Chapter Title : ഹേമലത എന്റെ മേമ 11 [കർണ്ണൻ]

വീടായി സുഖം അവസാനിക്കാൻ പോകുകയാണ്...!

എൻ്റെ കൈകളിൽ ഒരു വെപ്രാളത്തിൻ്റെ വിറ പടർന്നു. വീർത്തു വിങ്ങി നിൽക്കുന്ന മുലകൾ ഒന്ന് തൊട്ടു നോക്കിയാലോ എന്നൊരു ചിന്ത ഉദിച്ചു വന്നെങ്കിലും പണിപ്പെട്ട് ഞാനതടക്കി. അത്രയങ്ങോട്ടു കടന്നുപോയാൽ ചിലപ്പോ ഈ പിന്തുണ ഇതേപോലെ കിട്ടാൻ സാധ്യതയില്ല...!

എങ്കിലും എന്തെങ്കിലുമൊന്നു ചെയ്യാതെ ഈ യാത്ര പൂർത്തിയാവുന്നത് സഹിക്കാവുന്ന കാര്യവുമല്ല. വണ്ടി റോഡിൽ നിന്നും വീട്ടിലേക്കു തിരിയുകയാണ്. സമ്പാദിക്കാൻ വൈകിപ്പോയവന്റെ മാനസികാവസ്ഥയായിരുന്നു എനിക്കപ്പോൾ...!

ഞാനാ വയറിലിരുന്ന കൈ തെല്ലൊന്നനക്കി പുറത്തേക്ക് എറിച്ചു ചാടി നിൽക്കുന്ന കൊഴുപ്പിൽ കൈ വെള്ള അമർത്തിച്ചുരുക്കി. അതപ്പാടെ എൻ്റെ കൈക്കുള്ളിലായപ്പോൾ തള്ളവിരൽ മെല്ലെ നിരക്കി കിണ്ടിയുടെ വാ പോലെ വിസ്തൃതമായ പൊക്കിൾ ചുഴിയിലേക്ക് ഇറക്കി ഒന്ന് തിരിച്ചു...!

പെട്ടെന്ന് മേമയൊന്നു വെട്ടിപ്പുളഞ്ഞു. മുറ്റത്തേക്ക് കയറുകയായിരുന്ന വണ്ടി ശരിക്കും ഒന്ന് പാളി മറിഞ്ഞു വീഴാൻ തുടങ്ങുന്ന ഒരു ഘട്ടത്തിൽ ഇരു കാലുകളും നിലത്തൂന്നി മേമ പെട്ടെന്ന് വണ്ടി നിർത്തിക്കളഞ്ഞു....!

"ഒരെണ്ണമങ്ങു തന്നാലുണ്ടല്ലോ...ഇപ്പൊ വീണേനെ..!!!"

ദേഷ്യം ഭാവിച്ച് പറഞ്ഞുകൊണ്ട് അവർ എൻ്റെ കാലിൽ ഒന്ന് അടിക്കുകയും ചെയ്തു...!

"വീണില്ലല്ലോ...അപ്പോഴേക്കും അടിക്കണോ..?!"

ഞാനൊരു കുസൃതിച്ചിരി പാസാക്കി...!

"ആദ്യം കയ്യെടുക്ക്...എന്നിട്ട് എറങ്ങ്...ബാക്കി എന്നിട്ട് തരാം...!!"

അപ്പോഴും ആ വയറിൽ തന്നെ ചുറ്റിപ്പിടിച്ചിരിക്കുന്ന എൻ്റെ കൈകൾക്ക് മേലെ അവർ കയറിപ്പിടിച്ചു...!

'മേമ മാവിന്റെ ചോട്ടിലല്ലേ വണ്ടി വെക്കുന്നെ...ഞാൻ അവിടെ ഇറങ്ങിക്കൊള്ളാം...!"

പിടുത്തം വിടാതെ തന്നെ ഞാൻ മറുത്തു...!

"അയ്യട..ഈ പത്തടി ദൂരം നടക്കാൻ വയ്യേ എൻ്റെ മോന്..??!!"

ഒരു പരിഹാസച്ചിരിയോടെ മേമ തലചെരിച്ചു...!

“മേമ കൊറച്ചു നേരം കൂടെ ഇങ്ങനെ തർക്കിച്ച് നിക്ക്...അത്രേം നേരം കൂടെ എനിക്കിങ്ങനെ ഇരിക്കാല്ലോ..!!"

ഞാനൊരു കള്ളച്ചിരിയോടെ ആ കഴുത്തിൽ ഉമ്മ വച്ചു...!

"കൊള്ളാല്ലോ...നോക്കട്ടെ ആ മരമോന്ത...!"!

എന്റെ മുഖം മറഞ്ഞു കിടക്കുന്ന മുടി മാടി മുന്നോട്ടിട്ടുകൊണ്ട് അവർ മനം മയക്കുന്ന ഒരു ചിരി ചിരിച്ചു...!

"...മതി ഇരുന്നത്..ദേ അച്ഛൻ ടീവി കാണുന്നുണ്ട്...ഇറങ്ങി വരും..അങ്ങോട്ടിറങ്ങ്..!!"

ബലമായി എന്റെ കൈകൾ വിടുവിച്ചുകൊണ്ട് അവർ കുശുകുശുത്തു....!

കൃത്യം അതേസമയം തന്നെ മുൻ വാതിൽ തുറക്കപ്പെട്ടു. ആ ശബ്ദം കേട്ടതേ ഞാൻ വണ്ടിയിൽ നിന്നും ചാടിയിറങ്ങി...!

ഒരു