ഇരുട്ടിന്റെ സന്തതികൾ [ആൽബി]

നല്ലൊരു, മനസിൽ തട്ടുന്ന കഥ. ????

നെഞ്ചിൽ ഒരു കൊളുത്തു കൊണ്ടപോലെ, കുറച്ചു നേരമെങ്കിലും മനസ് അവരോടൊപ്പമായി.... പച്ചയായ യാഥാർത്ഥം... വേഗംവാ അടുതതുമായി, കാത്തിരിക്കുന്നു ?

ആൽബിച്ചോ.... ആൽബിച്ചന്റെ പ്രാർത്ഥന പോലെ കഥ വായിച്ചു... പേടിക്കണ്ട.. ഇനി ബാഡ് ഗേറ്റ് വേ വരില്ല... (പാവം... ഉറക്കം പോയിക്കാണും) ആ ചിരിച്ചവന് നമ്മക്ക് നല്ലൊരു ഈർക്കിളിപ്പടക്കം കൊടുക്കണം... കഥയെപ്പറ്റി... ഒരു വാക്ക് മാത്രേ ഇഷ്ടപ്പെടാഞ്ഞുള്ളൂ... "ടോ" ന്നുള്ള വിളി.. എന്താന്നറിയില്ല... എന്നെ അങ്ങനെ വിളിക്കണ ഫ്രെണ്ട്സിനോടുപോലും ഞാൻ തല്ലുപിടിക്കാറുണ്ട്.. (കഥയുടെ കുഴപ്പംകൊണ്ടല്ല ട്ടാ... എന്റെ എന്തോ പ്രശ്നമാണ് ഈ "ടോ" വിളി) പക്ഷെ ഇവിടെ, സ്മിതാമ്മയും ക്യാമറാ മാനെന്ന അനുവും പറഞ്ഞതിൽ വിട്ട് പുതിയതായി എന്തെഴുതും ഞാൻ??? ആ കന്നംതിരിഞ്ഞതുങ്ങള് രണ്ടും എനിക്കെഴുതാനുള്ള പോയിന്റ്‌സുംകൂടി അല്ലെ വാളുവെച്ച് ഇട്ടേക്കണത്.. അതുങ്ങളെയൊക്കെ എന്തുചെയ്യണം... ഇച്ചായൻ സത്യത്തിൽ ഓരോ കഥകൾ കഴിയും തോറും കളം മാറ്റി ചവിട്ടിക്കൊണ്ടിരിക്കാണ് ട്ടാ... ഇടയ്ക്ക് മുങ്ങുന്നതുകൊണ്ടാണോ എന്നറിയില്ല... മുൻപ് വായിച്ച കഥകളിൽ നിന്ന് ഇങ്ങോട്ടെത്തും തോറും... പഴയ ആളേ അല്ല... കോംപ്ലാൻ കുടിച്ചോണാ മേലോട്ട് കേറി പോണത്... (എനിക്ക് ഹോർലിക്‌സാണെന്നും പറഞ്ഞ് തന്നേക്കണത് മല്ലിപ്പൊടിയാണൊന്നാ ഇപ്പം സംശയം.. അല്ലെങ്കെ പണ്ട് നിന്നോടത്തു ന്ന് ഒരിഞ്ച്ച് അങ്കടോ ഇങ്കടോ മാറണ്ടേ??? ഏ ഹേ... ഇല്ല..) കള്ളനെയും.... ഒരു പാവം പെണ്ണിനേയും... (തല്ക്കാലം അവരെ മറ്റൊരുപേരിൽ വിളിക്കാൻ ആഗ്രഹമില്ല... ) അവരുടെ ജീവിതത്തെ, പരിഭവങ്ങളെ, കുറവുകളെ, കുറ്റങ്ങളെ, പരാതികളെ.... ഇവയെല്ലാം പതിനൊന്നുപേജുകളിൽ എഴുത്തിനിറച്ചെങ്കിലും... "ഒരു ദിവസമെങ്കിലും അവളും വെളിച്ചത്തിൽ ജീവിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ചിരിക്കണം……" അവസാനത്തെ ഈ ഒറ്റ വാചകത്തിൽ നിങ്ങളീ കഥയുടെ മുഴുവൻ സങ്കടങ്ങളും ഒന്നിച്ചെഴുതിവെച്ചു.. താഴെ കാണുന്ന കമന്റുകളിൽ ഏറിയകൂറും ആ വാചകത്തിൽ കണ്ണുനിറഞ്ഞവരാവണം... അല്ലാതെ ഈ കഥ മുഴുമിപ്പിക്കാൻ പ്രയാസം... ഒരുപാടിഷ്ടപ്പെട്ടു ഇച്ഛയാ... (റീനയോളം എന്ന് പറയില്ല..... ബട്ട് സ്റ്റിൽ... ഇറ്റ്സ് എ മാർവലസ് സ്റ്റോറി.. ലവ്‌ഡ്‌ ഇറ്റ് എ ലോട്ട്) സ്നേഹപൂർവ്വം സിമോണ.

