Chapter Title : ഹേമലത എന്റെ മേമ 11 [കർണ്ണൻ]

മേമയുടെ ഭാഗത്ത് നിന്ന് ഒരു പ്രതികരണവും വന്നില്ല.. വേണ്ടെന്നു പോലും.!..!

"എന്റെ മേമയല്ലേ..ഒന്ന് സമ്മതിക്ക് മേമേ..."!!

എന്റെ സ്വരം കൂടുതൽ ആർദ്രമായി....!

"...ഇങ്ങനൊക്കെയല്ലാതെ ഞാനെങ്ങനാ പറയാ...എൻ്റെ മേമയെ അത്രയ്ക്ക് ഇഷ്‌ടായിട്ടാ..! ഇവിടെയിപ്പോ നമ്മൾ മാത്രമല്ലേ ഉള്ളൂ... ആരും ഇങ്ങോട്ട് കയറി വരാനും പോകുന്നില്ല...!! എനിക്കെന്റെ മേമേടെ കൂടെ ഈ ചൂട് പറ്റി ഒന്ന് വെറുതെ കിടന്നാ മാത്രം മതി..!!"

എന്റെ പുറത്തു കൂടെ ഇഴഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്ന ആ കൈകൾ ഒരു നിമിഷം ചലനമറ്റു നിന്നു. എന്തോ ഒന്ന് ആ മനസ്സിലുടക്കിക്കാണണം...!

ഒരു ദീർഘനിശ്വാസത്തിനൊപ്പം ആ ശരീരം ഒന്നിളകി. നെഞ്ചിൽ ഇടിച്ചുടഞ്ഞു നിന്ന ആ മൂലകൾ മെല്ലെ എന്നിൽ നിന്നും അടർന്നു. എന്നാൽ അപ്പോഴും അരമുതൽ താഴോട്ട് എന്നിലേക്ക് ഒട്ടിച്ചേർന്നു തന്നെയായിരുന്നു നിന്നിരുന്നത്. ആ കൈകൾ മെല്ലെ അയഞ്ഞ് എന്റെ എളിയിൽ നിലയുയർപ്പിച്ചു...!

"വേണോ..?!!"

ആലസ്യത്തിൽ പൊതിഞ്ഞ കണ്ണുകളിൽ വിവശമായൊരു തിളക്കം ഞാൻ കണ്ടു...!

"മ്ഹും "..!!

ഞാൻ കൊഞ്ചലോടെ തലയാട്ടി...!

"അടങ്ങിയൊതുങ്ങി കിടക്കോ..?!!"

ആ ചൂണ്ടിന്റെ കോണിൽ ഒരു പുഞ്ചിരിയുടെ അലകൾ തെളിഞ്ഞു....!

"പ്രോമിസ്..!!"

ഞാൻ ഒന്നും നോക്കാതെ സമ്മതിച്ചു...!

"അലമ്പ് കളിച്ചാ നാളെ ഈ വഴി ഞാൻ കാണിക്കില്ല...സമ്മതിച്ചോ..??!!"

"നൂറു വട്ടം..!!!"

ഇന്ന് മര്യാദയ്ക്ക് കിടന്നാൽ നാളെ മുതൽ എന്നും കൂടെക്കിടക്കാം എന്നൊരു ധ്വനി ഉണ്ടായിരുന്നു ആ വാക്കുകളിൽ. ഉള്ളം നിറഞ്ഞു പതഞ്ഞ ആഹ്ലാദത്തിരകൾ സകല ദൈവങ്ങളെയും വിളിച്ചു കൊണ്ട് ഞാൻ അടക്കി വച്ചു....!

"എന്നാ പോയി ടീഷർട്ട് ഇട്ടു വാ..അല്ലെങ്കിൽ തണുത്തു ചാവും.!"

എന്നിൽ നിന്നും പൂർണമായും അടർന്നുകൊണ്ട് അവരെൻ്റെ കവിളിൽ വാത്സല്യത്തോടെ തഴുകി,..!

“വേണ്ട...പുതപ്പില്ലേ ..അത് മതി..!!"

ഞാനൊരു കൊഞ്ചലോടെ മറുത്തു...!

മേമ ഒരു നിമിഷം സാകൂതം നോക്കി. ആ കണ്ണുകളിൽ എന്തോ ഒരു വിവശത മയങ്ങിക്കിടന്നിരുന്നു...!

"ശരി..എന്നാ വാതിലടയ്ക്ക്..!!"

നേർത്ത സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു കൊണ്ട് അവർ നോട്ടം മാറ്റി...!

"ഒരു മിനിറ്റ്...മൊബൈൽ എടുത്തു വരാം.!!"

തിടുക്കത്തിൽ പറഞ്ഞുകൊണ്ട് ഞാൻ മുറി വിട്ടിറങ്ങി. എൻ്റെ മുറിയിലേക്ക് കയറിയതും ഞാൻ..തുള്ളിച്ചാടിയും... ശബ്ദമില്ലാതെ ആർത്തു വിളിച്ചും.. മുഷ്ടി ചുരുട്ടി വായുവിൽ ഇടിച്ചുമൊക്കെ സ്വർലോകസന്തോഷം പെയ്തൊഴിച്ചു...!

ശേഷം മുഖവും ശരീരവും