Chapter Title : ഹേമലത എന്റെ മേമ 7 [കർണ്ണൻ]

കോണി കയറാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ മേമ ബലം പ്രയോഗിച്ച് എൻ്റെ പിടുത്തം വിടുവിച്ചു....!

അതല്ലെങ്കിലും ഞാൻ പിടുത്തം വിട്ടേനെ. രണ്ടുപേർക്ക് ഒപ്പം നടക്കാനുള്ള വീതിയൊന്നും പടികൾക്കില്ല....!

പിടി വിട്ടെങ്കിലും എങ്ങാനും പിന്നോട്ട് മറിഞ്ഞാലോ എന്ന് പേടിച്ച് ഞാൻ പിന്നാലെ തന്നെ കയറി....!

ആ കുണ്ടി എന്നെ പലവട്ടം മാടി മാടി വിളിച്ചെങ്കിലും അങ്ങോട്ട് നോക്കാനേ പോയില്ല. പനി പിടിച്ചു കിടക്കുമ്പോഴെങ്കിലും അല്പം മര്യാദ കാണിച്ചേക്കാമെന്നു വച്ചു.....!

'ഞാനിവിടെ ഇരിക്കണോ..?'

കിടക്കയിലേക്ക് കിടത്തി കമ്പിളി കൊണ്ട് ആപാദം പുതപ്പിച്ചു കൊടുക്കുന്നതിടയിൽ ഞാൻ ചോദിച്ചു....!

ആ തളർന്ന കണ്ണുകളിൽ ഒരു നേർത്ത പുഞ്ചിരി ഉദിച്ചു. ഒപ്പം.. 'വേണ്ട' എന്ന അർത്ഥത്തിൽ പതിയെ കണ്ണടച്ചു കാണിച്ചു....!

എങ്കിലും അത് ശ്രദ്ധിക്കാതെ ഞാനവർക്കരികിലായി ഇരുന്നു....!

പാവം..ആ മുഖമാകെ വല്ലാതെ വാടിപ്പോയിരിക്കുന്നു. ക്ഷീണവും തളർച്ചയും കൊണ്ട് കണ്ണുകൾ തെളിച്ചം പാതിയടഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ഒരല്പം കൂടെ സ്വാതന്ത്ര്യമുണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ...! എങ്കിലാ മുഖം നെഞ്ചിലേക്ക് ചേർത്ത് വച്ച് അസുഖം മാറുന്നത് വരെ തഴുകിത്തഴുകിയങ്ങനെ... ആ ഓർമ്മയിൽ എന്റെ ഉള്ളം പൂത്തു തളിർത്തു..ചുണ്ടിൽ അതിൻ്റെ അനുരണനങ്ങൾ ഒരു പുഞ്ചിരിയായി തെളിഞ്ഞു....!

പരിചിതമല്ലാത്ത ആ ഭാവം കണ്ടാവണം 'എന്തേ' എന്ന അർത്ഥത്തിൽ അവർ പുരികമിളക്കി....!

ഒന്നുമില്ലെന്ന ഭാവത്തിൽ ഞാൻ മെല്ലെ തലയിളക്കിക്കൊണ്ട് കണ്ണടച്ചു കാണിച്ചു....!

അതിൽ വിശ്വാസം വന്നില്ലെന്നപോലെ ഒരു സംശയം നിറഞ്ഞ പുഞ്ചിരിയോടെ വീണ്ടും അതേ ഭാവത്തിൽ തന്നെ ചോദ്യം....!

ഞാൻ അരുമയോടെ ആ മുടിയിൽ കൈവച്ചു....!

'കണ്ണടയ്ക്ക് '"..!!

മുടി മെല്ലെ മാടിക്കൊടുത്തുകൊണ്ട് ഒരു പുഞ്ചിരിയുടെ അകമ്പടിയോടെ ഞാൻ പറഞ്ഞു....!

'എന്തോ കള്ളത്തരമാണല്ലോ' എന്നപോലെ നെറ്റി ചുളിച്ച് കണ്ണ് കുറുക്കി ഒരു