Dear Albichayaa....... ജീവിത തിരക്കുകളിൽ പെട്ട് ഈ കഥ ഇന്ന് മാത്രമേ വായിക്കാൻ കഴിഞ്ഞുള്ളൂ, ക്ഷമിക്കുക aalbi.(ആൽബി ഉൾപ്പെടെ പലരുടെയും പല കഥകളും വൈകിയേ വായിക്കാൻ കഴിയുന്നുള്ളൂ. വൈകി മറുപടി ഇടുന്നതിലെ അനൗചിത്യം കണക്കാക്കിയാണ് പലപ്പോഴും അതിനു മുതിരാത്തത്, മനസ്സിലാകുമല്ലോ?. update comments ഇട്ടില്ലേലും ആൽബിയുടെ എല്ലാ കഥകളും യഥാക്രമം വായിക്കുകയും, ആസ്വദിക്കുകയും likes രേഖപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യാറുണ്ട്. ) ഇനി കഥയിൽ..... കള്ളനും വേശ്യയും... ഏകദേശം ഒരേ ധ്രുവങ്ങളിലെ സഞ്ചാരികൾ. അതിനാൽതന്നെ, സമാനതകൾ വളരെഏറെ ഉള്ളവർ. ഇരുട്ടിൻറെ കാവൽക്കാർ എന്നതിനപ്പുറം രണ്ടും സമൂഹം ഭ്രഷ്ടു കൽപ്പിച്ചു ഇരുട്ടിലേക്ക് പുറംതള്ളിയവർ. പറയാൻ തുടങ്ങിയാൽ ഒരുപാട്.... താരതമ്യങ്ങളും ഉപമകളും വിഷയവും വിശേഷണങ്ങളും പിന്നാമ്പുറങ്ങളും ഒക്കെയുണ്ട് ഇവരെ കുറിച്ച് അറിയാൻ മനസ്സിലാക്കാൻ, വിലയിരുത്താൻ!. പക്ഷേ സത്യം ഇതാണെങ്കിലും.... പ്രായോഗികതയിൽ ഇവരുമായി ബന്ധപ്പെട്ടു പോകാൻ, സത്യസന്ധ ജീവിതം( അഭിനയിച്ചും അല്ലാതെയും) നയിക്കുന്ന ഏതൊരു സാധാരണക്കാരനും അല്പം ഒന്ന് മടിക്കും.(കൊടുങ്കാറ്റിനെയും മഴയേയും ഒക്കെ പോലെ) കാരണം സാഹിത്യ പദാവലികൾക്കപ്പുറം അനുഭവ ജീവിതത്തിൽ ഇവയൊക്കെ ആരും ഭയക്കുമല്ലോ?. പറഞ്ഞു വന്നത്;- കള്ളന്റെയും വേശ്യയുടെ യും കഥകൾ ധാരാളം വായനയുടെ ഓളപ്പരപ്പുകളിൽ വന്നു പെട്ടിട്ടുണ്ട്. അതിൽ കള്ളൻ-വേശ്യ അനുഭവങ്ങളിൽ നിന്ന് ആളുകൾ എഴുതിയിട്ടുള്ളത്...