Chapter Title : ഹേമലത എന്റെ മേമ 13 [കർണ്ണൻ]

മനുഷ്യനെ വെറുതെ വിടുന്നില്ല.. പിന്നെങ്ങനാ വിശ്വസിക്ക്യാ..!!"

"അത് സ്നേഹം കൊണ്ടല്ലേ മേമേ...!!"

“അതേ..അറിയാം..പക്ഷേ രാത്രിൽ ആ സ്നേഹം കൂടിയാലോ.. ഇന്നലത്തെപ്പോലെ..!"

ആ ചിരി പിന്നെയും ഉയർന്നു....!

"ഇന്നലത്തെപ്പോലെ എന്തായാലും സംഭവിക്കില്ല...ഉറപ്പു തരാം..! പൊന്നു മേമയല്ലേ..ഒന്ന് വിശ്വസിയ്ക്ക്..!!"

ഞാൻ കൈവിടുവിച്ച് അവർക്ക് കയറിക്കിടക്കാനായി എഴുന്നേറ്റു മാറി....!

ചിന്താക്കുഴപ്പത്തിൽ പെട്ടതുപോലെ ആ മുഖത്തൊരു നിഴൽ വീണു. ഒരു തീരുമാനമെടുക്കാൻ കഴിയാതെയെന്നവണ്ണം ആ കണ്ണുകൾ മുഖത്തേക്കും കിടക്കയിലേക്കുമൊക്കെയായി പരതി വീണു....!

"ഇങ്ങനെ കാടുകയറി ചിന്തിക്കേണ്ട കാര്യമൊന്നുമില്ല..ൻ്റമ്മോ...ദെന്തൊരു ജാടയാ..!""!

ഞാനൊരു തമാശപോലെ പറഞ്ഞുകൊണ്ട് ആ ചിന്തകൾക്കിടയിലേക്ക് നുഴഞ്ഞു കയറി. ഒരുപാട് നേരം ചിന്തിക്കാൻ അവസരം കൊടുത്താൽ ചിലപ്പോ പണിപാളാൻ സാധ്യതയുണ്ട്. കുളത്തിൽ നിന്ന് കുണ്ടി പിടിച്ചതും ലിപ്പടിച്ചതുമൊക്കെ കാരണമാണ് ഈ ഒരു മടി എന്നെനിക്കു മനസ്സിലായിരുന്നു.

മേമ കുറച്ചൊക്കെ അതാസ്വദിച്ചിരുന്നു എന്നത് നേര് തന്നെ. എങ്കിലും എന്തുതന്നെ ആയാലും ഉള്ളിൽ മേമയെന്ന സ്ഥാനം തികട്ടി നിൽപ്പുണ്ടാവില്ലേ....!

"നിക്ക്...ശരിക്കൊന്നാലോചിക്കട്ടെ..!"

മേമയുടെ മുഖത്തൊരു കുസൃതിച്ചിരി പടർന്നു... "

"എന്നാ വേഗം ഒന്നാലോചിയ്ക്ക്...!"

ഞാനൊരു അസ്വസ്ഥത പ്രകടിപ്പിച്ചു. അത് കണ്ടതോടെ ആ ചിരി കൂടുതൽ വിടർന്നു.

"ഓക്കേ എന്നാ ഇനി ആലോചിക്കുന്നില്ല. എൻ്റെ മേത്ത് തൊടാൻ പാടില്ല. സമ്മതിച്ചോ..?!"!!

കൂർത്ത നോട്ടത്തോടെ അവർ ആദ്യത്തെ ഉപാധി മുന്നോട്ടു വച്ചു....!

അതിത്തിരി കടുത്തതായിരുന്നെങ്കിലും മുന്നിൽ വേറെ വഴിയൊന്നുമുണ്ടായിരുന്നില്ല. കിടന്ന് കഴിഞ്ഞിട്ടുള്ള കാര്യമല്ലേ.. അതാപ്പോ നോക്കാം...!

ഞാൻ സമ്മതത്തോടെ തലയാട്ടി...!

“ഉം....പിന്നെ..കെട്ടിപ്പിടിക്കണം ഉമ്മ വെക്കണം എന്നൊക്കെപ്പറഞ്ഞു വന്നാ..അറിയാല്ലോ..!!"

താക്കീത് പോലെ ആ വിരൽ വിറച്ചു....!

“ഓ...നമ്മളൊന്നിനും വരുന്നില്ലേയ്..!"

ഞാൻ വിനീത ഭാവത്തിൽ മാറിനിന്നു...!

"ശരി..എന്നാ ചാവി താ..അല്ലെങ്കിൽ അത് തുറന്നിട്..എന്നാ