Chapter Title : ഹലോ [ഋഷി]

തുണ്ടു കഥകളും, തുണിയുടുക്കാത്ത പെണ്ണുങ്ങളുടെ പടങ്ങളുമുള്ള മായാലോകം എന്നെ കർട്ടൻ മാറ്റി കാട്ടിത്തന്നത്. അതു വരെ ഒതുങ്ങിക്കഴിയുന്ന എന്നോട് ആരുമധികം സംസാരിക്കാനൊന്നും വരത്തില്ലായിരുന്നു. അവനെന്റെ റൂം മേറ്റായി. പതിയെ ഞങ്ങളു തമ്മിൽ കൂട്ടായി.

വാണമടിച്ചു നോക്കണം എന്നൊണ്ടായിരുന്നു. കുണ്ണ... ഓ... സോറി...

ഹഹഹ...എടാ മോനൂ! ഞാൻ നിന്നേക്കാളും കൊറച്ചോണം കൂടുതലുണ്ടതല്ലേ! നിയ്യ് എന്തുവേണേലും പറഞ്ഞോടാ... മീനാമ്മ ഫോണിലൂടെയുള്ള ചിരി നിർത്തിയെങ്കിലും പുഞ്ചിരിക്കുന്നുണ്ടെന്ന് എനിക്കു തോന്നി.

ആ... നല്ല മുതിർന്ന പെണ്ണ്! എവടാരുന്നു ഇതു വരെ? ഞാനും ചിരിച്ചു... അപ്പോ കുണ്ണയൊക്കെയങ്ങു പൊങ്ങി വരുമെങ്കിലും കൈപ്രയോഗം നടത്തിയില്ല. ജോസഫ് ചിരിക്കുമെങ്കിലും എന്നെ കളിയാക്കാറില്ലായിരുന്നു. അവന്റെ കട്ടിലിൽ ഇത്തിരി തിരിഞ്ഞിരുന്ന് കൂളായി വാണമടിക്കാൻ അവനൊരു മടിയുമില്ലായിരുന്നു.

എന്നിട്ടെന്തായെടാ? നീ കാര്യത്തിലേക്ക് വാടാ. ആ സ്വരത്തിൽ അക്ഷമ കലർന്നു...

ഞാൻ ബിയർ ഒരു വലി കൂടി വലിച്ചു. ഒരേമ്പക്കം വിട്ട് ചാരിയിരുന്നു... എങ്ങിനെയാണ് മാരന്റെ കാലടികൾ പതുങ്ങി വന്ന് ജീവിതത്തിൽ തിരനോട്ടം നടത്തിയത്?

ഫാൻ ഫുൾസ്പീഡിലിട്ടെങ്കിലും വിയർക്കുമായിരുന്നു... എന്നാലും വെളുപ്പിനെ നേരിയ തണുപ്പ് തങ്ങി നിൽക്കുന്ന ആ സമയത്ത് കനം കുറഞ്ഞ ഷീറ്റും പുതച്ചു കമിഴ്ന്നു കിടന്നുറങ്ങുന്ന പതിനാറുകാരൻ. വാതിൽപ്പൊളി കരയുമ്പോൾ കണ്ണു പാതി തുറക്കുന്നു. കാലൊച്ച... മുനങ്ങിക്കൊണ്ട് കണ്ണുകൾ ഇറുക്കിയടയ്ക്കുന്നു.

കിച്ചൂ! ഈശ്വരാ! ഒന്നെണീക്കടാ... എനിക്കൊരൂട്ടം പണിയൊണ്ടല്ലോ! ചേച്ചിയുടെ വിലാപം...

എണീറ്റേ നിയ്യ്. എത്ര വയസ്സായി? കൊച്ചു കുട്ട്യോളെപ്പോലാണ്! പൊതപ്പ് ഒറ്റവലിയ്ക്ക് ചേച്ചി മാറ്റുന്നു. പെട്ടെന്ന് പിന്നിൽ നിശ്ശബ്ദത! പിന്നെ അമർത്തിയ ചിരി!

ദൈവമേ! ഇപ്രാവശ്യം വീട്ടിൽ വന്നപ്പോൾ നിക്കറിൽ നിന്നും ലുങ്കിയിലേക്ക് കുടിയേറിയിരുന്നു. രോമങ്ങൾ പൊതിയുന്ന തുടകൾ വെളിയിൽ