Chapter Title : ഹരികാണ്ഡം 4 [സീയാൻ രവി]

മതി, അവർ പിള്ളേര് വന്നു കെട്ടിടം പൊളിച്ചു തരും, അവർക്കു സേവനവും ആയി, നമുക്ക് നമ്മുടെ പണിയും നടക്കും. അതെല്ലാവർക്കും അങ്ങിഷ്ടപ്പെട്ടു. അപ്പോൾ ആരാ ഇതങ്ങു നടത്തുക, സോമൻ സാർ എല്ലാവരെയും നോക്കി. എൻ്റെ നേരെ ഒന്ന് നോക്കിയിട്ട് ചോദിച്ചു, ഹരി അവധിക്ക് നാട്ടിൽ പോകുന്നുണ്ടോ, ഞാൻ ഉവ്വെന്നു തലയാട്ടി. ഹരിക്കൊരു പത്തു ദിവസം ജനുവരിയിൽ ലീവ് തന്നേക്കാം, ഇതങ്ങു ഏറ്റു നടത്ത്. പറഞ്ഞത് അബദ്ധമായെന്ന് തോന്നി. അങ്ങിനെ എന്നെ ക്യാമ്പിൻ്റെ ഇൻ ചാർജാക്കി. ആരാ രക്ഷാധികാരിയാകുന്നത്, സോമൻ സാർ ഒന്നാലിചിച്ചു. അബ്ദുള്ള മാഷാണ് പറഞ്ഞത്, വസുമതി ടീച്ചർ വരുമല്ലോ അപ്പോഴേക്കും, അവരെ ആക്കിയാ മതി. അല്ലെ അത് മതി ഇനി അവർക്കു ഒരു വർഷം എല്ലാവരോടും ചൊറിഞ്ഞോണ്ട് വരാൻ. എല്ലാവരും ഒരേ ശബ്ദത്തിൽ സമ്മതിച്ചു. മീറ്റിംഗ് കഴിഞ്ഞു പുറത്തിറങ്ങിപ്പോൾ അബ്ദുള്ള മാഷിനോട് ചോദിച്ചു, ആരാ ഈ വസുമതി ടീച്ചർ. ഒന്ന് രണ്ടു പ്രാവശ്യം പേര് കേട്ടിട്ടുണ്ട്. മാഷൊന്നു ചിരിച്ചിട്ട് പറഞ്ഞു, പൂതനയാണ് ഇവിടുത്തെ. സോമൻ സാർ ഹെഡ് മാസ്റ്റർ ആയപ്പോൾ തൊട്ടു തുടങ്ങിയതാണ് അവർക്ക് ചൊറിച്ചിൽ. പ്രായം കൊണ്ടവരാണ് സീനിയർ എങ്കിലും സാറിനായിരുന്നു പിടിപാട്. പത്തു കൊല്ലമായിട്ട് ഞങ്ങൾ സഹിക്കുവാ, എന്നാ ഇട്ടേച്ചു പൊകുവേം ഇല്ല. മൂന്ന് കൊല്ലം കൂടി സഹിക്കണം നമുക്ക്, റിട്ടയർ ആയി പൊക്കോളും അപ്പൊ. മാഷ് പറഞ്ഞിട്ട് പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു. എന്നിട്ട് പറഞ്ഞു, നിൻ്റെ കാര്യം കട്ടപ്പൊക. എല്ലാം കൊണ്ടും വഴിയേ പോയ പാമ്പിനെ എടുത്ത് കൊണോത്തിലിട്ട മാനസികാവസ്ഥയിൽ ആയിരുന്നു ഞാൻ. ഒരു വിധം ക്ലാസ് തീർത്തിറങ്ങി. ആലീസിൻ്റെ അടുത്തു പോയി, കടയിൽ