Chapter Title : ഹൈഡ്രാഞ്ചിയ പൂക്കൾ [Sojan]

എടുത്തടിച്ചതുപോലെ ചോദിച്ചു.

അതിൽ അവർ വീഴും എന്ന് അവന് അറിയാമായിരുന്നു.

അവർ മറ്റെങ്ങോട്ടോ മുഖം തിരിച്ചു. മറുപടി പറയാൻ സാധിക്കാത്ത അവരുടെ മുഖത്ത് ജാള്യതയും, വൈഷമ്യവും ഉണ്ടായിരുന്നു. മുഖം തിരിച്ചതിനാൽ അത് ശരിയായി കണ്ടില്ലെങ്കിലും അവനത് മനസിലായി.

"അപ്പോൾ ആ ഇഷ്ടം അല്ല."

അവർ ചിരി മായതിരിക്കാൻ ബന്ധപ്പെട്ടു

"എനിക്കറിയാം എന്താണ് ആ ഇഷ്ടം എന്ന്."

"എന്നാൽ നീ പറ" അവർ വിക്കി..

"ഞാൻ പറയുന്നില്ല, പക്ഷേ എനിക്ക് അറിയാം."

അവർ എതിർക്കാതെ എല്ലാം സമ്മതിക്കുന്ന മാനസീകാവസ്ഥയിലെത്തിയിരുന്നു. ആ ശരീരം അടുത്ത നിമിഷം തന്റേതാകും എന്ന് ശരീരഭാഷയിൽ തന്നെ വ്യക്തമായിരുന്നു.

ആ സമയം തന്നെ അവർ യാന്ത്രീകമായി അവന്റെ വലത്തെ കൈ എടുത്ത് അവരുടെ കൈകളിൽ അമർത്തി പിടിച്ചു.. പിന്നെ സാവധാനം ആ കൈ പതിയെ വലിച്ചടുപ്പിച്ച് അവരുടെ മുഖത്തോട് ചേർത്ത് അവർ പറഞ്ഞു

"...വേറൊരു കുട്ടിയുള്ളതിനാലാണ് എന്ന് എനിക്കറിയാം.." അറ്റവും മുറിയുമില്ലാതെ, ബന്ധമില്ലാത്ത, സംസാരിക്കാത്ത വിഷയത്തിലേയ്ക്കാണ് അവർ പോകുന്നത് എന്ന് ശ്യാമിന് മനസിലായി.

ഇവർ പറഞ്ഞുവരുന്നത് അസംബന്ധമാണ് എന്ന് അറിയാമായിട്ടും ശ്യാം വികാരവിഭ്രിംജിതനായി അനങ്ങാതെ ഇരുന്നു പോയി.

എന്താണിനി അടുത്ത നിമിഷം സംഭവിക്കുക? ഒരു സാധാരണ സ്ത്രീ ആയിരുന്നെങ്കിൽ ഈ നിമിഷം അവരെ താൻ കരവലയത്തിൽ ആക്കുമായിരുന്നു, പക്ഷേ ഇത് ഒരു കന്യാസ്ത്രിയാണ് എന്ന ചിന്ത അവനെ അതിൽ നിന്നും വിലക്കി.

ആ നിമിഷം തന്നെ അവർ അവന്റെ കൈപ്പത്തി വിടർത്തി അവരുടെ മുഖത്ത് അമർത്തിപ്പിടിച്ചു. ആ മുഖം ചൂടുകൊണ്ട് പൊള്ളുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

ശ്യാം ഒന്നുകൂടി അനങ്ങി ഇരുന്നു. അവൻ അവരുടെ കണ്ണുകളിലേയ്ക്കും അധരങ്ങളിലേയ്ക്കും മാറിമാറി നോക്കി. അത് അവർ മനസിലാക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

എന്തിനോ പ്രതീക്ഷിക്കുന്നതു പോലെ അവർ അവനെ തന്നെ നോക്കിയിരുന്നു.

അവന്റെ മുഖം പതിയെ അവരോട് അവനടുപ്പിച്ചു.. ഇനി അവർ മുൻകൈ എടുക്കട്ടെ..

അവർ മുഖത്തുണ്ടായിരുന്ന കൈയ്യുടെ കൈമുട്ടിലേയ്ക്ക് അവരുടെ കൈ നിരക്കികൊണ്ടുവന്ന് അവനെ പതിയെ അവരോട് വലിച്ചടുപ്പിച്ചു. വലിയ ബലമൊന്നും കൊടുത്തല്ല അത് ചെയ്തത്. രണ്ടുപേരും മറ്റൊരു ലോകത്ത് എത്തിയിരുന്നു.

അവന്റെ അധരങ്ങൾ അവരുടെ ചുണ്ടുകളിൽ ചെറുതായി സ്പർശിച്ചു.

ബെറ്റിയുടെ ചുണ്ടുകൾ വിറയലോടെ സ്വൽപ്പം വിടർന്നു.