Chapter Title : ഗീതായനം [Ezhthukaran]

അത്രയും ചെറിയവനായിപ്പോയപോലെ. വെറും നാലിഞ്ചു മാത്രം ഉള്ള ഞാൻ എങ്ങനെ ഇതിൽക്കൂടുതൽ സുഖം നൽകും. മറ്റു മാര്ഗങ്ങളിലൂടെ അവളെ രതിമൂര്ച്ഛയുടെ കടലുകൾ കൊണ്ടുപോയെങ്കിലും ഇത് എന്റെ ഒരു അപകർഷതാബോധം തന്നെ ആണ്. അത് കൊണ്ട് തന്നെ ആകാം, 30 സെക്കന്റിനും കൂടുതൽ ഇതുവരെ എനിക്കും പിടിച്ചു നില്ക്കാൻ കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല. എന്നും അവളുടെ അടങ്ങാത്ത ആ ദാഹത്തെ മറ്റു വഴികളിലൂടെ എങ്ങനെയും ഞാൻ തീർത്തിരുന്നു.

അതുകൊണ്ടൊക്കെ തന്നെ, ബ്രസീൽ വന്നു ഒരു ജീപ്പ് എടുത്തു പോകാം എന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ, എനിക്ക് എതിർപ്പൊന്നും ഉണ്ടായില്ല. തിരക്കിൽ നിന്ന് എനിക്കും ഒരു ബ്രേക്ക് വേണമായിരുന്നു. ജീപ്പ് ആയതു കൊണ്ട് ഞങ്ങൾക്കു പ്രൈവസിയും കിട്ടും.

പെട്ടെന്ന് ഉള്ള ഒരു ആടി ഉലച്ചിൽ എന്നെ വർത്തമാനകാലത്തിലേക്കു കൊണ്ട് വന്നു. അവൾ ആകെ ഭയന്നു വിറച്ചു ഇരിക്കുന്നു. എന്തോ കുഴപ്പമുണ്ട്. " നമ്മൾ പെട്ടു എന്ന് തോന്നുന്നു". കാട്ടിനുള്ളിലെ അരണ്ട വെളിച്ചത്തിൽ മുന്നോട്ടു നോക്കിയ ഞാൻ ഭയന്നു വിറച്ചു. ഞാൻ ഉറങ്ങിപ്പോയ സമയത്തിൽ, വഴി തെറ്റിയിരിക്കുന്നു. അവൾ വണ്ടി ഓടിച്ചു കയറ്റിയിരിക്കുന്നതു ഏതോ ഒരു ആദിവാസി ഗ്രാമത്തിലേക്കാണ്. ഈ വണ്ടി എടുക്കുമ്പോൾ ഗൈഡ് വേണ്ട എന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ ഹോട്ടൽ ജീവനക്കാർ പറഞ്ഞതാണ് അപകടമാണ് ഇവിടത്തെ ആദിവാസി ഗ്രാമങ്ങൾ എന്ന്. ഇനി പറഞ്ഞിട്ട് കാര്യമില്ല. എങ്ങനെ ഇവിടെ നിന്ന് രക്ഷപെടാം? ഗീത പേടിച്ചു വിറച്ചു ഇരിക്കുകയാണ്. ഞാൻ ഒന്ന് കൂടെ മുന്നിലേക്ക് നോക്കി. ഒന്നും വ്യക്തമാകുന്നില്ല. ജീപ്പിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങിയാൽ എന്താകും എന്നും അറിയില്ല. ജീപ്പിന്റെ പിന് സീറ്റിൽ സാറ്റലൈറ്റ് ഫോൺ ഉണ്ട്. കൈ എത്തിച്ചാൽ എടുക്കാം. പെട്ടെന്നാണ് ഗീത ഒരു കരച്ചിൽ കരഞ്ഞത്. അവളുടെ കഴുത്തിൽ ഒരു ചെറിയ സൂചി തറച്ചിരിക്കുന്നു. നോക്കി നിൽക്കെ അവളുടെ ബോധം മറഞ്ഞു, പെട്ടെന്ന് പിന് സീറ്റിൽ ഉള്ള ബാഗ് എടുക്കുമ്പോൾ എന്റെ കഴുത്തിലും ഒരു വേദന വന്നു, എന്റെ കണ്ണുകൾ ഇരുണ്ടു.

കണ്ണുതുറന്നപ്പോൾ ഞാൻ നിലത്തു ഇരിക്കുകയായിരുന്നു. എന്റെ കൈകൾ പിന്നിലേക്കു കെട്ടിയിരിക്കുന്നു, ഒരു മരക്കുറ്റിയിൽ എന്റെ കൈകൾ കിട്ടിയിരിക്കുകയാണ്‌. എന്റെ കാലുകളും കൂട്ടി കെട്ടിയിരിക്കുന്നു. എന്റെ മുന്നിൽ ഗീതയും