Chapter Title : ഹോംമേഡ്‌ ലവ് [കൊമ്പൻ]

…ഇട്ടു നല്ല റോഡ് ആയതുകൊണ്ട് ഇതിലെ വന്നു എന്നുള്ളു ….” “ഹം ഉരുളണ്ട …വേഗം വണ്ടിയെടുക്കു…എനിക്ക് വൈകും!” ഞാൻ ആക്‌സിലേറ്റർ റൈസ് ചെയ്തതും വണ്ടി വേഗം ചാടി. അനുരാധ അന്നേരം എന്റെ മുതുകിൽ ആ മുഴുത്ത മുലകളെ അമർത്തികൊണ്ട് എന്റെ വയറ്റിൽ പിടിച്ചു.

“ഇതുകൊണ്ടെന്നെയാണ് ഞാൻ നിന്റെ ബൈക്കിൽ കേറില്ല പറഞ്ഞെ…”

“ഞാനെന്തു ചെയ്തു…”

“വേണ്ട വേണ്ട….നിനക്കിത്തിരി കള്ളത്തരം കൂടുതലാണ്”

“അമ്മയ്ക്ക് തോന്നുന്നതാ, എന്നെ ആരേലും നോക്കുന്നത് അമ്മയ്ക്ക് ഇഷ്ടമില്ല! അതെന്നെ…”

“ഓ അങ്ങനെയാണെങ്കിൽ അങ്ങനെ, എന്റെ മോനു നോക്കാൻ ഞാനൊരാളെ തന്നിട്ടില്ലേ? തത്കാലം അവളെമാത്രം നീ നോക്കിയാൽ മതി കേട്ടോ…” ഞാനതിനു ചിരിച്ചു മൂളുകയും ചെയ്തു.

സ്ക്കൂളിന്റെ മുന്നിലേക്ക് ബൈക്ക് ചീറി കിതച്ചു നിന്നതും അനുരാധ എന്നെ നോക്കി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു. “വൈകീട്ട് 4 15 നു ഇവിടെ എത്തുന്നപോലെ വന്നാൽ മതി..” ഞാൻ തലയാട്ടികൊണ്ട് പോയി. സത്യത്തിൽ അനുരാധ എന്ന എന്റെ അമ്മായിമ്മ നല്ല കമ്പനിയാണെന്നു ഇപ്പോഴാണ് മനസിലായത് വിവാഹം കഴിഞ്ഞിട്ട് 6 മാസം ആയിട്ടും എന്നോട് ഇത്രേം ഫ്രീ ആയിട്ട് സംസാരിച്ചിട്ടില്ല! ഒരുപക്ഷെ ഞാനും അമ്മയും തമ്മിൽ തനിച്ചു അങ്ങനെ യാത്ര ചെയ്യണ്ടതായോ ഒരു സിറ്റിവേഷനും ഉണ്ടായിട്ടില്ലലോ അതാവും!

വൈകീട്ട് തിരിച്ചും ഞങ്ങൾ ബൈക്കിൽ തന്നെ വന്നു. വീട്ടിൽ എത്താറായപ്പോൾ “എങ്ങനെ ഉണ്ട് ബൈക്ക് യാത്ര” എന്ന് ചോദിച്ചു. “ആഹ് ഞാൻ എന്ജോയ് ചെയ്തു…” “ഇപ്പൊ പേടിയുണ്ടോ അമ്മെ..” “ഉഹും…..” ഞാൻ സൈഡ് കണ്ണാടിയിൽ കൂടി അമ്മ തല താഴ്ത്തി നാണിയ്ക്കുന്നത് കണ്ടു.

“പക്ഷെ നീ എന്ജോയ് ചെയ്തു കാണില്ല അല്ലെ?”

“അതെന്തേ അങ്ങനെ ചോദിയ്ക്കാൻ?”

“അല്ല, നീ വൈകീട്ട് വരുമ്പോ കോളജിന്റെ മുന്നിലൂടെ അല്ലാലോ ബൈക്ക് ഓടിച്ചത് അതുകൊണ്ട് എന്നോട് ദേഷ്യമുണ്ടാകുമോ എന്ന് കരുതി ചോദിച്ചതാണ്…”

“അത് സാരമില്ല!”

“എന്നെയും കൊണ്ട് യാത്ര ചെയ്യുമ്പോ നിനക്ക് മടുപ്പാണെങ്കിൽ പറഞ്ഞോളൂ ഞാൻ ലീവ് എടുക്കാം, സ്‌കൂളിലെ ക്ലാസ് ന്റെ കാര്യമോർത്തു പേടിയില്ല, പോർഷൻ ഏതാണ്ട് തീർന്നപോലെയാണ്…”

“ഹേ അങ്ങനെയൊന്നുമില്ല! അമ്മയെം കൊണ്ട് പുറത്തേക്ക് പോവാനൊക്കെ എനിക്കിഷ്ടമാണ്. പക്ഷെ അമ്മ വരാത്തോണ്ടണ്ടല്ലേ?”

“അ...അതെനിക്ക് പേടിയായിട്ടല്ലേ?”

“ഇപ്പൊ