Chapter Title : ഹൃദയതാളങ്ങൾ [ഋഷി]

മാത്രമേ ആമ്പിള്ളാരൊള്ളൂ. ബാക്കി പന്ത്രണ്ടു വരെ പെമ്പിള്ളേരാണ്. അഞ്ചു തൊട്ട് അച്ചന്മാർ നടത്തുന്ന സ്കൂൾ തൊട്ടപ്പൊറത്തൊണ്ട്.

യെസ് മാം.. അന്നയുടെ മുഖം തെളിഞ്ഞു. ഭാഗ്യം, അങ്ങേരടെ ഭാര്യ ആ സുന്ദരിക്കോതയെ കാണാനില്ല. ചെറുപ്പക്കാരൻ ഡാഡി.

മനു, നല്ല സ്റ്റുഡന്റാണ്. ഇന്നവനെന്താ അസംബ്ലി അറ്റൻഡ് ചെയ്യാത്തത്? അന്ന ഒന്നാക്രമിച്ചു.

സോറി മാം. അവൻ ചിരിച്ചു. നാല്പത്തിയഞ്ചു തൊടുന്ന അന്നയുടെ ഉള്ളിലെന്തോ വിടർന്നു... കുറ്റം എന്റെയാണ്. ഇന്നു ഞാനവനെ വിട്ടോളാംന്ന് പറഞ്ഞതാണ്, അവന്റെ മമ്മിയോട്. കൊറച്ചൊഫീഷ്യൽ കോളുകൾ വന്നപ്പോൾ വൈകിയതാണ്.

ഉം..പണ്ടാണെങ്കിൽ രണ്ടടി കിട്ടണ്ട കേസാണ്. അന്ന കൊഞ്ചി.

മാം. വേണമെങ്കിൽ എന്നെയൊന്ന് രഹസ്യമായി തല്ലിക്കോളൂ... രാമു ശബ്ദംതാഴ്ത്തി.

ഓ! യൂ നോട്ടി മാൻ! അവരങ്ങിളകിപ്പോയി. രാമുവിന്റെ തോളിൽ, കയ്യിലിരുന്ന സ്കെയിൽ കൊണ്ടൊരടിയും കൊടുത്തിട്ട് തടിച്ച ചന്തികൾ ചലിപ്പിച്ചവർ നടന്നകന്നു.

രാമു കാറിന്റെ വാതിലു തുറന്നപ്പോൾ...ഹലോ യങ്ങ് മാൻ! അവന്റെയുള്ളിൽ ആ വിളി കുളിരുകോരിയിട്ടു...

ചാരു! അവൻ തിരിഞ്ഞു. ഒരോട്ടോയിൽ നിന്നുമിറങ്ങുന്ന ചെമ്മണ്ണിന്റെ നിറമുള്ള സാരിയും കടുത്ത ബ്രൗൺ നിറമുള്ള ബ്ലൗസും ധരിച്ച സുന്ദരിയായ ചാരു!

വർഷയുടെ ടീച്ചറിനെ കാണണം. സമയമുണ്ട്. എന്താണിവിടെ? എന്തായിരുന്നു ആ അന്നട്ടീച്ചറോടൊരു സ്വകാര്യം? ഓഫീസിലേക്കാണോ? ഒറ്റശ്വാസത്തിൽ മൂന്നു ചോദ്യങ്ങൾ!

രാമു ചിരിച്ചു. റിവേഴ്സ് ഓർഡറിൽ പറയാം. ഓഫീസിലേക്കാണ് പക്ഷേ വയറു കത്തുന്നു.... എന്തെങ്കിലും കഴിക്കണം. മനുവിന്റെ ഹെഡ്മിസ്റ്റ്രസ് അല്ലേ ആ ടീച്ചർ! അവനിന്നു വൈകി. ഞാൻ കുറ്റം ഏറ്റതാണ്. പിന്നെ മനു ഇവിടെ ഫസ്റ്റ് സ്റ്റാൻഡേർഡിലാണ്.

ചാരു മന്ദഹസിച്ചു.. പിന്നെ രാമുവിന്റെ കൈത്തണ്ടയിൽ പിടിച്ചു. എന്നാൽ വാ. ഇവിടടുത്ത് നല്ലൊരു കോഫീഷോപ്പുണ്ട്. അവളെപ്പോഴാണ് അടുത്തുവന്നത്? പിന്നെയും ആ ഗന്ധം....ഇലഞ്ഞിപ്പൂക്കൾ...ഉള്ളിലേക്ക് കയറുന്ന.... അവനൊന്നാടി. ചാരു അവന്റെ കൈവിട്ടു തോളിൽപ്പിടിച്ചു. രാമൂ! ഓക്കേ? അവന്റെ സ്ഥിതി കൂടുതൽ വഷളായിരുന്നു. കൈ പൊന്തിച്ചപ്പോൾ അവളുടെ നനഞ്ഞുകുതിർന്ന കക്ഷത്തിൽ നിന്നുമുയർന്ന മണം അവനെയാകെപ്പൊതിഞ്ഞു. കാറിൽ ചാരിനിന്ന് കണ്ണുകളടച്ചവൻ ആ ഗന്ധമാസ്വദിച്ചു.

കണ്ണുകൾ തുറന്നപ്പോൾ ചാരു അവനോടു ചേർന്നു നിൽക്കുന്നു. മുന്നിൽ സ്കൂളിന്റെ ബസ്സു പാർക്കു ചെയ്തതു കാരണം ആർക്കുമങ്ങനെ അവരെക്കാണാൻ കഴിയില്ല. അവളുടെ വിരലുകൾ അവന്റെ മുഖത്തു പടർന്നു. അവളുടെ ചെറുതായി