Chapter Title : ഹൃദയതാളങ്ങൾ [ഋഷി]

ഉരുമ്മുന്ന ശരീരം ആ മാർദ്ദവവും, മിനുപ്പും, ചൂടും അവനിലേക്ക് പകർന്നു.

രാമൂ...ആ സ്വരം നനുത്തതായിരുന്നു. ഷുഗർ ലോ ആയതാണ്. തല ചുറ്റുന്നുണ്ടോ?

അവൻ ചിരിച്ചു. ഏയ് ഒന്നുമില്ല. ഒരു സുന്ദരി അടുത്തുവന്നതിന്റെ എഫക്റ്റാണ്! ഒന്നുമാലോചിക്കാതെ അങ്ങു തട്ടിയതാണ്. മനസ്സുകൊണ്ടവൻ സ്വന്തം തലയിലൊന്നു മേടി.

ചാരുവൊന്നു ഞെട്ടി. അവളുടെ മുഖം തുടുത്തു. പിന്നെയവന്റെ ചിരിക്കുന്ന മുഖത്തേക്ക് നോക്കി. ഓ തമാശ പറഞ്ഞതാണല്ലേ! അവളൊന്നകന്നു മാറി.

ഇത്തവണ രാമുവാണവളുടെ കയ്യിൽ പിടിച്ചത്. ഊഷ്മളമായ തൊലി. ഇത്തിരി നനവുള്ളത്. അല്ല. ഞാൻ പറഞ്ഞത് സത്യമാണ്. അവൻ നേരെചൊവ്വേയങ്ങ് പറഞ്ഞു.

ചാരു അവന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി. അവിടെ തിരതല്ലുന്ന വികാരങ്ങൾ സംവേദനശീലമുള്ള അവളുടെ മനസ്സു പിടിച്ചെടുത്തു. പെട്ടെന്നവളുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു തുടങ്ങി. അവൾ മുഖം തിരിച്ചു.

ചാരു.. വരൂ... രാമു വണ്ടി ചുറ്റി ഇടത്തേ വാതിൽ തുറന്നുകൊടുത്തു. മെല്ലെ വണ്ടിയെടുത്തു...

എങ്ങോട്ടാണ് നമ്മൾ പോവുന്നത്?

നേരെ പോയി ആദ്യത്തെ ഇടത്തോട്ടുള്ള തിരിവ്. ബോർഡു കാണാം. അവൾ താഴ്ന്ന ശബ്ദത്തിൽ പറഞ്ഞു.

പുളി മരങ്ങൾ തണലുവിരിച്ച , റോഡിൽ നിന്നും പിന്നിലേക്ക് മാറിയ ഓടിട്ട ഒരൊറ്റനിലക്കെട്ടിടം. അകത്തു പാർക്കുചെയ്യാൻ സ്ഥലവുമുണ്ട്.

അവർ വണ്ടിയിൽ നിന്നുമിറങ്ങി. രാമു ചുറ്റിലും നോക്കി. മനോഹരം. അവൻ പറഞ്ഞു.

എന്റെ സെലക്ഷനല്ലേ! എനിക്കറിയാം നിനക്കിഷ്ടാവൂന്ന്! നല്ല മൂഡിലേക്കു വന്ന ചാരു ഉൽസാഹത്തോടെ രാമുവിന്റെയൊപ്പം നടന്നു.

വരാന്തയിൽ നിലത്ത് ചൂടിവിരിച്ചിരുന്നു. പഴയ ഇരിക്കാൻ സുഖമുള്ള ചൂരൽക്കസേരകൾ. ഉള്ളിൽ ചട്ടികളിൽ വളരുന്ന ചെറിയ ചെടികൾ, ഓരോ ടേബിളിനും നൽകിയ മറവ് രാമു കൗതുകത്തോടെ നോക്കിക്കണ്ടു.

രാമൂ... ചാരുവെന്തോ പറയാനാഞ്ഞു. അപ്പോഴേക്കും തൊപ്പിവെച്ച വെയിറ്റർ പ്രത്യക്ഷനായി.

എനിക്ക് ടോസ്റ്റും, ഓംലെറ്റും കോൺഫ്ലേക്സും... വിശന്നു വലഞ്ഞ രാമു പറഞ്ഞു. ചാരു? അവനവളെ നോക്കി.

എനിക്കൊരു പ്ലേറ്റ് മട്ടൻ കട്ലെറ്റ്. ഷെയർ ചെയ്യണം. ചാരു പറഞ്ഞു... ഓ, ഞാൻ റെഡി.. രാമു തലകുലുക്കി സമ്മതിച്ചു. വെയിറ്റർ സ്ഥലം വിട്ടു.

ചാരുവെന്താ പറഞ്ഞുതുടങ്ങിയത്? രാമു ചാഞ്ഞിരുന്നു.

അത്.... അവളൊന്നു മടിച്ചു. പിന്നെ മുന്നോട്ടാഞ്ഞു. ഞാൻ കൊറച്ചുനേരത്തെ രാമൂനെ നീയെന്നു വിളിച്ചില്ലേ? സോറി. അറിയാതെയാണ്.

ശരി. ഞാൻ ക്ഷമിച്ചേക്കാം. ഒരു കണ്ടീഷൻ.