അവർ (കള്ളനും വേശ്യയും) തന്നെ നേരിട്ട് എഴുതിയ കഥകൾ... ഒക്കെയുണ്ട്. ഇത് അക്കൂട്ടത്തിൽ, രാത്രിയുടെ ലോകത്തെ ഇരുട്ടിൻറെ സന്തതികളുടെ ലോകത്തേക്ക് വെളിച്ചംവീശുന്ന ബഹു മാനകതകൾ നിറഞ്ഞ കുഞ്ഞു മിന്നാമിനുങ്ങിൻറെ നറുവരിവെട്ടമായി എനിക്ക് അനുഭവപ്പെട്ടു എന്നുള്ളത് തുറന്നു പറയട്ടെ. ഈ നുറുങ്ങു വെളിച്ചത്തെ അതിൻറെ superlativesൽ കൊണ്ടുപോയി,craneൽ കയറ്റി ദന്തഗോപുരങ്ങളിൽ ഞാൻ പ്രതിഷ്ഠിക്കാൻ ശ്രമിക്കാഞ്ഞത്.... ഞാൻ എന്താണ് ആഗ്രഹിക്കുന്നത് എന്നെപ്പോലെ മറ്റുള്ളവർക്കും അത് പകർന്നു കൊടുക്കുക തന്നെ വേണം എന്നുള്ള ഒരു ശാഠ്യം എന്നുള്ളതിൽ ഉള്ളതുകൊണ്ട് തന്നെയാണ്. ഒന്നു തീർത്തു പറയാം:- ഓരോ കഥയിലൂടെ ഓരോരോ കാലടി, ഓരോരോ പടവുകൾ താണ്ടി മുന്നോട്ടു കുതിക്കുമ്പോഴും... ആൽബി എന്ന യുവ എഴുത്തുകാരന്റെ ഗ്രാഫും അതനുസരിച്ച് ഉയരങ്ങളിൽ നിന്ന് ഉയരങ്ങളിലേക്ക് അസൂയാവഹമായി തന്നെ മുകളിലേക്ക് കുതിക്കുകയാണ്. ഒന്നുകൂടി;-ഒരിഞ്ചു പോലും താഴോട്ട് പോകാതെ... ഇനിയും ഞാൻ മുകളിൽ തന്നെ ഉണ്ടാവും, എന്ന് ഉറപ്പുനൽകി.... വിഷയം തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നതു തുടങ്ങി അതിൻറെ ഉള്ളടക്കം, ആഖ്യാനം, ഭാഷാവൈദഗ്ധ്യം, കഥയിൽ ആകെവെയും പരിസമാപ്തിയിലും ഉള്ള മിതത്വം... തുടങ്ങിയ കാര്യങ്ങളിലെല്ലാം പുലർത്തുന്ന ജാഗ്രത, നിപുണത എല്ലാം എല്ലാം ... പുതിയ എഴുത്തുകാരിൽ ആൽബിയെ വേറിട്ടു അടയാളപ്പെടുത്തി നിർത്തുന്നു. തുടരുക..... "വലിയൊരു എഴുത്ത്" എന്നതിനപ്പുറം നല്ലൊരു എഴുത്തുകാരനെ, തിളക്കമുള്ള ഒരു കഥാകാരനെ ഇവിടെ എടുത്തു കാണിക്കുന്നു എന്നതാണ് ഞാൻ ഈ കഥയെ... കഥയിലൂടെ "ചൂണ്ടുപലക"യായി കാണാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നത്. ഇതിൽ കൂടുതൽ..... മറ്റൊരു "ഇരുട്ടിൻറെ സന്തതി" ആവാനോ കൂടുതൽ പറയാനോ എനിക്കില്ല, നടക്കട്ടെ... തുടരുക... സുഹൃത്തേ.. നന്ദി!.. വീണ്ടും വരിക!. ഇനിയും ഒരുപാട് ആഗ്രഹിച്ചു... നിറയെ പ്രതീക്ഷയോടെ... നിറഞ്ഞ സന്തോഷത്തോടെ.... സ്വന്തം, ക്യാ മറാ മാൻ ?

