Chapter Title : ഹേമലത എന്റെ മേമ 13 [കർണ്ണൻ]

തന്നെ കാഠിന്യം നിറച്ചാലും ആ കണ്ണുകൾ അതെല്ലാം പുറംപൂച്ച് മാത്രമാണെന്ന് വിളിച്ചു പറയുന്നുണ്ട്...!

അർത്ഥവത്തായ ഒരു ചിരിയോടെ ഞാൻ മെല്ലെ ആ കരം കവർന്നു....!

“കയ്യിൻ്റെ ചൂടല്ല... കുളത്തീന്ന് തന്ന ആ ചൂടാ വേണ്ടത്...!!"

എന്റെ തുളച്ചു കയറുന്ന നോട്ടത്തിൽ അവർ തെല്ലൊന്നു ചൂളി. ആ വാക്കുകളുടെ പൂർണമായ അർഥം മനസ്സിലായപോലെ കണ്ണുകളിൽ ഒരു പിടച്ചിലുയർന്നു...!

“നീ..നീ കളിക്കല്ലേ കണ്ണാ..!"

ആ സ്വരം ശരിക്കും പതറി...!

കൂടുതലെന്തെങ്കിലും സംസാരിക്കാനവസരം കൊടുക്കാതെ പെട്ടെന്നൊരു നീക്കത്തിൽ ഞാനവരെ മാറിലേക്ക് വലിച്ചിട്ടു....!

"ഇങ്ങു വന്നെ എൻ്റെ മേമ..ഞാനീ ചൂട് ഒന്നൂടൊന്നറിയട്ടെ..!!"

ഇരു കക്ഷങ്ങളിലൂടെയും കൈ കടത്തിക്കൊണ്ടു ഞാനവരെ വാരിപ്പുണർന്നു....!

"..മ്ഹാ...എന്താ ഒരു മണം..!!"

മൂക്ക് വിടർത്തി ആ വാസനസോപ്പിൻ്റെ ഗന്ധം വലിച്ചെടുത്തുകൊണ്ട് ഞാനാ കവിളിൽ അമർത്തിച്ചുംബിച്ചു....!

“കണ്ണാ..ഇത് ശരിയല്ലാട്ടോ..ഇങ്ങനെ പാപം ചെയ്യല്ലേ..!!"

മേമയുടെ തളർന്ന സ്വരം വിറയാർന്നു....!

"ശരിയും ശരികേടുമൊന്നും എനിക്കറിയില്ല മേമേ"..!

പിന്നില് കഴുത്തിനു താഴെ നഗ്നമായ ഭാഗത്തുകൂടെ കയ്യോടിച്ചുകൊണ്ട് ഞാനാ കാതോരം മന്ത്രിച്ചു....!

"....എനിക്കെൻ്റെ മേമയെ ജീവനാണ്. അത്രയേ എനിക്കറിയൂ..!!"

എൻ്റെ ചുണ്ടുകൾ ആ കാതിലെ ജിമിക്കിയെ തൊട്ടുണർത്തി....!

"ഇതൊക്കെ ആരെങ്കിലുമറിഞ്ഞാ എന്താവുന്നു ചിന്തിച്ചിട്ടുണ്ടോ..ഞാൻ നിന്റെ മേമയാണ് മോനെ..!"

ആ പതറുന്ന സ്വരം വല്ലാതെ താഴ്ന്നു....!

ഞാനാ കണ്ണുകളിലേക്ക് മിഴികൾ നട്ടു. വല്ലാത്തൊരു വിഭ്രമം നിഴലിക്കുന്നുണ്ടവിടെ.. അവരെ പിന്നോട്ട് വലിക്കുന്ന ചിന്തയെന്താണെന്ന് അവർ തന്നെ വ്യക്തമാക്കിയിരിക്കുന്നു. മേമയെന്ന സ്ഥാനം, ആരെങ്കിലും അറിഞ്ഞാലോ എന്ന ഭയം...!

അത് മാറ്റണം... അല്ലങ്കിൽ അതിനോടുള്ള പേടി മാറ്റണം.....!

"മേമേ "..!!

ഞാൻ മെല്ലെ വിളിച്ചു.

"ആരറിയാനാ മേമേ.....! കണ്ടില്ലേ...നമ്മളിവിടെ വെടി പൊട്ടിച്ചാലും കേൾക്കാത്ത