Chapter Title : ? ഗോലിസോഡാ ? 3 [നെടുമാരൻ രാജാങ്കം]

വന്നോ. വിശന്നിട്ട് മനുഷ്യൻ ചാവാറായി. നീ കൂടെ വന്നിട്ടേ വിളമ്പൂന്നമ്മ, നീ കൂടെ വന്നിട്ടേ കഴിക്കൂളൂന്ന് അവള്. രണ്ടിന്റേം ഇടക്ക് വയറും പൊത്തിപ്പിടിച്ച് ഓടുന്ന നാലാളു ഉണ്ടെന്നുള്ള കാര്യം മറക്കരുത്. മുഖം കഴുകിട്ട് വരാൻ നോക്ക്.......!!"""""""""""""

അത് സ്വപ്നവും അല്ലായിരുന്നു, വന്നത് മാലാഖയും അല്ലായിരുന്നു എന്ന് മനസ്സിലായി. പിന്നെ പോയി മുഖവും കഴുകി താഴോട്ട് ചെന്നു. ഊണ് മേശക്ക് ചുറ്റും ആറ് പേരും ഒത്തു കൂടി ഇരിക്കുന്നത് കണ്ടു. എനിക്കുള്ള ഒരു സീറ്റും ആരോ ബുക്ക്‌ ചെയ്ത് വച്ചത് പോലായിരുന്നു. വിശപ്പ് നല്ല പോലുള്ളത് കൊണ്ട് തന്നെ ബുക്ക്‌ ചെയ്ത ആളെ പോലും ഗൗനിക്കാതെ ഞാൻ പോയിരുന്നു. നല്ല ആവി പറക്കുന്ന ബിരിയാണിയും നല്ല ചൂട് ചിക്കൻ കറിയും. അമ്മയുടെ സ്പെഷ്യൽ......!! വയറ് നിറയാൻ ആ മണം മാത്രം മതി. വർണനക്ക് വേണ്ടി പറയാം., പക്ഷെ വയറ് നിറയണം എങ്കിൽ അത് കഴിച്ചേ പറ്റൂ......!! ആദ്യം എപ്പഴത്തെയും പോലെ പ്രാർത്ഥന. പിന്നീട് കഴിച്ച് തുടങ്ങി.

""""""""""""പിങ്കി ആ രണ്ട് ലെഗ് പിസ്സ് അങ്ങ് ഇട്ട് കൊടുക്ക്.......!!"""""'''''''''''"'

അമ്മയുടെ ശബ്ദം കേട്ടു. വേണ്ടാന്ന് പറയണം എന്നുണ്ട്. പക്ഷെ എന്ത് ചെയ്യാം, കാലാണ് അതും നല്ലസ്സൽ കോഴികാല്. കുനിഞ്ഞിരുന്ന് ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നത് കൊണ്ട് കണ്ണ് മൊത്തം പത്രത്തിലേക്ക് സ്കോപ്പ് ചെയ്ത് വച്ചിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. എന്നാ എത്രയൊക്കെ സ്കോപ്പ് ചെയ്ത് നോക്കിട്ടും, കിട്ടണ്ട സമയം കഴിഞ്ഞിട്ടും കാല് മാത്രം പാത്രത്തിലേക്ക് വീണില്ല. പക്ഷെ ഞാനറിയാതെ പോയൊരു കാര്യം., അത് വീഴണ്ട സമയത്ത് അടുത്തിരുന്ന പത്രത്തിൽ വീണിരുന്നു. അത് കണ്ട് പിടിക്കാൻ ഞാൻ കുറച്ച് വൈകി പോയി. ശെരിക്കും പറഞ്ഞാൽ കാല് പോയ ദണ്ണത്തിലാണ് തലപ്പൊക്കി നോക്കണേ. ഇവിടൊരാള് ഇങ്ങനെ കിഴങ്ങ് പോലെ ഇരിക്കുന്നുണ്ട് എന്ന് ശ്രദ്ധിക്കുക പോലും ചെയ്യാണ്ട്, വന്ന് കേറിയ അതിഥിയെ സൽക്കരിക്കുന്ന തിരക്കിലായിരുന്നു എല്ലാരും. എന്റെ ഇടത് ഭാഗത്താണ് എല്ലാരുടേം കണ്ണും. അങ്ങോട്ടേക്ക് തല വെട്ടിച്ചപ്പോ കണ്ടത് ബിരിയാണി ആദ്യമായി കഴിക്കുന്ന അല്ലെങ്കിൽ കാണുന്ന രീതിയിൽ ആക്രാന്തം ഒട്ടും തന്നെ കാട്ടാതെ കുത്തി കേറ്റുന്ന അവളെയാണ്. ഇത്തവണ കണ്ണ് അവളുടെ പാത്രത്തിലേക്ക്