Chapter Title : ഗോൾ 6 [കബനീനാഥ്]

പക്ഷേ സുഹാനയ്ക്ക് അതത്ര വിശ്വാസ്യതയുള്ളതായി തോന്നിയില്ല…

ബാപ്പയ്ക്ക് ചായ കൊടുത്ത ശേഷം അവൾ സല്ലുവിനെ വിളിച്ചു……

അവൻ ഫോണെടുത്തില്ല…

അവൾ ജോലികളൊക്കെ ധൃതിയിൽ തീർത്തു..

പണിയിലാണ് എന്നൊരു മെസ്സേജ് മാത്രം ഫോണിൽ വന്നു കിടപ്പുണ്ടായിരുന്നു……

അതും അവൾക്കത്ര വിശ്വാസ്യമായി തോന്നിയില്ല……

പന്തുകളിയല്ലാതെ മറ്റൊന്നും അവനറിയില്ല…

അവനെ ആര് പണിക്കു വിളിക്കാൻ… ?

ഇനി അഥവാ വിളിച്ചാലും വിളിച്ചവർ തന്നെ കുറച്ചു കഴിയുമ്പോൾ അവനെ പറഞ്ഞു വിട്ടേക്കും……

അബ്ദുറഹ്മാൻ പോയിരുന്നു…

സല്ലു എവിടെ എന്ന് ചോദിച്ച ഫാത്തിമയോട് സുഹാന കാര്യം പറഞ്ഞെങ്കിലും അവരും അത് വിശ്വസിച്ചിട്ടില്ല എന്ന് മുഖഭാവത്തിൽ നിന്ന് സുഹാനയ്ക്ക് മനസ്സിലായി……

പത്തു മണിക്കും സല്ലു വന്നില്ല…

ജനലരികിലും വാതിൽക്കലും അവനെ പ്രതീക്ഷിച്ചു പല തവണ വന്നും പോയിയും നിന്ന് സമയം കടന്നുപോയതും സുഹാന അറിഞ്ഞില്ല……

ഉച്ചക്ക് ഭക്ഷണത്തിന് ഫാത്തിമ വിളിച്ചെങ്കിലും സുഹാന വിശപ്പില്ലെന്ന് പറഞ്ഞ് ഒഴിഞ്ഞു മാറി……

മൂന്നുമണി കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ഗേയ്റ്റിനു പുറത്ത് ബൈക്കിന്റെ ശബ്ദം കേട്ടതും സുഹാന ഓടി വാതിൽക്കലേക്ക് ചെന്നു…

ബാഗും ചുമലിലിട്ട് രണ്ടു കയ്യിലും സഞ്ചികൾ പിടിച്ച് സല്ലു വരുന്നത് കണ്ടുകൊണ്ട് അവൾ അകത്തേക്ക് വലിഞ്ഞു…

സല്ലു അകത്തേക്ക് കയറി……

ഹാളിൽ നിന്ന ഉമ്മയെ അവൻ ഗൗനിച്ചതു കൂടെയില്ല …

ഒരു കയ്യിൽ പവിഴത്തിന്റെ പത്തുകിലോയുടെ അരിച്ചാക്ക്…

മറു കൈയ്യിൽ പച്ചക്കറികൾ…

അത്ഭുതവും സന്തോഷവും സങ്കടവും തിക്കു മുട്ടിയ മനസ്സുമായി സുഹാന നിന്നു…

സല്ലു കിച്ചണിൽ നിന്ന് പുറത്തേക്ക് വന്നു…

എട്ടാമത്‌ഭുതം കണ്ടതു പോലെ ഫാത്തിമയും അവന്റെ പിന്നാലെ തുറിച്ച മിഴികളുമായി ഹാളിലേക്ക് വന്നു..

ആരെയും ശ്രദ്ധിക്കാതെ സല്ലു പടികൾ കയറി മുകളിലേക്ക് പോയി…

“” ഓനെന്തു പറ്റി….....?”

ഫാത്തിമ അവൾക്കടുത്തേക്ക് വന്നു…

അറിയില്ല , എന്ന ഭാവത്തിൽ സുഹാന ചുമലുകൾ കൂച്ചി……

അബ്ദുറഹ്മാൻ വന്നതേ ഫാത്തിമ കാര്യങ്ങൾ വിശദീകരിച്ചു…

അയാളൊന്നു ചിരിക്കുക മാത്രം ചെയ്തു..

അത്താഴത്തിന് ആരും വിളിക്കാതെ തന്നെ സല്ലു ഇറങ്ങി വന്നു……

അവൻ കൊണ്ടുവന്നത് സുഹാന കറികൾ വെച്ചിരുന്നു……

അതറിഞ്ഞിട്ടാകണം അവൻ പതിവിലും ആർത്തിയോടെയും വാശിയോടെയും ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നത് സുഹാന നോക്കി നിന്നു…

“” അനക്കെന്താ പണി… ?””