Chapter Title : ഹോംമേഡ്‌ ലവ് [കൊമ്പൻ]

എന്ന് ഓർക്കുമ്പോ എനിക്ക് എന്തെന്നില്ലാ ചിരിവരും.

എന്നാൽ അനുരാധ എന്നെ സ്വന്തം മകനെന്ന സ്നേഹത്തോടെയും മകളെ പൊന്നുപോലെ നോക്കുന്നവനെന്ന ബഹുമാനത്തോടെയും മാത്രമേ സംസാരിക്കാറുള്ളു. ഞാനും അവരെ ആ രീതിയാണ് കാണുന്നെന്നതെന്നു അവരെ അറിയിച്ചതേയില്ല. ഒരേ റൂട്ട് ആയിട്ടും എന്റെ യാത്ര ബൈക്കിലും അവർ ബസിലുമായിരുന്നു, വൈകീട്ട് വന്നാൽ ടീവിയിൽ അർപ്പിതയുമൊത്തു അവർ സീരിയൽ കാണും. ഒരു അമ്മായിമ്മ മരുമകൻ ബന്ധത്തിൽ കൂടുതലൊന്നും ഞങ്ങൾക്കിടയിൽ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. പക്ഷെ അർപ്പിതയും അനുരാധയും തമ്മിൽ ചില അഭിപ്രായ വ്യത്യാസങ്ങൾ ഒക്കെ വീട്ടിലുണ്ടായിരുന്നു, അതിപ്പോൾ ഏതു വീട്ടിലാണ് ഇല്ലാത്തത് അല്ലെ! അമ്മയും മോളുമായാൽ ഇണങ്ങുകയും പിണങ്ങുകയുമൊക്ക ചെയുന്നത് സ്വാഭാവികമല്ലേ!? പക്ഷെ എന്റെ ഫോണൊക്കെ ചെക്ക് ചെയുന്ന സ്വഭാവം അർപ്പിതയ്ക്കുണ്ട്, അവളുടെ ഒരു കസിൻ ബാംഗ്‌ളുർ പഠിക്കുന്ന കൊച്ചാണ്. അവളിടക്കിടെ എന്നെ മെസ്സേജ് ചെയുന്നത് അർപ്പിതയ്ക്ക് അറിയാം. അത് പറഞ്ഞിട്ട് ഞങ്ങൾ തമ്മിൽ ഇടക്ക് ചെറിയ പിണക്കവും ഉണ്ടാകാറുണ്ട്, അങ്ങനെയൊക്കെ ആണെങ്കിലും, ജീവിതമെന്നാൽ പരസ്പരം അഡ്ജസ്റ്റ് ചെയ്യണം എന്ന തത്വത്തിൽ വിശ്വസിക്കുന്നത് കൊണ്ട് ഞങ്ങൾ ഹാപ്പിയാണ്!!! അർപ്പിത കൊച്ചിയിൽ എത്തിയതും ബാങ്ക് കോച്ചിങ് നു ജോയിൻ ചെയ്തു. രാവിലെ മുതൽ വൈകീട്ട് വരെ ആഴ്ചയിൽ മൂന്നു ദിവസം ക്‌ളാസുണ്ട്. പിന്നെ പി എസ്‌ സി ക്‌ളാസും വേറെയുണ്ട്. അവൾ അതുകൊണ്ട് നല്ല ബിസിയാണ്. എങ്ങനെയും ജോലി നേടുക എന്ന ലക്ഷ്യമാണ്.

പുതിയ വാടകക്കാർ വീട്ടിലേക്ക് വന്നു. ഒരു അമ്മയും മോളും ആയിരുന്നു. പറയുന്നത് കൊണ്ടൊന്നും തോന്നരുത് 5-2 ഇഞ്ച് ഉള്ള നല്ല ക്യൂട് മെലിഞ്ഞ പെണ്ണ്, ഇവിടെ രാജഗിരിയിൽ എഞ്ചിനീയറിംഗ് ഫൈനൽ ഇയർ ആണത്രേ