Chapter Title : ഹേമലത എന്റെ മേമ 7 [കർണ്ണൻ]

പ്ലേറ്റിൽ തന്നെ കഴിച്ച് തുടങ്ങി....!

എൻ്റെ കഴിപ്പ് തീരുന്നത് വരെ ആ ചായയും മൊത്തി മേമ എനിക്ക് കൂട്ടിരുന്നു. പലപ്പോഴും ഞങ്ങളുടെ കൈവണ്ണകൾ തമ്മിൽ തൊട്ടുരുമ്മി. മേമ അത് ശ്രദ്ധിച്ചോ എന്നറിയില്ല...!

പക്ഷേ എനിക്കത് സുഖമെഴുന്ന ഒരു അനുഭൂതിയായിരുന്നു. ആ മേനിയിൽ വിരൽത്തുമ്പ് മുട്ടുമ്പോൾ പോലും അതെന്നെ കോരിത്തരിപ്പിക്കുകയാണ്....!

ലിസിച്ചേച്ചിയും മായേച്ചിയുമൊന്നും തരാത്ത എന്തോ ഒരു സുഖം വെറുമൊരു നോട്ടം കൊണ്ട് തന്നെ മേമ എന്നിലേക്ക് പകർന്നു തരുന്നു. ഒപ്പം ഇരിക്കുമ്പോഴും തല്ലുകൂടുമ്പോഴും ഇക്കിളിയിടുമ്പോഴുമൊക്കെ ആ അനുഭൂതി ഒരിളംകാറ്റായി തഴുകിത്തലോടാറുണ്ട്....!

"എങ്ങനെ ഉണ്ട്..കൊള്ളാമോ..?"

ഞാൻ കഴിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നത് സാകൂതം നോക്കിക്കൊണ്ട് മേമ ചോദിച്ചു...!

“കൊള്ളാം..എന്നാലും മേമ ഉണ്ടാക്കുന്ന അത്രയും പോര..."

ഞാൻ ഒരു ചെറിയ കഷണം അപ്പം കറിയിൽ മുക്കി അവരുടെ നേരെ നീട്ടി....!

"ദാ..ടേസ്റ്റ് നോക്ക്..."

“യ്യോ എനിക്ക് വേണ്ട..!"

അവർ പെട്ടെന്ന് തല വെട്ടിയൊഴിഞ്ഞു....!

“വേണ്ടേ വേണ്ട..പനിയായത് കൊണ്ട് ഊട്ടിത്തരാമെന്ന് കരുതി..!"

ഞാനത് എന്റെ തന്നെ വായിലേക്കിട്ടു....!

"അയ്യോ സിംപതി അടിക്കല്ലേ....എന്നെ ഈ കോലത്തിലാക്കിയത് നീ തന്നാ.."!!

ഒരു വാടിയ ചിരിയോടെ അവരെൻ്റെ തുടയിലൊന്നു സുള്ളി....!

"അതിൽ ഞാൻ കാലത്തെ ഖേദം പ്രകടിപ്പിച്ചല്ലോ.."!!

ഞാനൊരു ചളിഞ്ഞ ചിരി പാസാക്കി....!

"ഖേദം...പിന്നേ..വലിയ രാഷ്ട്രീയക്കാരനല്ലേ..!"

"എന്നാ പരസ്യശാസന ആയാലോ...."

ഒരു ചുമയുടെ അകമ്പടിയോടെ അവർ ആ കൈ വീണ്ടും എൻ്റെ തുടയിൽ വീണു...!

"ഇതും കഴിച്ച് വേഗം അടുക്കളേലോട്ട് ചെന്ന് ഉച്ചക്കലേക്ക്
വേണ്ടതൊക്കങ്ങുണ്ടാക്കിക്കോ...അതാ നിനക്കുള്ള ശിക്ഷ..!"

"ആര് ഞാനൊ...ആഹ് ബെസ്റ്റ്..."

"വെള്ളം പോലും തിളപ്പിക്കാനറിയാത്ത ഒരു ന്യൂജെനോടാണ് ഈ പറയുന്നതെന്ന ബോധം പോലുമില്ലേ ഈ മേമയ്ക്ക്"..!!!

"നിന്നെ മാത്രം