Chapter Title : ? ഗോലിസോഡാ ? 5 [നെടുമാരൻ രാജാങ്കം] [Reborn 2023]

പ്രതികരിക്കുക. കാരണം അവൾക്കിപ്പോഴും നിന്നെ ജീവനാ.""""""""""""

അത്രേം പറഞ്ഞവൾ മുറി വിട്ടിറങ്ങുമ്പോ കണ്ടതും കാണാത്തതുമായാ ഓരോ കാഴ്ചയും ഉള്ളം കീറി മുറിക്കുന്ന സമമായി തോന്നി. കണ്ണുകൾ പോലും നിറഞ്ഞിരുന്നു. അതുപോലും ഞാനപ്പോ അവഗണിച്ചു.

"""""""""""കുട്ടാ......."""""""""""""

വാതിൽക്കലിൽ നിന്നും കേട്ട വിളിയാണ് എന്റെ ശ്രദ്ധ തിരിച്ചത്,

"""""""""""ഒന്നും ചെയ്യല്ലേടാ ആ പാവത്തെ. എല്ലാം മറന്ന് സ്നേഹിച്ചൂടെ നിനക്ക്.....?? അനുഭവിക്കേണ്ടതിന്റെ അങ്ങേ അറ്റം അനുഭവിച്ചു അവൾ. വേണ്ടടാ ഇനിയൊന്നും വേണ്ട. ചേച്ചി പറഞ്ഞ നീ കേക്കൂന്ന് തന്നെയാ വിശ്വാസം.""""""""""""

വാതില് തുറന്ന് പുറത്തേക്ക് അവളിറങ്ങുമ്പോ ഒലിച്ചിറങ്ങിയ കണ്ണുനീര് തുടച്ച് നീക്കി ഞാൻ വീണ്ടും കിടന്നു. ഇനിയെന്ത് എന്നുള്ള ചോദ്യവുമായി.......!!

ഏറെ വൈകിയാണ് ഞാൻ പിന്നെ എണീക്കുന്നത്. ബാത്‌റൂമിൽ കേറി കുളിച്ചിറങ്ങി., സ്ഥിരം വേഷമായ ബനിയനും ഷോർട്സും ഇട്ട് പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി. അതിഥികൾ ഇപ്പോഴും വന്ന് പോകുന്നു. വെറുതെയതെല്ലാം പോവുന്ന പോക്കിൽ നോക്കി കണ്ടു.

"""""""""""എങ്ങോട്ടാ......??"""""""""""

പിന്നീന്ന് കേട്ട ശബ്ദം., അതമ്മയാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കാൻ തിരിഞ്ഞ് നോക്കേണ്ടതായി വന്നില്ല.

"""""""""""ജംഗ്ഷൻ വരെ......!!"""""""""""

വാടി തളർന്ന ശബ്ദം കേട്ടപ്പോ ഉള്ളൊന്ന് പിടഞ്ഞിരുന്നു., അത് കൊണ്ട് തന്നെ വെറുപ്പോ ദേഷ്യമോ കാട്ടാതെ സൗമ്യമായി തന്നെയാണ് ഞാൻ മറുപടി കൊടുത്തത്.

"""""""""""ഇരുട്ടും മുന്നേ വരില്ലേ.....??""""""""""

"""""""""""മ്മ്......"""""""""""""

പിന്തിരിഞ്ഞു നോക്കാതെ തന്നെ ഞാൻ മൂളി. RX എടുത്ത് സ്റ്റാർട്ട്‌ ചെയ്ത് പോകുമ്പോ സൈഡ് മിററിലൂടെ ഞാൻ കണ്ടു, അവളെ., പണ്ടെങ്ങോ നെഞ്ചിനുള്ളിൽ തറഞ്ഞു പോയ ആ ഉണ്ടക്കണ്ണുകളെ.....!!

❤️ ശാന്തം ❤️

"""""""""""ഒരു ലൈറ്റ്സ്.....!!""""""""""

ചുണ്ടോട് ചേർത്തിട്ടും തീ കൊളുത്താൻ ആയില്ല. മനസ്സ് ആകെ കലങ്ങിയിരിക്കുന്നു. ഉള്ള് മൊത്തം വീൽചെയറിൽ ഇരുന്ന് എന്നെ തന്നെ നിറ കണ്ണുകളോടെ നോക്കിയ അവളാണ്.

"""""""""""""ഇങ്ങനെയുള്ള വീഡിയോസ് ഒക്കെയും കണ്ട് കണ്ട് ബുദ്ധി മന്തിച്ച് അമ്മയേയും കൂടെപ്പിറപ്പുകളെ പോലും നീയാ കണ്ണ് കൊണ്ടേ കാണൂ. ഒരു അവസരം കിട്ടിയാൽ നീ........, നിന്റെ കാമം തീർക്കാൻ അവരേം എന്നെമൊക്കെ ഉപയോഗിക്കില്ലാന്ന് ആര് കണ്ടു.....??"""""""""

കർണപടത്തിന് ഉള്ളിലേക്ക് നുരഞ്ഞു കേറിയ ആ ശബ്ദം, മതിയായിരുന്നു., അത് മാത്രം മതിയായിരുന്നു, എപ്പോഴോ മറക്കാനും ക്ഷെമിക്കാനും ശ്രമിച്ച എന്റെ മനസ്സിനെ