ഇന്നീ ഇച്ചായന്റെ കഥ വായിക്കാൻ എനിക്ക് പറ്റിയില്ലെങ്കിൽ.... ഇച്ചായന്റെ ലോഗിൻ മൊത്തം ബാഡ് ഗേറ്റ് വേ ആയിപ്പോക്കോട്ടെ!!!!!... അല്ലെ ഇച്ചായാ???? (ആനന്ദക്കണ്ണീരാണോ ഈ കാണുന്നെ??? സാരല്യ ന്നെ... ഇഷ്ടംകൊണ്ടല്ലേ...)

Alby...എന്താപറയുക.orurathrikond ഇരുട്ടിനെ തോൽപിച്ച് ജീവിതത്തിന്റെ വസന്ത മാളികയിൽ പ്രതീക്ഷകളുടെ poo മൊട്ടുകൾ വിതറിക്കൊണ്ട് nadannakannppol വായനക്കാരെ ഇരുത്തിച്ചിന്തിപ്പിക്കാൻ അ കള്ളൻ ullinteyullilevideyo jeevikkunnennu thonnunnu. All the best.sambhuvinte ......poratte aalby.

Kachikkurukkiya palpole ruchikaram,manoharaharam,,,priyappetta ezhuthukara,,,,,,

Alby Bro, Nalla oru Cherukatha.

നല്ലൊരു കഥ ആൽബി ... ചെറിയ കഥയിൽ പൂർണത വരുത്തിയിരിക്കുന്നു എഴുത്തുകാരൻ

നല്ല കഥ

ആൽബിച്ചായാ... എന്താ പറയുക... എന്റെ നോട്ടത്തിൽ ഈ സൈറ്റിലെ ഏറ്റവും മികച്ച കഥ. അതാണ് ഈ കഥയേക്കുറിച്ചു പറയാവുന്ന ഒറ്റ വരിയിലുള്ള വിശേഷണം. അല്ല അതാണ് സത്യം. ഓരോ പുതിയ കഥ വരുമ്പോഴും ആൽബി എന്ന എഴുത്തുകാരന്റെ രചനാവൈഭവം കൂടുതൽ കൂടുതൽ വെളിവാക്കുന്നു. ഒരുപക്ഷേ അസൂയ തോന്നിക്കുന്ന ലെവലിലേക്ക് അത് മാറിയിരിക്കുന്നു. ശെരിക്കും ഒരു എഴുത്തുകാരനെ ഓർമിക്കാൻ ഒരുപാട് എഴുതണം എന്നൊന്നുമില്ല. ഒറ്റ രചന... അത് മതി ആ എഴുത്തുകാരന്റെ ലെവൽ മനസ്സിലാക്കാൻ. അയാൾക്ക് അതിന് ശേഷം അങ്ങനെയൊന്ന് എഴുതാൻ പറ്റില്ല. കാരണം ആ കഥയിൽ അയാൾ അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു... പൂർണ്ണമായും. രാജാവിന് ജീവിതം സാക്ഷി പോലെ... മാസ്റ്റർക്ക് മൃഗം പോലെ... സിമോണയുടെ സിമോണ പോലേ... അഖിലിന് ജയിൻ പോലെ... മനസ്സിൽ ആൽബിയെന്ന എഴുത്തുകാരനെ ഓർമിക്കാൻ എനിക്ക് ഇനി ഈ കഥ മതി..., ഇതിലെ പേരില്ലാത്ത കഥാപാത്രങ്ങൾ മതി..., ആ ഇരുട്ട് മതി..., ആ ഇരുട്ടു നൽകുന്ന വെളിച്ചം മതി...., ആ വെളിച്ചതിനുള്ളിൽ നിറയുന്ന സ്നേഹം മതി..., അത് നൽകുന്ന പ്രണയാനുഭവം മതി. അത്രക്ക്... അത്രക്കിഷ്ടപ്പെട്ടു എനിക്ക്. ഒരുപാട് സന്തോഷത്തോടെ ജോ

