മുഖം ....? എന്തുവാ .....?" ഗീതൂന് കത്തീല്ല.... ഞാൻ ഓഫീസിൽ ആളൊഴിഞ്ഞ മൂലയിലേയ്ക്ക് മാറി. "മുഖം പൂഴ്ത്താനെന്ന് ......" ശബ്ദം പരമാവധി താഴ്ത്തി വാ പൊത്തിയാണ് ഞാനത് പറഞ്ഞത്. "മുഖം പൂഴ്ത്താനോ .... എന്തോന്ന് ..... തെളിച്ച് പറ മനുഷ്യാ അങ്ങോട്ട് ....." " ഓ ഇത് ഞാൻ തെളിച്ച് പറഞ്ഞിട്ട് വേണം നിന്റെ വായിൽ നിന്ന് തെറി കേൾക്കാൻ " "ഇല്ല പറ .......എന്തായാലും എന്റെ ഏട്ടന്റെ ആഗ്രഹമല്ല ....പറഞ്ഞാട്ടെ....." "അതേയ് ഇന്ന് ഞാൻ രാവിലെ ഉമ്മ തരാൻ അടുക്കളേൽ വന്നപ്പൊഴെ. " "വന്നപ്പോ ....." "വന്നപ്പോ നീ തിരിഞ്ഞ് നിന്ന് പാത്രം കഴുകുന്നത് കണ്ട് ....." "അതിന്?" ഞാൻ ഒരു ദീർഘ നിശ്വാസമെടുത്ത് കുറച്ച് ധൈര്യം സംഭരിച്ചു. ആദ്യായിട്ടാണ് ഗീതുനോട് ഞാൻ ഇത്രയും മോശമായിട്ട് സംസാരിക്കാൻ പോകുന്നത്. "അ ....പ്പ്...... അപ്പോ...... നിന്റെ പിൻ ഭാഗം വല്ലാതെ പൊങ്ങി നിന്ന് ... അ..........'' മറുതലയ്ക്കൽ നിശബ്ദത ഗീതു മറുപടി പറയാതിരുന്നപ്പൊ ഒരു പേടി... പെണ്ണിനിഷ്ടായി കാണില്ല.. "ഗീ .....തൂ...പോയ ...." "ഇല്ല പറയ്.... ഇതും ആഗ്രഹവും തമ്മിൽ ..? ഗീതൂന്റെ ധൃഢതയാർന്ന ഒച്ച. " "അ... അത്... അപ്പൊ ...നിന്റെ നൈറ്റി ചന്തീടെ വിടവിലേക്ക് കേറി ഇരുന്നു. അത് കണ്ടപ്പൊ ..... അ..... അപ്പൊ എനിക്ക് അതിനിടേലേക്ക് മുഖം പൂഴ്ത്താൻ തോന്നി ........" ഞാൻ വേഗന്ന് പറഞ്ഞൊപ്പിച്ചു. മറുപടി നിശബ്ദത ആയിരുന്നു. "ഗീതൂ....ഗീ......." "എന്നാ പിന്നങ്ങോട്ട് ചെയ്യാത്തെന്താ..." അല്പം കുഴഞ്ഞിട്ടാണെങ്കിലും വെല്ലുവിളി പോലെയുള്ള ഗീതൂന്റെ സ്വരം കേട്ടിട്ട് എനിക്ക് വിശ്വാസിക്കാനായില്ല.. ശരിക്കും ... ഞാൻ