Chapter Title : ഹേമലത എന്റെ മേമ 12 [കർണ്ണൻ]

സംഭരിക്കുകയാണ് ചെയ്യുന്നത്.

ഭീഷണി കാരണമാണ് എന്ന് ഒരു രസത്തിന് വേണമെങ്കിൽ പറയാം..പക്ഷേ അതല്ല സത്യമെന്ന് ഇത്രയും നേരത്തെ അ പെരുമാറ്റത്തിൽ നിന്നും പ്രകടമാണ്...!

പല്ല് അടിച്ചിളക്കേണ്ട പ്രവൃത്തിയാണ് ഞാൻ ചെയ്തത്. പക്ഷെ എന്നിട്ടും അവർ അങ്ങനൊന്നും പെരുമാറിയില്ല.. തീർത്തും ദുർബലമായ ഒരു പ്രതിരോധം മാത്രം.. കറകളഞ്ഞ സ്നേഹത്തിൽ നിന്നും ബഹിർഗമിച്ച നീർക്കുമിളകൾ പോലുള്ള നാട്യങ്ങൾ മാത്രം...!

".കണ്ണാ ..!!"

ഏറെ നേരത്തെ ആലോചനയ്ക്ക് ശേഷം ആ പതിഞ്ഞ സ്വരമുയർന്നു...!

"...ഒരു കാര്യം സത്യം ചെയ്താൽ ഞാൻ കിടക്കാം...!"

സങ്കോചത്തോടെയുള്ള ഒരു ആമുഖത്തോടെ അവർ എന്നെ നോക്കി...!

ഞാനൊന്നും മിണ്ടാതെ കാതോർത്ത് കിടന്നു...!

"എന്നെ തൊടാതെ വേണം കണ്ണൻ കിടക്കാൻ...! പിന്നെ കെട്ടിപ്പിടിക്കാനും പാടില്ല ഉമ്മ വെക്കാനും പാടില്ല...!!"

"അതല്ലേലും തൊടാതെ കെട്ടിപ്പിടിക്കാൻ എനിക്കറിയില്ല...!!"

ഞാൻ ചിരിച്ചു....!

"ആഹ് ...അത് വിട്..! ഈ കാര്യം ഉറപ്പു തന്നാൽ ഞാൻ കിടക്കാം..."!!

എനിക്കാ ഡിമാന്റുകൾ ഒരു തമാശയായാണ് തോന്നിയത്. ഇതൊന്നും സമ്മതിച്ചില്ലെങ്കിലും ഞാനവരെ കൂടെ പിടിച്ചു കിടത്തുമെന്നു അവർക്കും അറിയാവുന്നതാണ്. എങ്കിലും ഒരു ബാലപ്രയോഗത്തിനു താല്പര്യമില്ലാത്തതിനാൽ അവർക്കൊരു ഉറപ്പ് കൊടുക്കാൻ ഞാൻ തീരുമാനിച്ചു....!

"ശരി...ഉറപ്പ്... ഞാൻ തൊടാതെ കിടന്നോളാം..!!'

ആ മുഖത്തു ഒരാശ്വാസത്തിൻ്റെ ചിരി വിടർന്നു. ശേഷം അഴിഞ്ഞുലുലഞ്ഞു കിടന്ന മുടി വാരി ഉച്ചിയിൽ കെട്ടാൻ തുടങ്ങി....!

"അതെന്തിനാ മുടി കെട്ടുന്നേ..?!"

ഞാൻ നിരാശ നിഴലിച്ച ഭാവത്തോടെ ചോദിച്ചു..!.

മുടി കെട്ടുന്ന പ്രവൃത്തി തെല്ലൊന്നു നിർത്തി മേമ കണ്ണുകൾ ചുരുക്കി എന്നെ ചുഴിഞ്ഞു നോക്കി, 'പറഞ്ഞതൊന്നും മനസ്സിലായില്ലേ' എന്നൊരു ഭാവം ആ മുഖത്തുണ്ടായിരുന്നു...!

"ഓ...ശരി ശരി..കെട്ടിക്കൊ..തൊടാൻ പാടില്ലേൽ അഴിച്ചിട്ടാലെന്ത് കെട്ടിയിട്ടാലെന്ത്..!!"