Chapter Title : ഹേമലത എന്റെ മേമ 12 [കർണ്ണൻ]

കുടിക്കാനും വരില്ല..പോരെ..!!!"

മേമ പെട്ടെന്ന് കയ്യുയർത്തി എൻ്റെ തോളിൽ തന്നെ നല്ലൊരടി തന്നു...!

"ആ പേര് തന്നെയിങ്ങനെ പറഞ്ഞോ..!!!"

ദേഷ്യം നടിച്ചെങ്കിലും അവർ പോലുമറിയാതെ ഒരു നാണിച്ച പുഞ്ചിരി ആ ചുണ്ടിന്റെ കോണിൽ ഒളിഞ്ഞു കിടന്നിരുന്നു...!

"...വഷളത്തരം കാണിച്ചതും പോരാ അത് തന്നെയിങ്ങനെ കൂവിക്കൊണ്ടിരിക്ക്യാ..!"

"മൊലയ്ക്ക് പിന്നെ മൊലാന്നല്ലാതെ ചക്കക്കുരുന്നു പറയാൻ പറ്റോ..!!"

ഉറക്കെ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ഞാൻ ആ അരക്കെട്ടിൽ ഒന്ന് ഞെക്കി...!

"ഈയ്...പിന്നേം പിന്നേം..!!"

നാണംകെട്ട ഒരു ചിരിയോടെ അസഹ്യത കാണിച്ചുകൊണ്ട് അവർ വീണ്ടും വീണ്ടും എന്നെ ഇടിച്ചു...!

"ഇങ്ങോട്ട് വന്നു കിടക്കെൻ്റെ മേമക്കുട്ടീ..ബാക്കി എന്നിട്ട് ഇടിച്ചോ..!!"

ആ അരക്കെട്ടിൽ കോർത്തുപിടിച്ചു കൊണ്ട് മേമയെ ഞാൻ വലിച്ചടുപ്പിച്ചു....!

"വേണ്ട..തണുത്തു ചത്താലും വേണ്ടില്ല ഞാൻ നിൻ്റെ അടുത്തു കിടക്കില്ല. താഴെയെങ്ങാൻ കിടന്നോളാം..!!"

ചുണ്ട് മലർത്തി ഒരു കെറുവ് കാണിച്ചുകൊണ്ട് അവരെന്റെ കയ്യിൽ കടന്നു പിടിച്ചു...!

"എന്നാ ഞാൻ അവിടേം വന്നു കിടക്കും...എന്നിട്ട് ഈ രണ്ടു മൊലയു...!!"

"എന്റ്യ്യോ..മതി..അത് തന്നെ പറഞ്ഞത്..!!"

പൂർത്തിയാക്കാൻ സമ്മതിക്കാതെ എൻ്റെ വായ പൊത്തിക്കൊണ്ട് മേമ ദീനമായി കേണു...!

"ആഹ്..എന്നാ മര്യാദയ്ക്ക് കിടന്നോ..!"

ഞാൻ ആ കൈ പിടിച്ചു മാറ്റിക്കൊണ്ട് ചിരിച്ചു...!

മേമ ധർമ്മസങ്കടത്തിൽ പെട്ടപോലെ തലക്ക് കൈ കൊടുത്തു. ആ മനസ്സിലൂടെ പലപല ചിന്തകൾ ഓടി മറയുന്നത് ആ മുഖത്തു നിന്നും ഞാൻ വായിച്ചു.

പക്ഷെ അപ്പോഴും മറ്റൊരു കാര്യം വളരെ തെളിമയോടെ ഉയർന്നു നിന്നിരുന്നു...!

ഇത്രയൊക്കെ ചെയ്തിട്ടും അവർ എന്നെ തല്ലുകയോ ശകാരിക്കുകയോ മുറി വിട്ട പോകുകയോ ഒന്നും ചെയ്തിട്ടില്ല.! ഇപ്പോഴും എൻ്റെ തൊട്ടടുത്തു തന്നെയിരുന്നു ഇനിയും കൂടെ കിടക്കാനുള്ള ധൈര്യം