പ്രിയ ആൽബി..... പച്ചയും ഇരുട്ടും സമാസമം നിക്കുന്ന ഭൂമികയാണ് ആൽബി തന്റെ കഥാപാത്രങ്ങൾക്ക് നൽകാറ്. ജീവിത യാഥാർഥ്യങ്ങളാണ് ഈ കഥാകാരന്റെ അക്ഷരതെയ്യങ്ങൾക്ക് ഏറെപ്രിയം. അതാണ് ആൽബിയെ വളരെ സമ്മതനായ ഒരെഴുത്തുകാരനാക്കി മാറ്റിയത്. തന്റെ മുമ്പിലുള്ള യാഥാർഥ്യം, അതെത്രമേൽ ഭയാനകമാണെങ്കിലും അതിനോട് സത്യസന്ധത പുലർത്തുന്നത് ആൽബിയുടെ ശീലമാണ്.... എഴുതാൻ ഗ്ലാമറസ് ആയ കഥാപാത്രങ്ങൾ വേണ്ട, മയക്കുന്ന സംഗീതത്തിന്റെ പശ്ചാത്തലം വേണ്ട. അമിതവർണ്ണങ്ങൾക്ക് പര്യായമായതൊന്നുമേ വേണ്ട തന്റെ കഥകൾക്ക് എന്ന് ധീരമായി പ്രഖ്യാപിക്കുവാനും ആ പ്രഖ്യാപനങ്ങൾ എഴുത്തിലൂടെ പ്രയോഗത്തിൽ കൊണ്ടുവരുവാനും എത്രപേർക്ക് കഴിയുന്നുണ്ട്? ഈ കഥയിലും സംഭവിച്ചിരിക്കുന്നത് അതാണ്. ഇതിലെ കള്ളനും ജാനകിയും പോലീസുകാരനുമൊക്കെ നമ്മുടെ കണ്ണുകൾക്ക് പലതവണ ഗോചരമായിത്തീർന്നിട്ടില്ലേ? എവിടെയാണ് അവരെ നാം കാണാതിരുന്നിട്ടുള്ളത്? അഭിനന്ദിച്ചാൽ തീരുന്നതല്ല ഈ ചങ്കുറപ്പ്.... സസ്നേഹം, സ്മിത.

ഈ നഞ്ചെന്തിനു നാനാഴി എന്ന ചൊല്ല് ആൽബിയെക്കുറിച്ചാകണം... കുറഞ്ഞ വാക്കുകളിൽ വളരെ കൂൾകൂൾ ആയിട്ടല്ലേ വായിക്കുന്നവന്റെ ഉള്ളിലേക്കു കയറുന്നത്...

Its an extraordinary stuff man... വ്യത്യസ്‌തകൾ തന്റെ ഒരു ശൈലി ആണ് ആശംസകൾ അച്ചു രാജ്

ആൽബി, ഹൃദയത്തിൽ നിന്നൊരു സല്യൂട്ട്

???? കഥ ചെറുതാണെങ്കിലും അതിലൂടെ ഒരു വലിയ കാര്യം പറഞ്ഞു. നമ്മുക്ക് ചുറ്റും നാം അറിയാതെ നമുക്കു ചുറ്റും നടക്കുന്ന നടന്നുകൊണ്ടിരിയ്ക്കുന്ന സംഭവങ്ങൾ ഒക്കെ മിന്നി മാഞ്ഞു പോയി... ചിന്തിപ്പിയ്ക്കുന്ന നല്ലൊരു ചെറുകഥ.. ഇഷ്ടത്തോടെ ... തൂലിക....

താങ്ക് യു

ഇഛായ്..... കണ്ടു... വായിച്ചിട്ടില്ല... കമന്റാൻ ഇരിക്കായിരുന്നു... പിന്നെ വായിച്ചിട്ട് പറയാട്ടാ...

Achaayo thakarththu

Kidukkaachi ....✌??