Chapter Title : ഹൃദയം തിരഞ്ഞ സ്വപ്നങ്ങൾ 1 [സ്പൾബർ]

എല്ലാം എനിക്കറിയാം… നിന്റെ ജാതകം വരെ എന്റെ കയ്യിലുണ്ട്…”..

അപകടത്തിലേക്കാണീ പോക്കെന്ന് ശോഭക്ക് തോന്നി.

“” നീയെന്നെ തല്ലിയത് സുരേട്ടനോട് ഞാൻ പറഞ്ഞിട്ടില്ല… അറിഞ്ഞാ നിന്റെ വീട്ടിൽ വന്ന് സുരേട്ടൻ നിന്നെ പൊക്കും… അത് നടക്കാത്ത കേസാണെന്ന് സുരേട്ടനോട് ഞാൻ പറഞ്ഞോളാം… ഞാൻ പറഞ്ഞാ സുരേട്ടൻ കേൾക്കും… “..

ശോഭക്ക് എന്തെന്നില്ലാത്ത ആശ്വാസം തോന്നി..തന്റെ കരച്ചിൽ ഏറ്റെന്ന് അവൾക്ക് മനസിലായി.. ഗുണ്ടകളിലും മനസലിവുള്ളവർ ഉണ്ടെന്ന് കേട്ടിട്ടുണ്ട്..

“” പക്ഷേ, എന്നെ നീ തല്ലിയത് എനിക്ക് മറക്കാൻ പറ്റില്ല… നാളെ… നാളെ നീയാ ബസിലുണ്ടാവണം… ഞാനുമുണ്ടാവും… ആ ബസിൽ വെച്ച് പരസ്യമായി നീയെന്നോട് മാപ്പ് പറയണം… അല്ലെങ്കിൽ… നിന്റെ പിന്നിൽ ഞാനുണ്ടാവും… നീ തന്നെ നിന്റെ സാരി പൊക്കിത്തരണം… ആ തിരക്കുള്ള ബസിൽ വെച്ച് നിന്റെ പൂറ്റിലേക്ക് ഞാൻ കയറ്റും..ഇപ്പോ നീ ഉറങ്ങിക്കോ… നാളെ നീയെന്നോട് മാപ്പ് പറഞ്ഞില്ലെങ്കിൽ പിന്നെ ഒരു രാത്രിയും നിനക്ക്‌ ഉറക്കുണ്ടാവില്ല… ഇത് സേതുവാ പറയുന്നത്… പേപ്പട്ടി സേതു.. ഞാനൊന്നും വെറുതേ പറയാറില്ല…””..

അവൻ ഫോൺ കട്ടാക്കിയതറിഞ്ഞിട്ടും ശോഭക്ക് അനങ്ങാനായില്ല.. അവൻ പറഞ്ഞതത്രയും വിശ്വസിക്കാൻ പറ്റാത്ത കാര്യങ്ങളായിരുന്നു..സമാധാനത്തോടെ പോകുന്ന തന്റെ ജീവിതം തകിടം മറിയുന്നത് പേടിയോടെ അവളറിഞ്ഞു.. തന്നെ ഇവിടുത്തെ ഗുണ്ടാ നേതാവ് നോട്ടമിട്ടിരുന്നു എന്നത് തന്നെ ചിന്തിക്കാൻ പോലും പറ്റാത്ത കാര്യമാണ്.. തന്നെ കുറിച്ചറിയാൻ അയാൾ ശിഷ്യനെ പറഞ്ഞയച്ചിരിക്കുന്നു… താൻ കടിമൂത്ത ഇനമാണോ എന്നറിയാനാണത്രേ അവൻ തന്റെ മുലയും ചന്തിയും പിടിച്ച് നോക്കിയത്..

ശെ… ഇങ്ങിനെയും മനുഷ്യരോ….?..

അവൻ പറഞ്ഞതൊന്നും തനിക്ക് പരിചയമില്ലാത്ത വാക്കുകളാണ്.. അവനെ തല്ലിയതിന് അവനോട് മാപ്പ് പറയണമെന്ന്..അല്ലെങ്കിൽ… ഛെ…

ശോഭക്ക് പേടി കൊണ്ട് എന്താണ് ചെയ്യേണ്ടതെന്ന് മനസിലായില്ല.. എത്ര മാന്യതയോടെയാണ് താൻ ജീവിച്ചത്..ഏട്ടൻ മരിച്ചതിന് ശേഷം മറ്റൊരു ചിന്തയുമില്ലാതെ അഛനേയും അമ്മയേയും നോക്കി സമാധാനത്തോടെ ജീവിച്ച തനിക്ക് വന്ന വിധിയിൽ അവൾ പകച്ച് പോയി..ആ ചീങ്കണ്ണി എപ്പഴാണ് തന്നെ കണ്ടെതെന്നറിയില്ല..വളരെ മാന്യമായി വസ്ത്രം ധരിച്ച് പുത്തിറങ്ങുന്ന തന്നെ ഒരാണും ശ്രദ്ധിക്കാൻ തരമില്ല.. വേണ്ടാത്തൊരർത്ഥത്തിൽ നോക്കാനും താൻ നിന്ന് കൊടുത്തിട്ടില്ല..ആ സ്കൂട്ടിയിൽ ഹെൽമറ്റും വെച്ച് ഓഫീസിലേക്കും തിരിച്ചും പോവുമെന്നല്ലാതെ അധികം പുറത്തേക്കിറങ്ങാറുമില്ല.. പിന്നെങ്ങിനെ അവന് തന്നെക്കണ്ട് പൂതി കയറി… ?..

എന്താണിനി ചെയ്യേണ്ടതെന്ന് ശോഭക്കൊരു പിടിയും കിട്ടിയില്ല..അഛനോട് പറഞ്ഞാലോ എന്നവൾ ചിന്തിച്ചു.. വേണ്ട..അഛനൊരു പാവമാണ്… അദ്ദേഹത്തിനിതൊക്കെ കേൾക്കുന്നത് തന്നെ പേടിയായിരിക്കും..

നാളെ ആ ബസിൽ വെച്ച് അവനോട് പരസ്യമായി മാപ്പ് പറയണമെന്ന്… അല്ലെങ്കിൽ….

പോലീസിലറിയിച്ചാലോ